Historia i opis
Apricale znajduje się na liście „I borghi più belli d’Italia” (najpiękniejsze wioski we Włoszech). Malownicza miejscowość położona jest na wzgórzu zwróconym na południe (nazwa „Apricus” oznacza „wystawiony na słońce”), w głębi lądu, niedaleko wybrzeża, w pobliżu Bordighery i Ventimiglii. Miejscowość została założona w IX wieku, a w 1267 roku otrzymała najstarszą w Ligurii konstytucję autonomiczną – powstała ona po okresie rządów hrabiów Ventimiglia, a jeszcze przed przejęciem władzy przez ród Doria (od 1276 roku).
Historia dzisiejszej wsi sięga IX wieku; zachowały się tu fragmenty średniowiecznych murów obronnych, trzy bramy zwieńczone łukami ostrymi oraz dawny zamek Castello della Lucertola z XII wieku, w którym obecnie mieszczą się muzeum historyczne i galeria teatralna. Wśród licznych wydarzeń odbywających się w zamku na szczególną uwagę zasługuje wrześniowa Sagra della Pansarola (święto pansaroli) – impreza poświęcona tradycyjnemu deserowi, który serwuje się z gorącym likierem jajecznym. Wąskie, strome uliczki miejscowości charakteryzują się zadaszonymi przejściami i kamiennymi arkadami, które w lokalnym dialekcie liguryjskim nazywane są „carugi”. Historyczne centrum miejscowości zdobią liczne murale i freski współczesnych artystów, które powstały w ramach „Giornata dell'Affresco” dzięki którym Apricale zyskało miano „wioski artystów”. Przy drodze prowadzącej do miejscowości można również zobaczyć dawne pralnie publiczne przykryte sklepieniami kolebkowymi.
43°53′N 7°40′E/43,883333 7,666667
