Ettringit z RPA | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Ca6Al2(SO4)3(OH)12·26H2O |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2–2,5 |
| Przełam |
nierówny |
| Łupliwość |
niewyraźna, doskonała |
| Pokrój kryształu |
słupkowy, tabliczkowy, igiełkowy, włóknisty, pryzmatyczny |
| Układ krystalograficzny |
heksagonalny, trygonalny |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
1,77 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
biała, żółta; bezbarwny |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
szklisty |
| Współczynnik załamania |
1,491–1,470 (jednoosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,021 |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
7.DG.15 |
Ettringit – bardzo rzadki minerał, będący uwodnionym siarczanem wapnia i glinu.
Nazwa pochodzi od jego typowej lokalizacji – Ettringen w Niemczech.
Krystalizuje w układzie heksagonalnym. Wykształca kryształy o pokroju słupkowym, tabliczkowym, igiełkowy i włóknistym. Występuje w skupieniach promienistych. Posiada białą rysę oraz szklisty połysk. Jest minerałem kruchym, przezroczystym do nieprzezroczystego.
Występuje w skałach wulkanicznych, bogatych w wapń porwakach oraz w zmetamorfizowanych złożach rud manganu. Towarzyszą mu kalcyt, afwilit, hematyt, sturmanit, gips, manganit, phillipsyt, thaumasyt i aragonit.
Najlepszej jakości żółte okazy pochodzą z Południowej Afryki. Występuje także w Austrii (Styria), we Francji, Niemczech (Nadrenia-Palatynat, Nadrenia Północna-Westfalia), Izraelu, we Włoszech, Anglii oraz w USA (New Jersey, Arizona, Kalifornia).
