Basilicata

Basilicata
region
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Włochy

Siedziba

Potenza

Prezydent

Flavia Franconi

Powierzchnia

9 992 km²

Populacja (2025)
• liczba ludności


530 004

• gęstość

53 os./km²

Szczegółowy podział administracyjny
Liczba prowincji

2

Liczba gmin

131

Położenie na mapie Włoch
Położenie na mapie
40°30′N 16°30′E/40,500000 16,500000
Multimedia w Wikimedia Commons
Hasło w Wikisłowniku
Informacje w Wikipodróżach
Strona internetowa
Prowincje Basilicata

Basilicata ([ba.zi.liˈka.ta]; dawniej także Lucania) – region administracyjny w południowych Włoszech, z stolicą w Potenza. Graniczy z Apulią, Kalabrią i Kampanią. Ma dostęp do dwóch mórz: krótki odcinek wybrzeża Morza Tyrreńskiego na południowym zachodzie i wybrzeże Zatoki Tarenckiej Morza Jońskiego na południu. Region zamieszkiwało w 2025 roku około 530 tys. osób – to jeden z najsłabiej zaludnionych regionów Włoch. W skład regionu wchodzą dwie prowincje: Potenza i Matera.

Jest to kraina górzysta, położona w Apeninach Południowych. Na południowym zachodzie sięga do Morza Tyrreńskiego, a na południu do Zatoki Tarenckiej Morza Jońskiego.

Historia

Pierwsze ślady obecności człowieka w regionie sięgają dolnego paleolitu; stanowisko Notarchirico koło Wenozy datowane jest na 650–550 tys. lat temu. Wybrzeża zasiedlili Grecy; po upadku starożytności zanikły ośrodki italsko-greckie. W podziale Italii dokonanym przez Augusta region należał do III regionu (Lucania i Bruttium).

W średniowieczu region przeszedł pod panowanie Bizancjum; w XI wieku Normanowie podbili południe Półwyspu Apenińskiego, a pierwszą stolicą państwa normańskiego została Melfi. Do 1130 roku trwała reorganizacja podbitych terenów. Od połowy IX w. do połowy XI w. wraz z Kalabrią i Apulią należała do katepanatu Italii. Po upadku Hohenstaufów monarchowie szwabscy stawiali opór Andegawenom. W pierwszej połowie XVI wieku region przeszedł pod panowanie hiszpańskie.

W 1860 roku liberalna burżuazja regionu opowiedziała się po stronie Garibaldiego. Po zjednoczeniu w latach 1860–1865 w regionie trwało rozbójnictwo. Od lat 50. XX wieku Cassa per il Mezzogiorno(inne języki) prowadziła w regionie prace melioracyjne i infrastrukturalne.

Geografia

Basilicata jest regionem górzystym, narażonym na erozję, osuwiska i trzęsienia ziemi. Na południu leży masyw Pollino (ok. 2250 m n.p.m.), wyznaczający granicę z Kalabrią. W Apeninach Lukańskich znajdują się m.in. Monte del Papa (2007 m), Monte Alpi(inne języki) (1900 m) i Monte Volturino(inne języki) (1836 m), a w części północnej wygasły wulkan Vulture (ok. 1327 m). Na wschód od gór ciągnie się pas wzgórz, poprzecinany wąwozami erozyjnymi (calanchi). Jedyną znaczącą niziną jest aluwialna równina Metaponto(inne języki) nad morzem Jońskim.

Główne rzeki to Bradano, Basento, Agri, Sinni(inne języki) i Ofanto. Naturalne jeziora Monticchio mają pochodzenie wulkaniczne, a ważniejsze zbiorniki sztuczne to Camastra, Pietra del Pertusillo(inne języki), San Giuliano(inne języki) i Monte Cotugno(inne języki).

Prezydenci Basilicaty

Przypisy

  1. 1 2 Population on 1 January by age, sex and NUTS 2 region (demo_r_d2jan), ITF5 Basilicata. Eurostat. [dostęp 2026-10-25]. (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 Basilicata. Enciclopedia Treccani. [dostęp 2026-10-25]. (wł.).
  3. 1 2 Geografia Basilicata. comuni-italiani.it. [dostęp 2026-10-25]. (wł.).
  4. ↑ Italian Regions. worldstatesmen.org. [dostęp 2013-02-03]. (ang.).

Linki zewnętrzne