okaz bentorytu z Izraela | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Ca6Cr2(SO4)3(OH)12·26H2O |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2 |
| Przełam |
półmuszlowy |
| Łupliwość |
doskonała, dobra |
| Pokrój kryształu |
pryzmatyczny, euhedralny |
| Układ krystalograficzny |
trygonalny |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
2,025 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
fioletowa i różowa w odcieniach |
| Rysa |
jasnofioletowa |
| Połysk |
żywiczny, woskowy, ziemisty, szklisty |
| Współczynnik załamania |
1,478–1,484 (jednoosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,006 pleochroizm: widoczny; O = bezbarwny; E = bladofioletowy |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
7.DG.15 |
Bentoryt – bardzo rzadki minerał klasy siarczanów.
Krystalizuje w układzie trygonalnym. Wykształca zazwyczaj kryształy o pryzmatycznym pokroju. Występuje w włóknistych i ziarnistych skupieniach. Jest minerałem przezroczystym i kruchym. Chrom może być zastąpiony częściowo glinem. Posiada jasnofioletową rysę oraz półmuszlowy przełam.
Występuje w niskotemperaturowych żyłach hydrotermalnych w czarnym kalcytowo-spurytowym marmurze. Towarzyszą mu najczęściej afwillit, kalcyt, thaumasyt oraz portlandyt. Występuje tylko na Bliskim Wschodzie. Spotykany na Zachodnim Brzegu w Palestynie oraz w Południowym Dystrykcie w Izraelu.