Barry Hyde

Barry Hyde

Barry Hyde na koncercie The Futureheads (2023)
Imię i nazwisko	Barry James Hyde
Data i miejsce urodzenia	czerwiec 1981 Sunderland
Instrumenty	gitara, gitara akustyczna, fortepian
Gatunki	rock alternatywny, indie rock, post-punk revival, a cappella, muzyka folkowa
Zawód	muzyk, tekściarz, pedagog
Aktywność	od 2000
Wydawnictwo	Sirenspire
Zespoły
The Futureheads (od 2000)
Strona internetowa

Barry James Hyde (ur. 1981) – brytyjski muzyk, multiinstrumentalista, autor tekstów, producent muzyczny i pedagog, od 2000 roku wokalista i gitarzysta rockowego zespołu The Futureheads, prowadzący także solową karierę. Do 2025 roku z zespołem wydał siedem albumów studyjnych, a solowo dwa.

Życiorys

Pochodzi z Sunderlandu w północno-wschodniej Anglii. Wychował się w rodzinie muzykologa, a w jego domu rodzinnym słuchano m.in. Lou Reeda, zespołów Cocteau Twins i The Velvet Underground oraz jazzu. W wieku 14 lat zafascynował się grą na gitarze i zaczął słuchać dużo klasycznego rocka, poznając utwory Led Zeppelin czy Jimiego Hendrixa. Gry na gitarze nauczył go kolega jego ojca, ucząc się na piosenkach Nirvany. W wieku 19 lat zaczął pisać własne utwory. Jego inspiracjami muzycznymi były takie zespoły, jak XTC, Buzzcocks, Devo i The Slits, a z nowszych Supergrass, Blur i Oasis.

Był jednym ze twórców rockowego zespołu The Futureheads, którego został wokalistą i gitarzystą. Założył go wraz z basistą Davidem Craigem i perkusistą Peterem Brewisem, których poznał na studiach w City of Sunderland College(inne języki). Był on w tym czasie związany z organizacją Sunderland City Detached Youth Project, której celem było odciągnięcie dzieci od ulicy poprzez zachęcanie ich do grania muzyki. W ramach tego programu do zespołu dołączył jego młodszy brat Dave, który został perkusistą w miejsce Brewisa, a także wokalista i gitarzysta Ross Millard.

W 2000 roku zagrał wraz z zespołem swój pierwszy koncert. Pierwszy minialbum The Futureheads, Nul Book Standard(inne języki), wydany został pod koniec 2002 roku nakładem wytwórni Project Cosmonaut. Debiutancki album studyjny, The Futureheads, swoją premierę miał w połowie 2004 roku nakładem 679 Recordings(inne języki). Ich cover piosenki Kate Bush „Hounds of Love”(inne języki) osiągnął 8. miejsce na liście UK Singles Chart.

Hyde z zespołem The Futureheads wydał kolejno następujące albumy studyjne: News and Tributes (2006), This Is Not the World (2008), The Chaos(inne języki) (2010) i wykonany w całości a cappella Rant(inne języki) (2012).

Po trasie promującej album Rant w 2013 roku zespół zawiesił działalność, aby Hyde mógł zająć się swoimi problemami ze zdrowiem psychicznym, które pogorszyły się w trakcie pracy z The Futureheads. Zdiagnozowano u niego zaburzenia afektywne dwubiegunowe. Przebywał w szpitalach, a zanim wrócił do pisania piosenek i nauczania muzyki pracował jako cukiernik.

Po wyjściu ze szpitala nauczył się grać na fortepianie, ucząc się utworów Wolfganga Amadeusza Mozarta, Steviego Wondera i Billy’ego Joela, Philipa Glassa i Steve’a Reicha. Został nauczycielem muzyki i uzyskał tytuł magistra, a o swoich studiach wspominał: „Dzięki studiom magisterskim i licencjackim nauczyłem się pisać muzykę, komponować partytury orkiestrowe. To było naprawdę najpotężniejsze doświadczenie w życiu – nauczyć się pisać muzykę”. Prócz zajęć w szkołach zaczął także prowadzić warsztaty, m.in. więzieniu Frankland(inne języki) w Durham, gdzie prowadził sesje pisania piosenek.

W 2015 roku wydał solowo minialbum z coverami Ivora Cutlera(inne języki) pn. Ivory Cutlery: A Tribute to Ivor Cutler, a 3 czerwca 2016 roku nakładem własnej wytwórni Sirenspire Records, w ramach kampanii PledgeMusic(inne języki), swój pierwszy solowy album studyjny – Malody. Zawierał on szereg piosenek, w którym Hyde poruszył swoje doświadczenia z chorobą psychiczną. Muzyka natomiast opierała się na utworach fortepianowych, a akompaniowały mu skrzypce, wiolonczela, kontrabas, tenor, saksofon i trąbka.

Pod koniec 2017 roku zagrał swój solowy koncert, na którym pojawiły się utwory zespołu The Futureheads, co rozbudziło w zespole chęć ponownego wspólnego tworzenia muzyki. Ich szósty album studyjny, Powers, ukazał się w 2019 roku. W tym czasie Hyde grał na gitarze Gordon Smith(inne języki) robionej na zamówienie, a także miał gitarę parlorową(inne języki) Auden. Używał także pianina Roland V-Piano.

W 2021 roku był współzałożycielem Sunderland Northern Academy of Music Education.

21 marca 2025 roku nakładem Sirenspire Records wydał drugi, samodzielnie wyprodukowany solowy album studyjny Miners’ Ballads, na którym poruszał tematy dziedzictwa górniczego północno-wschodniej Anglii. Osadzony został w klimatach muzyki folkowej. Powstał on na zamówienie Rady Miasta Sunderland(inne języki) i dyrektora ds. kultury Paula Emersona. Album ten stał się także osobistym hołdem dla rodziny Hyde’a, gdyż przy jego tworzeniu odkrył, że dwaj jego przodkowie zginęli w katastrofie w Trimdon Grange w 1882 roku. Album został zapowiedziany w grudniu 2024 roku, a jego głównym singlem był utwór „The Miner’s Life”. 15 lipca 2025 roku wystąpił na Durham Brass Festival, promując swój solowy album.

Prowadzi wraz z rodziną pub The Peacock w centrum Sunderlandu.

Dyskografia

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona (ang.)
• Barry Hyde w bazie AllMusic (ang.)
• Barry Hyde w bazie Discogs.com (ang.)