| Data i miejsce urodzenia |
21 maja 1867 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
12 grudnia 1941 |
| Minister wyznań religijnych i oświecenia publicznego | |
| Okres |
od 7 lipca 1926 |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Odznaczenia | |

Antoni Sujkowski (ur. 21 maja 1867 w Zakroczymiu, zm. 12 grudnia 1941 w Warszawie) – polski geograf, polityk, minister.
Ukończył Gimnazjum Gubernialne w Płocku, a następnie Wydział Matematyczno-Fizyczny uniwersytetu w Kijowie. Początkowo pracował w przemyśle. W latach 1906–1907 był pierwszym dyrektorem Kaliskiej Szkoły Handlowej. Od 1907 do sierpnia 1916 był dyrektorem Szkoły Handlowej Zgromadzenia Kupców w Będzinie (obecnie I LO im. M. Kopernika). Członek kierownictwa Zjednoczenia Stronnictw Niepodległościowych z ramienia Związku Państwowości Polskiej w 1915 roku. Członek Centralnego Komitetu Narodowego w Warszawie (XI 1916 – V 1917). Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości objął stanowisko naczelnika wydziału w Głównym Urzędzie Statystycznym.
Podczas pierwszego powstania śląskiego wchodził w skład Komitetu Pomocy dla Górnoślązaków. Na konferencji pokojowej w Paryżu w 1919 był ekspertem delegacji polskiej zajmującym się zagadnieniami geograficznymi i etnograficznymi.
Od 7 lipca 1926 do 30 września 1926 piastował urząd Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w rządach Kazimierza Bartla.
Naukowo zajmował się zagadnieniami geografii i statystyki. W 1918 opracował pracę Geografia ziem dawnej Polski. Od 1919 wykładał geografię ekonomiczną w Wyższej Szkole Handlowej (WSH), a po zmianie nazwy uczelni na Szkołę Główną Handlową (SGH) także geografię polityczną. Od 1925 do 1940 był członkiem Senatu WSH/SGH. W latach 1929–1931 pełnił funkcję rektora Wyższej Szkoły Handlowej, a do 1933 był prorektorem tej uczelni.
Podczas okupacji niemieckiej wykładał w konspiracyjnej SGH.
Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim (kwatera 343-1-5).
Był mężem Heleny Sujkowskiej, ojcem Bogusława Sujkowskiego i Zbigniewa Leliwy-Sujkowskiego.