| gmina | |||
| |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Region | |||
| Prowincja | |||
| Kod ISTAT |
008007 | ||
| Powierzchnia |
24 km² | ||
| Populacja (2004) • liczba ludności |
| ||
| • gęstość |
11,6 os./km² | ||
| Numer kierunkowy |
0184 | ||
| Kod pocztowy |
18031 | ||
Położenie na mapie Ligurii | |||
Położenie na mapie Włoch | |||
| Strona internetowa | |||
Bajardo – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Liguria, w prowincji Imperia. Na tym obszarze uprawia się godne uwagi czerwone wino DOC w Ligurii – Rossese di Dolceacqua. Jest najwyżej położoną miejscowością w prowincji Imperia.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkuje 278 osób, gęstość zaludnienia wynosi 11,6 os./km².
Położone na wysokości 900 metrów n.p.m. Bajardo jest najwyżej usytuowaną gminą w prowincji Imperia. Otoczone lasami Alp Liguryjskich i oferująca widoki sięgające od Morza Śródziemnego aż po alpejskie szczyty, stanowi jedno z najbardziej zaskakujących miejsc w głębi lądu, w regionie Riviera dei Fiori . Historyczne centrum górskiej wioski Bajardo istnieje już od pierwszego tysiąclecia przed naszą erą. Zanim przybyli Rzymianie w celu założenia twierdzy, szczyt góry służył jako miejsce kultu druidów. Niektóre z dawnych kamiennych obelisków przetrwały do dziś.
W średniowieczu znajdowało się w centrum walk pomiędzy morskimi republikami Pizy i Genui. Bogate lasy, z których pozyskiwano drewno niezbędne do budowy galer, statków, które dominowały na Morzu Śródziemnym aż do XVII wieku, były bezpośrednią przyczyną walk.
W miejscu dawnego sanktuarium wzniesiono później zamek, który zapewniał ochronę okolicznej wiosce. W VII wieku część tej warowni zastąpiono kościołem. 23 lutego 1887 roku około 600 mieszkańców wioski zgromadziło się pod sklepieniami tego kościoła, aby obchodzić Środę Popielcową, zanim udadzą się na pola do pracy. W trakcie nabożeństwa góry nawiedziło potężne trzęsienie ziemi. W wyniku zawalenia się dachu kościoła zginęło 212 osób, a 52 zostały ranne. Tego dnia życie straciła zatem mniej więcej jedna czwarta mieszkańców wioski. Dziś pozostałości świątyni zachowano jako miejsce pamięci i stały się jednym z symboli miejscowości.
Dzięki inicjatywie władz administracyjnych oraz rady gminy wieś jest poddawana renowacji. Zachowane mury kościoła zostały poddane konserwacji, aby zapobiec dalszym zniszczeniom. Na szczycie góry znów pojawiają się mieszkańcy, a pozostałości dawnych domów są poddawane renowacji lub odbudowie. Siłą napędową zmian jest ponowne odkrycie górskiego rolnictwa, rozumianego nie tylko jako produkty typowo położone na dużych wysokościach, takie jak sery, owoce leśne i dziczyzna. Na przykład dzisiaj w Bajardo kwitną pola lawendy, ale główną uprawą jest drzewo oliwne Taggiasco: opuszczone gaje oliwne są odnawiane, utrzymywane i odnawiane w celu produkcji wysokogatunkowej oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia z góry Taggiasco oraz związana z tym agroturystyka.
Na lokalnych stołach królują produkty z górskich terenów w głębi lądu: borowiki, kasztany, dzikie zioła, górskie sery oraz mięsa pochodzące ze zwierząt hodowanych w okolicznych dolinach. Jesienią miejscowość staje się popularnym celem wypraw dla miłośników grzybów i kasztanów.
W Bajardo temperatury bywają o 5–10°C niższe niż na wybrzeżu – zwłaszcza wieczorami – co czyni tę miejscowość idealnym miejscem na ucieczkę przed letnim upałem i spędzenie dnia na łonie natury. To jeden z najdoskonalszych przykładów niezwykłej różnorodności krajobrazów, z których słynie zachodnia Liguria.
Na obszarze Bajardo znajduje się kilka dróg prowincjonalnych: SP 56 łączy je z San Remo, przechodząc pod szczytem góry Bignone; SP 63 umożliwia połączenie na zachód z Apricale i na północ z Castel Vittorio. SP 54 łączy stolicę Baiarde z wioską Vignai, przechodząc również przez obszar miejski Ceriana. Drogi te stanowią dużą część trasy, na której odbywa się Rajd San Remo.