Anti Dread

Sprzątanie Wikipedii
Ten artykuł należy dopracować:
od 2026-01 → poprawić styl – powinien być encyklopedyczny,
od 2025-12 → napisać artykuł w sposób neutralny,
od 2026-01 → usunąć nieencyklopedyczne treści,
od 2026-01 → usunąć nieistotne ciekawostki / istotne informacje z sekcji „Ciekawostki” przenieść do artykułu,
od 2026-01 → usunąć/zweryfikować prawdopodobną twórczość własną,
od 2026-01 → sformatować tekst (pomoc: podział na sekcje, tabele, wzory),
od 2026-01 → zweryfikować niektóre informacje,
od 2026-01 → usunąć treści oparte na nierzetelnych źródłach lub podać w przypisach wiarygodne źródła informacji,
od 2026-01 → do źródła informacji dodać jak najpełniejszy opis bibliograficzny,
od 2026-01 → zaktualizować na podstawie najświeższych informacji,
od 2026-01 → zmienić źródła zależne od opisywanego podmiotu na niezależne lub usunąć źródła użyte do promowania danych podmiotów, produktów lub idei.
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.
Anti Dread
Rok założenia

2003

Pochodzenie

Polska, Szczecin

Gatunek

punk rock, rock and roll, oi!

Anti Dread – polski zespół muzyczny ze Szczecina założony w 2003 r. Tworzona przez nich muzyka zaliczana jest do gatunku punk rock, w szczególności punk 77. Część kompozycji to rock and roll, streetpunk / oi!, czy nawet reggae. Członkowie zespołu to osoby, które często brały udział także w innych projektach muzycznych, przykładowo takich jak The Hunkies, Road Trip’s Over czy The Analogs. Szczególne powiązania z tym ostatnim zespołem sprawiają, że w opinii wielu osób jest to lżejsze dopełnienie jego twórczości. Z treści utworów płynie bowiem dużo przekazu dotyczącego zabawy, alkoholu, dziewczyn, miłości, ulicznego życia, przemocy i innych podobnych tematów, z odrzuceniem polityki. Zespół związany jest między innymi ze sceną oi!. W związku z czym pojawiają się pewne kontrowersje dotyczące ewentualnych powiązań z ideami prawicowymi, nacjonalistycznymi, ale muzycy kategorycznie odrzucają te zarzuty, zarówno w wypowiedziach jak i działaniach. Pojawiały się również zarzuty dotyczące seksizmu, do których członkowie zespołu odnosili się w swoich wypowiedziach, kwitując je humorystycznymi komentarzami.

Historia i występy

Zespół muzyczny Anti Dread powstał w 2003 roku w Szczecinie. Według lidera zespołu, Pawła, oraz różnych źródeł, inicjatywa założenia grupy wynikała z chęci nauki gry na gitarze. Wcześniej zajmował się wyłącznie grą na gitarze basowej. Po zakupie instrumentu założył zespół, który początkowo miał prowizoryczny charakter i nie był związany z konkretnymi planami.

Grupa zadebiutowała albumem „14 seksistowskich piosenek …”, nagranym i wydanym pod koniec 2003 roku. W kolejnych latach zespół występował głównie Szczecinie, gdzie koncerty spotykały się z pozytywnym przyjęciem lokalnej publiczności. Zespół wystąpił również między innymi na „Oi! Hallowen Party” w Chorzowie.

Drugi album zatytułowany „Jeszcze Więcej Seksistowskich Piosenek”, ukazał się na początku 2005 roku. W 2006 roku zespół wziął udział w czwartej edycji „Fląder Pop Festiwal” w Gdańsku, w Brzeźnie. Trzeci album studyjny, „Wszyscy Jesteśmy Lesbijkami”, został wydany w 2007 roku.

W początkowym okresie działalności muzycy traktowali Anti Dread przede wszystkim jako projekt studyjny. Powodzenie pierwszego albumu, a następnie jeszcze lepsze przyjęcie drugiego, który wymagał wznowienia nakładu przez wytwórnię, spowodowało, że zespół zaczął występować koncertowo znacznie częściej, niż pierwotnie zakładali jego członkowie.

Anti Dread wziął udział w obchodach 10-lecia grupy The Analogs, które odbyły się w 2005 roku. Do kolejnych wspólnych występów obu grup należał koncert z 17 marca 2006 roku w Łódzkim klubie Dekompresja, zorganizowany pod nazwą „Anal-Fest”.

Grupa wziął również udział koncercie z okazji 13-lecia grupy The Analogs, który odbył się 19 kwietnia 2008 roku w CK Wiatrak w Zabrzu.

Jednym z koncertów, który wzbudził kontrowersje był koncert na skłocie „Fabryka” w Warszawie. Ponieważ miał on miejsce w początkowym okresie działalności zespołu, gdy był on klasyfikowany jako przedstawiciel sceny street punk / oi!, udział w wydarzeniu o charakterze lewicowym, z hasłami antyfaszystowskimi oraz związanymi z ochroną lasów, praw Indian i mniejszości seksualnych, wywołał dyskusje w środowisku street punkowym. Jak podkreślał sam zespół, był to jego pierwszy występ na polskim skłocie, jednak wcześniej wielokrotnie grał w tego typu miejscach za granicą, m.in. w Niemczech i we Włoszech. Występował tam także w innych lokalizacjach. Zespół zaznaczał, że charakter skłotów zagranicznych różnił się znacząco od polskich. Decyzję o uczestnictwie w warszawskim wydarzeniu muzycy uzasadniali otrzymanym zaproszeniem oraz własną chęcią wystąpienia.

Inne przykładowe występy oraz wykonawcy, z którymi Anti Dread miał okazję koncertować:

Nazwa i symbole

Założyciele zespołu przyjęli dla niego nazwę „Anti Dread”, zapisywaną jako dwa oddzielne słowa. W niektórych opracowaniach występuje jednak nieprawidłowy zapis tej nazwy w postaci jednego słowa – „Antidread”.

Muzycy wyjaśniali, że przyjęta nazwa zespołu była po prostu nazwą bez głębszego znaczenia i odnosiła się do faktu, że żaden z członków grupy w momencie jej powstania nie nosił dreadów. Zaprzeczali, by zawierała ona jakikolwiek manifest ideowy. Wypowiedzi muzyków na ten temat pojawiły się w odpowiedzi na sugestie dziennikarzy, wielokrotnie powtarzane w wywiadach, jakoby nazwa wynikała z niechęci do rastafarianizmu. Członkowie zespołu podkreślali, że ten nurt ich nie interesował i nie kierowali przeciwko niemu żadnego przekazu. Wyrażali jednocześnie wątpliwości co do możliwości bycia rastafarianiem przez Polaków, zaznaczając przy tym pozytywny stosunek do samej muzyki reggae.

Symbol zespołu zawiera takie elementy jak nożyczki, brzytwa i żelazny krzyż. Muzycy, żartobliwie odżegnując się od skojarzeń z fryzjerstwem, wyjaśniali wątpliwości dotyczące obecności krzyża w logo. Element ten wzbudzał kontrowersje ze względu na kojarzenie go z faszyzmem. Członkowie zespołu kategorycznie odrzucali takie skojarzenia, podkreślając, że były one niesłuszne i opierały się na zawłaszczeniu symbolu przez nazistów, co nie miało uzasadnienia historycznego – żelazny krzyż był bowiem odznaczeniem za odwagę nadawanym już podczas I wojny światowej. Według muzyków właściwe skojarzenia prowadziły ku ostrzejszym odmianom rock and rolla, w tym do punk rocka granego przez zespół.

Skład i powiązania

Początkowo zespół tworzyło pięciu muzyków. Jego skład nie był publicznie przedstawiany, co sprawiało wrażenie chęci zachowania przez muzyków pewnego stopnia tajemniczości i występowania incognito.Na wprost zadane pytanie w jednym z wywiadów o przyczyny takiego postępowania, odpowiedź jednego z członków zespołu nie zawierała konkretów i ograniczała się do ogólnikowych stwierdzeń w rodzaju „chcemy też zostać tajemniczymi Don Pedrami" czy „aspirujemy do wielu tytułów", pomijając kwestię składu osobowego przed wydaniem pierwszego albumu. Informacje ograniczały się wówczas zasadniczo do obsady instrumentalnej: dwie gitary elektryczne, gitara basowa i perkusja. Zdarzały się również zamiany instrumentów pomiędzy członkami zespołu. Zakres dostępnych informacji obejmował także fakt wykorzystania oprócz wokalu głównego również wokali wspomagających i chórków. Strategia pewnej tajemniczości co do składu została porzucona w późniejszym okresie działalności zespołu, przy wydawaniu kolejnych albumów. Jak wskazywali muzycy, nie było to celowe założenie, lecz jedynie początkowa chęć sprawdzenia takiego podejścia. Możliwość trwałego grania incognito wykluczały zresztą koncerty i oczywista rozpoznawalność członków zespołu znanych już z innych kapel.

Członkowie zespołu

Goście

Członkowie i goście zespołu według funkcji

Osoby według funkcji
Funkcja Członkowie Goście
wokal Andrzej "Hałabała" Haraburda, Piotr Półtorak
wokal gościnny, wokal w tle, chórki Błażej Halski, Maciej "CL-boy" Kiersznicki, Maras "Cotton Candy", Paweł "Piguła" Czekała Marta
gitara Błażej Halski, Dydas, Grzesiek, Maciej "CL-boy" Kiersznicki, Olaf, Paweł "Piguła" Czekała Piotr "Skoda" Skotnicki
gitara basowa Dariusz "Kefir" Śmietanka, Maras "Cotton Candy", Mirosław "Planeta małp" Lipniewski Piotr "Skoda" Skotnicki
perkusja Kacper Kosiński, Paweł Boguszewski, Szymon "Kanister" Jędrol
instrument klawiszowy Maciej "CL-boy" Kiersznicki Kolarz, Mateusz

Paweł "Piguła" Czekała jest autorem dużej części tekstów do utworów zespołu Anti Dread. Podobnie jest w przypadku zespołów The Analogs i The Hunkies. Jak sam podaje, pisząc nowy tekst, zawsze uwzględnia konkretny zespół dla którego powstaje. Nie jest więc w tym przypadku tak, że powstaje tekst i zostaje on „przydzielony” do zespołu, tylko siadając do konkretnego tematu, autor z góry wie dla jakiego zespołu jest on przeznaczony. Nidy jednak nie tworzy dla danego zespołu większej serii kolejnych teksów dla danej kapeli, lecz tworzy je pojedynczo, zmieniając często zespół dla którego pisze kolejny tekst.

Składy zespołu

Składy zespołu w określonych momentach czasu
Członek 2003 2005 2007 2008 2011
Andrzej "Hałabała" Haraburda Nie Nie Tak Tak Tak
Błażej Halski Tak Nie Nie Nie Nie
Dariusz "Kefir" Śmietanka Tak Nie Nie Nie Nie
Dydas Nie Tak Nie Nie Nie
Kacper Kosiński Nie Nie Tak Tak Tak
Maciej "CL-boy" Kiersznicki Nie Nie Tak Tak Tak
Maras "Cotton Candy" Nie Nie Nie Tak Tak
Mirosław "Planeta małp" Lipniewski Nie Tak Tak Nie Nie
Paweł Boguszewski Tak Nie Nie Nie Nie
Paweł "Piguła" Czekała Tak Tak Tak Tak Tak
Piotr Półtorak Tak Tak Nie Nie Nie
Szymon "Kanister" Jędrol Nie Tak Nie Nie Nie

Powiązania

Muzycy zespołu współtworzyli także w ramach innych projektów i grup muzycznych, niekiedy równolegle do działań w zespole Anti Dread, w tym między innymi:

Córka Pawła "Piguły" Czekały współtworzyła zespół Beri Beri.

Dyskografia

Dyskografia zespołu

Albumy muzyczne:

Składanki

Składanki, kompilacje, promo, tribute albumy:

Teledyski

Teledyski:

Covery

Zespół inspirując się twórczością innych kapel, w szczególności punk rocka 77, w swoim repertuarze posiada zrealizowane przez siebie covery, w tym między innymi utwory takich wykonawców jak:

Twórczość i opinie

Muzyka tworzona i prezentowana przez zespół to przede wszystkim punk rock. Sami muzycy także w ten sposób określają zrealizowane przez siebie utwory. Pierwotnie był to przede wszystkim punk w stylu '77. W momencie postawania kapeli, w Polsce niewiele było innych grup o takim repertuarze, więc zespół już wówczas zwrócił na siebie uwagę. Pośród tej bazy stylistycznej można dostrzec także wraz z rozwojem twórczości kolejne wątki czy elementy budujące klimat takich styli muzycznych jak rocksteady i reggae, a nawet – w pojedynczych przypadkach – lekkiej stylizacji początku lat 80. XX wieku w Polsce reprezentowanej brzmieniem między innymi zespołu Super Girl and Romantic Boys. Pojawiają się także opinie dotyczące niektórych albumów, że część utworów sięga już niemal polo punka, do tego stopnia, że z przymrużeniem oka jeden z nich jest określany jako „pedalski”, „lewy” i „słodki”. Ukierunkowanie na melodyjne kompozycje ale z dużą dawką energii sprawia, ze brzmią one często niemal rock and rollowo, czy glam rockowo.

W opiniach zazwyczaj zwraca się uwagę na niezłe piosenki prezentowane przez zespół, często zawierające chwytliwe refreny, sprawne chórki i dobre solówki zawarte w kompozycjach przy zachowaniu odpowiednich proporcji. Całość to stosunkowo proste kompozycje ukierunkowane na zabawę. Pod względem przekazu płynącego z treści utworów to można wymienić główne wątki takie jak zabawa, alkohol, dziewczyny, miłość, odwieczna walka płci, przemoc, uliczne życie, boks, niechęć do polityki i zdecydowanie bez zagłębiania się w jakiekolwiek ideologie, często ujęte z przymrużeniem oka, na luzie. Niektóre teksty określane również bywają po prostu jako „świńskie”. Choć niektórzy wskazują jednakże, że oprócz teksów z przymrużeniem oka czy z ironią, są też teksty poważne, a ocena niektórych recenzentów prowadzi do wniosku, sprzecznego z deklaracjami muzyków i powierzchownym oglądem ich twórczości, o zespole świadomym, zaangażowanym, walczącym z uprzedzeniami, bezkompromisowym. Można spotkać wypowiedzi lidera zespołu i autora tekstów, że są one o niczym i nie ma w nich nic głębszego. Po prostu w przypadku Anti Dread według niego jest zabawa, jest punk rock i tyle. A przy tym stworzone utwory to kawał niezłej roboty z duża dawką melodii, po prostu niezłe zarówno instrumentalnie jak i tekstowo. Oczywiście twórczość zespołu można lubić lub nie. Ale nie można pozostać obojętnym. W dużej części niewątpliwie jest ona przebojowa.

Dokonania Anti Dread w oczywisty sposób, wynikający z powiązań, porównywane są do zespołu The Analogs. Częściowo dopatruje się w nich kontynuację wątków znanych z twórczości The Analogs, ale dostrzegalny jest tu znacznie większy luz, dystans, zabawa. Oprócz tego pojawiają się w publikacjach porównania do takich zespołów jak między innymi The Vibrators, The Lurkers, Angelic Upstarts, The Boys, The Undertones. Pewnych podobieństw w twórczości można doszukać się także z grupą Bulbulators.

Zwrócono także uwagę na pewne zmiany w stylistyce zachodzące w czasie. Przykładowo pierwsza płyta zespołu była ostrzejsza (bardziej street punkowa), niż druga, która z założenia miała być lekka, miękka brzmieniowo, bardziej melodyjna, z lżejszym wokalem. I to się udało. A przy trzecim albumie trwająca ewolucja twórczości prowadzi do zahacza o polo punka. Zmiany stylu w czasie dotyczą także tekstów samych utworów. Różnice jednak nie dotyczą tylko zmian w kolejnych albumach. Wyraźnie bardziej melodyjne i lżejsze kompozycje prezentowane w albumach muzycznych, na koncertach odgrywane są wyraźnie ostrzej, a sam wokal ma znacznie cięższy wymiar. Sami muzycy komentują to jednoznacznie, iż nie dotyczy to tylko ich kapeli ale wielu innych zespołów, co wynika ze specyfiki nagrywania a studio oraz aranżacji utworów na płytę oraz zupełnie innej specyfiki koncertów. Kolejna wyraźna zmiana w zakresie wokalu związana była, co jest oczywiste, ze zmianą wokalisty.

Inspiracje

Jak podają członkowie zespołu ukierunkowanie jego twórczości na punk rocka wynika z prostego faktu, że jest to muzyka, którą lubią i chcą grać. Ponadto dobrze komponuje się to z ich stylem życia i sposobem spędzania czasu wolnego. Przy czym nie jest to muzyka tworzona przez nich z myślą o kierowaniu do konkretnego odbiorczy czy subkultury, lecz dla każdego kto będzie chciał słuchać. A ponieważ we wczesnym okresie działalności deklarowali, że chcą zostać gwiazdami punk rocka, to po spełnieniu tego celu, obiorcami ich twórczości będą także nawet ci co nie chcą. W tym wszystkim ponadto nie może brakować choć odrobiny prowokacji. Ale zawsze najważniejsza jest zabawa.

Co ważne zakresie treści utworów wyraźnie dominuje tematyka zabawy, alkoholu, dziewczyn, miłości ale i również przemocy, ulicznego życia, boksu oraz trzymania się jak najdalej możliwe od polityki. Wynika to w dużej mierze z odniesień do życia osób tworzących zespół. Muzycy sami o sobie stwierdzają, że są gośćmi, którzy myślą tylko o alkoholu, gołych dziewczynach i boksie i lubią filmy na których nie trzeba myśleć. To ich inspiruje także w twórczości. Ponadto wyraźnie zaznacza się fascynacja gangsterskimi klimatami, ulicą na której wyrośli, marginesem społecznym i wszystkim co szemrane. A sama muzyka dla nich to treść ich życia.

Pośród ulubionych i inspirujących dla Anti Dread zespołów wymieniane są między innymi takie grupy muzyczne jak: The Undertones, Ramones, The Clash, Sex Pistols, U.S. Bombs, Rancid.

Dla członków zespołu projekt Anti Dread różni się od innych projektów w których uczestniczyli lub uczestniczą. Dla niektórych z nich jest to swego rodzaju odskocznia, czasem o innej stylistyce muzycznej. Stanowi również prowokację oraz możliwość zdobycia dystansu do muzyki i niesionego przez nią przekazu.

Kontrowersje

Pewne kontrowersje wzbudzało kilka kwestii związanych z zespołem i ich twórczością, choć były one wyjaśniane oraz dementowane przez muzyków przy okazji różnych wywiadów. Do takich spraw należy przede wszystkim kwestia ewentualnego prezentowania, czy choćby nawet tylko popierana idei prawicowych, nacjonalistycznych, czy wręcz faszystowskich. Pośród elementów, które kreowały takie wątpliwości publicyści wymienią między innymi wyżej wspominany symbol zespołu w postaci krzyża żelaznego, czy cover utworu zespołu Skrewdriver. Twórcy jednak zdecydowanie odrzucają takie zarzuty i jasno przeciwstawiają się takim poglądom. Ani przekaz wypływający z treści utworów, ani jakiekolwiek działania, nie potwierdzają tych zarzutów, a wyjaśnienie tych wątpliwości jasno i klarownie jest przedstawione w wypowiedziach muzyków. W kwestii żelaznego krzyża wyjaśnienie to opisane jest w rozdziale „Nazwa i symbole” niniejszego artykułu. Natomiast utwór kapeli Skrewdriver, którego cover znalazł się w repertuarze Anti Dread pochodził z pierwszej ich płyty, a więc z okresu działalności, kiedy była to po prostu kapela punk rockowa, nie związana jeszcze zupełnie ze sceną prawicową, Rock Against Communism i ideami prawicowymi, faszystowskimi czy nacjonalistycznymi. Ponadto niektórzy autorzy publikacji traktują ten utwór jako swego rodzaju prowokację.

Sami muzycy zaś zwracają uwagę, że w początkach działalności po wydaniu pierwszego albumu wyraźnie street punkowego / oi'owego, Anti Dread był kojarzony właśnie wyłącznie z tą sceną. Tymczasem w tamtym okresie istniała ze strony skrajnie lewicowych środowisk tendencja do szufladkowania wszystkich zespołów nurtu oi! jako podszytych ekstremizmem prawicowym. Działało to także w kierunku przeciwnym – zespoły street punkowe, które jawnie i głośno odrzucały prawicowe, faszystowskie ideologie, bywały uważane za lewackie. Ciekawym faktem jest w tym kontekście, że znany z kilku zespołów, w tym z Anti Dread, Paweł "Piguła" Czekała był uważany za głównego faszystę w Polsce, później za lewaka, co skutkowało ostatecznie zaprzestaniem przejmowania się tymi „przypinanymi mu łatkami”, biorąc pod uwagę odrzucenie przez niego obu ekstremizmów. Zespół z założenia grywał w swojej historii zarówno na skłotach jak i na innych koncertach, ale tylko z zespołami, które nie mają nic wspólnego z rasizmem czy faszyzmem. Ponadto jak podkreśla muzyk, ta sama sytuacja dotyczyła zespołu The Analogs, wywodzącego się z zespołu Dr. Cycos, grającego ska. Był on jednym z pierwszych w Polsce zespołów promującym fakt, że skinheadzi nie są faszystami, rasistami i nie mają innych tego typu uprzedzeń.

Do innych kontrowersyjnych kwestii związanych z zespołem zaliczany jest zarzut seksizmu. Przejawiać się on ma według niektórych wypowiedzi między innymi w postawie muzyków, treściach utworów, tytułach, w tym w tytułach albumów muzycznych, treściach teledysków itp. elementach rzutujących na sposób odbioru i kreowanego wizerunku zespołu. Tutaj za komentarz może posłużyć między innymi jedna z wypowiedzi jednego z członków kapeli, który podsumowuje ten zarzut prostymi, ale też nieco przewrotnymi stwierdzeniami, cytat: Lubimy dziewczyny, niektórym to wystarczy żeby nas okrzyczeć seksistami. Chcieliśmy ich uprzedzić i okrzyknęliśmy się sami. Niech wymyślą coś innego. oraz że dziewczyny są bardzo fajne, a interesowanie się nimi to nic złego. Ponadto lider zespołu wskazuje, że na bardziej zaangażowanej części sceny punk, to tam każde mówienie o kobiecie jest traktowane jako seksizm, co powoduje, że niemal z góry teksty do dziewczynach, kobietach w utworach zespołów punk 77 czy skinhead z góry są uznawane za seksistowskie. Te kontrowersje częściowo niewątpliwie są także pokłosiem akcji skierowanych przez feministki wobec zespołu The Analogs, który uważany był przez pewien czas za wrogów feministek i ekologów, co jak przyznaje lider Anti Dred i równocześnie The Analogs, podsycali swego czasu sami muzycy i dobrze przy tym się bawili.

Uwagi

  1. ↑ Nie chodzi tu o znany, punkrockowy PKS z 1979 r. założony w Trójmieście, lecz o współczesną grupę założoną w 2009 r. o tej samej nazwie.
  2. ↑ Z dowolnego okresu działalności zespołu i przy realizacji dowolnego albumu muzycznego.
  3. ↑ Jest to rok wydania 1 albumu pod tytułem „14 Seksistowskich Piosenek”.
  4. ↑ Jest to rok wydania 2 albumu pod tytułem „Jeszcze Więcej Seksistowskich Piosenek”.
  5. ↑ Jest to rok wydania 3 albumu pod tytułem „Wszyscy Jesteśmy Lesbijkami”.
  6. ↑ Jest to rok wydania 4 albumu pod tytułem „Zestaw Do Samobójstwa”.
  7. ↑ Jest to rok wydania 5 albumu pod tytułem „Generacja Śmierci”).
  8. ↑ Klip „Byle dalej” promuje etiudę filmową zatytułowaną „Głową w dół” (scenariusz i reżyseria: Mateusz Winkiel, zdjęcia: Łukasz Łazarczyk, montaż: Bartosz Nowak). W utworze występuje wokalista Anti Dread – Andrzej Haraburda oraz Mariusz Pilawski.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 Rate Your Music Anti Dread ↓, /artist/anti_dread.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 last.fm Anti Dread 2009 ↓, /pl/music/Anti+Dread/.
  3. 1 2 3 Babraj 2013 ↓, /ar/c13-1779170.
  4. ↑ Sobiela i Sikora 2022 ↓, s. 46.
  5. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 Pyrzyna 2005 ↓, s. 3-5.
  6. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 Bezkoc 2006c ↓, s. 46-47.
  7. 1 2 3 naszemiasto.pl 2011 ↓, /ar/c13-3221953.
  8. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Bezkoc 2004 ↓, s. 95-96.
  9. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Bezkoc 2005 ↓, s. 105.
  10. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 Archiwum Polskiego Rocka Anti Jeszcze Więcej Seksistowskich Piosenek ↓, /plyta/anti-dread-jeszcze-wiecej-seksistowskich-piosenek-jazz073/.
  11. 1 2 3 4 5 6 Discogs Anti Dread Jeszcze Więcej Seksistowskich Piosenek ↓, Release Code: [r4370416].
  12. ↑ Fląder Pop Festiwal ↓, Historia: 4 FLĄDER FESTIWAL (2006).
  13. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Kuspiel 2007 ↓, s. 40-41.
  14. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Mroczek 2007 ↓, s. 128.
  15. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Jimmy Jazz Records Wszyscy Jesteśmy Lesbijkami ↓, ANTI-DREAD-twierdza-ze-Wszyscy-jestesmy-lesbijkami-blog-pol-615.html.
  16. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Archiwum Polskiego Rocka Anti Dread Wszyscy Jesteśmy Lesbijkami ↓, /plyta/anti-dread-wszyscy-jestesmy-lesbijkami-jazz103/.
  17. 1 2 Discogs Anti Dread Wszyscy Jesteśmy Lesbijkami ↓, Release Code: [r4259889].
  18. 1 2 3 The Analogs ↓, Historia.
  19. ↑ rockmetal.pl 2008 ↓, koncert 21355.
  20. ↑ rockmetal.pl 2007 ↓, Koncert – The Cuffs, Bulbulators, Anti Dread.
  21. 1 2 Jimmy Jazz Record 2007 ↓, l/Nowy-teledysk-ANTI-DREAD-blog-pol-686.html.
  22. ↑ Roszkowski 2007 ↓, /172,322&idpi=4&idxi=27314&si=723.
  23. ↑ Jimmy Jazz Records Warszawa 2008 ↓, /THE-ANALOGS-ANTI-DREAD-WERWOLF-77-KOMBINAT-86-blog-pol-929.html.
  24. ↑ rockmetal.pl Warszawa 2008 ↓, koncert: 21836.
  25. ↑ Kierunek Szczecin 2011 ↓, /szczecin-koncerty-29-03-2011-pks-brewery-szein-anti-dread/.
  26. ↑ podhale 2011 ↓, /artykul/15927/Stop_schematom_Stop_nudzie_Punkrockowy_festiwal_w_Maniowach_.html.
  27. ↑ koncertomania.pl 2011 ↓, /koncert/155821/the-analogs-anti-dread-diamongs-guns-o-d-c-szczecin-26-08-2011.html.
  28. ↑ MDK Międzyzdroje 2012 ↓, /artykuly/5378/.
  29. ↑ Targaszewska 2012 ↓, /ar/c13-281130.
  30. ↑ naszemiasto.pl 2012 ↓, /ar/c13-3157799.
  31. ↑ koncertomania.pl 2016 ↓, koncert/823941/anti-dread-the-zwyrols-szczecin-17-12-2016.html.
  32. ↑ koncertomania.pl 2017 ↓, /koncert/1513632/.
  33. ↑ pomorzezachodnie.travel 2021 ↓, a,12908.
  34. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 Skoda 2003 ↓, s. 39.
  35. 1 2 Discogs Anti Dread ↓, Artist Code: [a2220572], Variations.
  36. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Kuspiel: 14 seksistowskich piosenek ↓, /product-pol-320-14-seksistowskich-piosenek.html.
  37. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 Archiwum Polskiego Rocka Anti Dread Zestaw Do Samobójstwa ↓, /plyta/anti-dread-zestaw-do-samobojstwa-jazz121/.
  38. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Archiwum Polskiego Rocka Anti Dread Generacja Śmierci ↓, /plyta/anti-dread-generacja-smierci-jazz145/.
  39. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 Archiwum Polskiego Rocka Anti Dread 14 Seksistowskich Piosenek ↓, /plyta/anti-dread-14-seksistowskich-piosenek-jazz059/.
  40. 1 2 3 4 Discogs Błażej Halski ↓, Artist Code: [a2229373].
  41. 1 2 3 4 5 6 7 8 Discogs Anti Dread ↓, Artist Code: [a2220572], Members.
  42. 1 2 3 Pyrzyna 2006 ↓, s. 8-9.
  43. 1 2 3 4 5 Discogs Paweł Boguszewski ↓, Artist Code: [a1800741].
  44. 1 2 Discogs Piotr Półtorak ↓, Artist Code: [a1800744].
  45. 1 2 3 4 Discogs Dydas ↓, Artist Code: [a2524109].
  46. 1 2 Discogs Gan (5) ↓, Artist Code: [a3656153].
  47. ↑ Discogs Street Chaos ↓, Artist Code: [a2626117].
  48. ↑ Discogs Szymon Jędrol ↓, Artist Code: [a1800742].
  49. ↑ Discogs Dariusz "Kefir" Śmietanka ↓, Artist Code: [a1822608].
  50. ↑ Discogs Anti Dread ↓, Artist Code: [a2220572], Albums.
  51. ↑ Archiwum Polskiego Rocka Anti Dread ↓, /wykonawca/anti-dread/.
  52. ↑ Discogs Anti Dread 14 Seksistowskich Piosenek master ↓, Master Release Code: [m3189486].
  53. ↑ Discogs Anti Dread 14 Seksistowskich Piosenek Cassette ↓, Release Code: [r27855651].
  54. 1 2 3 4 5 6 7 Discogs Anti Dread 14 Seksistowskich Piosenek CD ↓, Release Code: [r4900763].
  55. 1 2 3 4 5 6 7 8 Jimmy Jazz Records Jeszcze więcej seksistowskich piosenek ↓, /product-pol-615-Jeszcze-wiecej-seksistowskich-piosenek.html.
  56. ↑ Discogs Anti Dread Zestaw Do Samobójstwa ↓, Release Code: [r5056114].
  57. 1 2 3 4 5 Sopel: Zestaw do samobójstwa ↓, /product-pol-1645-Zestaw-do-samobojstwa.html.
  58. 1 2 3 4 5 rockmetalshop.pl Zestaw Do Samobójstwa ↓, /product-pol-65857-plyta-CD-ANTI-DREAD-ZESTAW-DO-SAMOBOJSTWA.html.
  59. ↑ Discogs Anti Dread Generacja Śmierci ↓, Release Code: [r5056182].
  60. 1 2 3 4 5 Jimmy Jazz Records Generacja śmierci ↓, /product-pol-5800-Generacja-smierci.html.
  61. ↑ Discogs Anti Dread ↓, Artist Code: [a2220572], Appearances.
  62. ↑ discogs.com Punks, Skins & Rude Boys Now! Vol. 10 ↓, Release Code: [r3715349].
  63. ↑ discogs.com Prowadź Mnie Ulico Vol.1 ↓, Release Code: [r5771865].
  64. ↑ rockers.pl Prowadź Mnie Ulico Vol.1 ↓, /p/prowadz-mnie-ulico-vol-1/.
  65. ↑ discogs.com Tribute To Partia ↓, Release Code: [r5773153].
  66. ↑ Jimmy Jazz Records Tribute To Partia ↓, /product-pol-896-Tribute-To-Partia.html.
  67. ↑ rockers.pl Tribute To Partia ↓, /p/tribute-to-partia/.
  68. ↑ przeto.pl Tribute To Partia ↓, /pl/tribute-to-partia-4.
  69. ↑ Bezkoc 2006b ↓, s. 142.
  70. ↑ discogs.com Punks, Skins & Rude Boys Now! Vol. 12 ↓, Release Code: [r4401527].
  71. ↑ discogs.com Prowadź Mnie Ulico Vol.2 ↓, Release Code: [r5771901].
  72. ↑ rockers.pl Prowadź Mnie Ulico Vol.2 ↓, /p/prowadz-mnie-ulico-vol-2/.
  73. ↑ Bezkoc 2006a ↓, s. 142.
  74. ↑ discogs.com Pasażer #21 Sampler ↓, Release Code: [r2856739].
  75. ↑ Pasażer Records & zine Pasażer # 21 ↓, /produkt/pasazer-21/.
  76. ↑ Discogs Nie Ma Zagrożenia Jest Dezerter ↓, Master Release Code: [m1503097].
  77. ↑ Discogs Nie Ma Zagrożenia Jest Dezerter CD 2006 ↓, Release Code: [r3250004].
  78. ↑ Discogs Nie Ma Zagrożenia Jest Dezerter CD 2020 ↓, Release Code: [r16363725].
  79. ↑ discogs.com Prowadź Mnie Ulico Vol.3 ↓, Release Code: [r5771914].
  80. ↑ Jimmy Jazz Records, Prowadź mnie ulico vol. 3 ↓, /product-pol-1022-Prowadz-mnie-ulico-vol-3.html.
  81. ↑ rockers.pl Prowadź Mnie Ulico Vol.3 ↓, /p/prowadz-mnie-ulico-vol-3/.
  82. ↑ discogs.com Prowadź Mnie Ulico Vol.4 ↓, Release Code: [r5771977].
  83. ↑ Jimmy Jazz Records, Prowadź mnie ulico vol. 4 ↓, /product-pol-1274-Prowadz-mnie-ulico-vol-4.html.
  84. ↑ rockers.pl Prowadź Mnie Ulico Vol.4 ↓, /p/prowadz-mnie-ulico-vol-4/.
  85. ↑ discogs.com Street Rockers Volume One 2007 ↓, Release Code: [r5773153].
  86. ↑ rockers.pl Street Rockers 1 ↓, p/street-rockers-1/.
  87. ↑ discogs.com Punks, Skins & Rude Boys Now! Vol. 17 ↓, Release Code: [r5770336].
  88. ↑ Jimmy Jazz Records, Gazeta, Garaż # 27 (+ CD) ↓, /product-pol-3256-Garaz-27-CD.html.
  89. ↑ discogs.com Street Rockers Volume One 2011 ↓, Release Code: [r5772744].
  90. ↑ discogs.com Punks, Skins & Rude Boys Now! Vol. 20 ↓, Release Code: [r3552917].
  91. ↑ Jimmy Jazz Records, Gazeta, Garaż # 30 (+ CD) ↓, /product-pol-6994-Garaz-30-CD.html.
  92. ↑ discogs.com Tribute To Analogs ↓, Release Code: [r26746781].
  93. ↑ Jimmy Jazz Records Uliczni wojownicy ↓, /product-pol-14773-Uliczni-wojownicy.html.
  94. ↑ bandcamp.com Uliczni wojownicy ↓, /album/uliczni-wojownicy-tribute-to-the-analogs.
  95. ↑ Apple Music Uliczni wojownicy ↓, /us/album/uliczni-wojownicy-tribute-to-the-analogs/1689378298.
  96. ↑ Youtube Byle dalej ↓, /watch?v=SLYiliHjvVY.
  97. ↑ Youtube Miłosne Pogo ↓, /watch?v=XogGpCfZo5I.
  98. filmpolski.pl 2024 ↓, /fp/index.php?film=621271.

Bibliografia

Linki zewnętrzne