| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent | |
| Typ pojazdu | |
| Trakcja |
kołowa |
| Załoga |
4 |
| Historia | |
| Prototypy | |
| Produkcja | |
| Egzemplarze |
508 |
| Dane techniczne | |
| Silnik |
1 silnik gaźnikowy, 6-cylindrowy Fiat АВМЗ o mocy 120 KM przy 2700 obr./min. |
| Transmisja |
mechaniczna |
| Pancerz |
grubość: 9 – 17 mm |
| Długość |
5,20 m |
| Szerokość |
1,94 m |
| Wysokość |
2,49 m |
| Masa |
7 400 kg (bojowa) |
| Osiągi | |
| Prędkość |
78 km/h (po drodze) |
| Zasięg pojazdu |
400 km (po drodze) |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 1 działko automatyczne
Breda 35 kal. 20 mm (zapas amunicji – 456 szt.) 2 karabin maszynowy Breda 38 kal. 8 mm (zapas amunicji – 1992 szt.) | |
| Użytkownicy | |
| Włochy, Niemcy | |
Autoblindo 41 (AB 41) — włoski samochód pancerny z napędem na cztery koła z okresu II wojny światowej (w publikacjach poza włoskimi spotyka się powszechnie formę nazwy Autoblinda).
Główną zmianą w porównaniu z Autoblinda 40 było wzmocnione uzbrojenie w większej wieży, w czasie wojny był to najpopularniejszy samochód pancerny w armii włoskiej, produkowany w największych ilościach, brał udział w walkach na frontach Afryki Północnej, Węgier, Rosji i Włoszech.
Pojedynczy zdobyczny AB 41 był wykorzystywany przez Pułk Ułanów Karpackich w Egipcie w czerwcu 1942, w celach treningowych.