| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
CaB[SiO4](OH) |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
5–5,5 |
| Przełam |
muszlowy, nierówny |
| Łupliwość |
brak |
| Pokrój kryształu |
słupkowy, tabliczkowy |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
2,8–3,0 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
bezbarwny; oliwkowozielona, brunatna, szara, fioletowa, biała lub czerwona, żółtawa |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
szklisty, tłusty |
| Współczynnik załamania |
nα = 1,626, nβ = 1,653-1,654, nγ = 1,670 |
| Inne |
optycznie ujemny |
| Dodatkowe dane | |
| Szczególne własności |
reaguje z HCl wytrącając galaretowatą krzemionkę |
Datolit – minerał należący do gromady krzemianów boru. Jest zasadowym krzemianem wapnia i boru. Nazwa pochodzi od greckich słów dateomai oznaczającego dzielenie się oraz lithos, czyli kamień.
Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Tworzy kryształy o pokroju krótkosłupkowym, izometrycznym i grubotabliczkowym, a szczególną charakterystyczną cechą jego kryształów jest posiadanie dużej ilości ścian. Najczęściej tworzy zbite drobnokrystaliczne agregaty lub porcelanowe masy, ale i także znacznie atrakcyjniejsze skupienia promieniste, ziarniste, włókniste, masywne, skorupowe, nerkowate, naskorupienia i naloty. Jego groniaste skupienia o budowie włóknisto-promienistej nazywa się zwyczajowo batriolitami. Jest minerałem od przezroczystego do prawie przeświecającego o szklistym połysku. Zawiera w przybliżeniu 34% B2O3. W świetle UV czasami wykazuje niebieską lub białą fluorescencję.
Powstaje w wyniku działania procesów hydrotermalnych oraz pomagmowych w obrębie skał zasadowych. Powstanie jego jest zatem związane z procesami polimetamorficznymi.
Występuje zarówno w skałach magmowych, pęcherzykach pogazowych skał wulkanicznych jak i w metamorficznych. Narasta w formie sekrecji i szczotek krystalicznych wypełniając szczeliny w skałach hipabysalnych tworząc druzy i geody. oraz wylewnych (np. bazalty czy tufy). W skałach metamorficznych występuje jako efekt metamorfizmu regionalnego niskiego stopnia (amfibolity i serpentynity) oraz w skałach zmienionych kontaktowo (głównie skarnach). Spotykany również w żyłach kruszconośnych i typu alpejskiego, zasobnych w bor utworach kontaktowych. Współwystępuje najczęściej z zeolitami, apofyllitem, stilbitem, danburytem, aksynitem, pektolitem, heulandytem, prehnitem i kalcytem.
Jest minerałem rzadkim.
Głównie jako kamień jubilerski - jeśli spełnia odpowiednie wymogi kryteriów gemmologicznych. Jeśli występuje w większych ilościach jest kopaliną boru.