Barachiel wstawia się w modlitwie za ludźmi w potrzebie. Prosi Boga o błogosławieństwo we wszystkich dziedzinach życia ludzi. Mówi się, że wzbudza poczucie humoru u ludzi, którzy przez niego doświadczają Bożych błogosławieństw. Według tradycji katolickiej Barachiel jest patronem małżeństwa i życia rodzinnego. Opiekuje się niepłodnymi parami. Panuje nad błyskawicami i burzami. Troszczy się o potrzeby nawróconych.
Uważany za anioła lutego. Włada Jowiszem, rządzi Skorpionem i Rybami. Wraz z Urielem i Rubielem przywoływany jest w zaklęciach, które mają zapewnić szczęście w grach hazardowych. Jest Aniołem Fortuny, Pomyślności i Bogactwa.
Jego kolorem jest zielony. Reprezentuje uzdrowienie i dobrobyt.
W Biblii i apokryfach
Jego imię nie występuje w Piśmie Świętym. Znane jest tylko z pism apokryficznych. Jego imię pojawia się w różnych wariantach: Barachiel, Barchiel, Baraqiel, Barkiel, Barbiel, Barakel, Baraqel, Pachriel oraz Varachiel.
W Trzeciej Księdze Henocha jest opisany jako jeden z anielskich książąt. Towarzyszy mu niezliczona liczba około 496 000 aniołów. Barachiel należy do Serafinów strzegących tronu Boga. Jest przywódcą wszystkich aniołów stróżów.
W tradycji żydowskiej
Barachiel jest często kojarzony z błogosławieństwami, planetą Jowisz i sefirąChesed.
W grymuarach
W Lemegetonie, w Sztuce Almadeli, jest naczelnym aniołem pierwszej i czwartej wysokości.
W tradycji Kościołów
W XV wieku mnich Amadeusz z Portugalii (zm. 1482) opisał siedmiu archaniołów, z których jednego nazwał Barachielem.
W kościele prawosławnym jest jednym z trzech Aniołów, którzy ukazali się Abrahamowi pod dębem Mamre. Przepowiedział Abrahamowi i Sarze narodziny Izaaka. Jego wspomnienie (wraz z pozostałymi archaniołami) obchodzone jest 8 listopada (21 listopada według kalendarza gregoriańskiego) jako Synaxis Archanioła Michała i innych bezcielesnych mocy. Zostało ustanowione na synodzie w Laodycei w 363–364.
Ikonografia
Czasami trzyma białą różę na piersi lub ma płatki róż rozrzucone na ubraniu, zwłaszcza na płaszczu. Rozrzucanie płatków róż symbolizuje błogosławieństwa Boże spływające na ludzi. W katolicyzmie przedstawiany jest jako trzymający kosz na chleb lub laskę. Symbolizują one błogosławieństwa dzieci, którymi Bóg obdarza rodziców. Na obrazach pojawia się albo jako mężczyzna, albo jako kobieta, co ma podkreślać jego działanie jako przynoszącego błogosławieństwa.
W tradycji katolickiej bywa ukazywany z księgą przedstawiającą Biblię i encykliki papieskie, które pouczają ludzi, jak wieść życie małżeńskie i rodzinne. Na ikonach jest przedstawiany w różowym stroju, co symbolizuje błogosławieństwa i nieskończoność łaski Boskiej.
Barachiel jest rzadko spotykany w ikonografii Kościoła Zachodniego. Przedstawiono go na bizantyjskimfresku w kościele San Angelo Carmelitano w Palermo wraz z pozostałymi sześcioma archaniołami. Przy przedstawieniu Barachiela znajdowało się słowo adjutor, czyli pomocnik. Odkrycie doprowadziło do rozkwitu kultu siedmiu archaniołów. W 1698 dekret Kongregacji do spraw Świętych Obrzędów ograniczył kult archaniołów, w tym Barachiela. Za namową władz kościelnych jego przedstawienia, podobnie jak innych archaniołów, zostały zamalowane.
Barachiela można czasem spotkać na obrazach i figurach z okresu baroku, np. na obrazie galeryjnym w kościele farnym w Mattsies, dzielnicy miasta Tussenhausen, w kontrreformacyjnym programie malarskim na malowidłach stropowych w kościele parafialnym Maria Himmelfahrt w Weilheim oraz na obrazie mistrza z Calamarca z Boliwii z około 1750. Barachiel pojawia się na fresku autorstwa Michaela Willmanna na sklepieniuprezbiterium kościoła pw. św. Józefa w Krzeszowie.
123AryehA.KaplanAryehA., Sefer Yetzirah = The Book of Creation, wyd. 1st Jason Aronson Inc. ed, Northvale, N.J.: J. Aronson, 1995, ISBN1-56821-503-7, OCLC31865406 [dostęp 2022-12-27].
↑GustavG.DavidsonGustavG., Słownik aniołów w tym aniołów upadłych, Poznań: Zysk i S-ka, [cop. 1998], s. 77, ISBN83-7150-337-7, OCLC749276070 [dostęp 2022-12-27].
↑AleksyA.KordiukiewiczAleksyA., Wielka Siódemka Archaniołów, „Bractwo Prawosławne św. Cyryla i Metodego. Biuletyn Informacyjny” (4 (62)), 2013, s. 8–9.
↑Ch.Ch.Moisan-JablonskiCh.Ch., Symbolika obrazu „Alegorii Bożej Opatrzności” z klasztoru Sióstr Wizytek w Krakowie, „Saeculum Christianum”, 22, 2015, s. 173.
↑CécileC.Vincent-CassyCécileC., The Search for Evidence: The Relics of Martyred Saints and Their Worship in Cordoba after the Council of Trent, [w:] MercedesM.García-Arena (red.), After Conversion. Iberia and the Emergence of Modernity, Leiden–Boston 2016, s. 144.
↑MarcelloM.StanzioneMarcelloM., C.C.AlvinoC.C., Siedmiu archaniołów. Historia zapomnianego kultu, Kraków 2016, s. 53, 60.