Fiat M14/41 w muzeum w Bovington | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Typ pojazdu | |
| Trakcja |
gąsienicowa |
| Załoga |
4 |
| Historia | |
| Egzemplarze |
800 |
| Dane techniczne | |
| Silnik |
8-cylindrowy silnik SPA 15T M.14 |
| Pancerz |
6–42 mm |
| Długość |
4,92 m |
| Szerokość |
2,2 m |
| Wysokość |
2,38 |
| Osiągi | |
| Zasięg pojazdu |
160 km (po drodze) |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| armata 47 mm Böhler | |
| Użytkownicy | |
Fiat M14/41 – włoski czołg średni, który wszedł do służby w roku 1941. Po raz pierwszy użyty został przez armię włoską w działaniach wojennych w Afryce.
Czołg M14/41 był rozwinięciem wcześniejszej wersji Fiat M13/40 z mocniejszym silnikiem Diesla oraz lepszym opancerzeniem. W latach 1941–1942 wyprodukowano go w liczbie 800 sztuk. W 1942 na bazie kadłuba i zawieszenia czołgu M14/41 rozpoczęto produkcję zmodyfikowanego działa samobieżnego Semovente da 75/18. Po kapitulacji Włoch we wrześniu 1943 czołgi M14/41 zostały przejęte przez Niemców, otrzymując oznaczenie PzKpfw M14/41 736(i). Wykorzystano je między innymi do tłumienia powstania warszawskiego w 1944.
