Thaumasyt

Thaumasyt

Thaumasyt z RPA
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Ca3(SO4)[Si(OH)6](CO3)·12H2O
Twardość w skali Mohsa	3,5
Przełam	muszlowy, półmuszlowy
Łupliwość	brak, słaba/niewyraźna
Pokrój kryształu	cienkoigiełkowy, włóknisty, pryzmatyczny, promienisty
Układ krystalograficzny	heksagonalny
Klasa krystalograficzna	piramidalna
Właściwości mechaniczne	kruchy
Gęstość	1,877–1,91 g/cm3
Właściwości optyczne
Barwa	biała, jasnożółta; bezbarwny
Rysa	biała
Połysk	szklisty, jedwabisty, matowy
Współczynnik załamania	1,468–1,507 (jednoosiowy)
Inne	dwójłomność: 0,039
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	7.DG.15

Thaumasyt – rzadki minerał, będący krzemianem wapnia.

Nazwa wywodzi się z greckiego słowa θαυµαζειν (thaumazein), oznaczającego być zaskoczonym, nawiązuje do jego niezwykłego składu chemicznego z anionami węglanowymi, siarczanowymi i heksahydroksykrzemianowymi.

Właściwości

Krystalizuje w układzie heksagonalnym. Posiada kryształy o pokroju włóknistym, pryzmatycznym oraz cienkoigiełkowym. Rzadko wykształca kryształy o przekroju sześciokątnym. Występuje w skupieniach wiązkowych, proszkowych, zwartych, masywnych i zbitych. Jest minerałem kruchym, półprzezroczystym do przezroczystego. Częstymi zanieczyszczeniami w strukturze są glin, magnez i żelazo.

Występowanie

Występuje w pęcherzykach pogazowych w skałach wulkanicznych, w ksenolitach bogatych w wapń oraz w zmetamorfizowanych utworach manganonośnych. Także jako późny minerał w niektórych złożach rud siarczkowych. Powstaje w wyniku reakcji wód geotermalnych lub wód morskich z bazaltami i tufami. Towarzyszą mu ettringit, aegonit, tobermoryt, afwillit, kalcyt, prehnit, pektolit, zeolit, gips, piryt, apofyllit i datolit.

Miejsce Występowania

Jego typową lokalizacją jest Szwecja. Występuje również w Izraelu, Południowej Afryce, Irlandii, Norwegii, Niemczech, Austrii, Australii, Meksyku oraz w Stanach Zjednoczonych (Wirginia, New Jersey, Kalifornia, Arizona, Utah).

Przypisy