Berberyna – organiczny związek chemiczny, izochinolinowyalkaloid pochodzenia roślinnego, należący do klasy protoberberyn. Występuje m.in. w berberysie, gorzkniku, Coptis chinensis, Arcangelisia flava, B. aquifolium czy B. aristata. Zawartość tego związku w korzeniach i łodygach berberysu wynosi ok. 1,24%, w kłączu gorzknika do 3%.
Zastosowania medyczne
Berberyna wykazuje aktywność biologiczną: ma działanie przeciwbakteryjne, przeciwpierwotniakowe, przeciwbiegunkowe, przeciwrakowe, przeciwcukrzycowe, przeciwnadciśnieniowe, antydepresyjne, przeciwzapalne oraz obniża poziom cholesterolu. Ponadto berberyna wykazuje właściwości korzystne w redukcji tkanki tłuszczowej. Zwiększa aktywność hormonu adiponektyny, a także oddziaływanie na SIRT-1, dzięki czemu pozytywnie wpływa na metabolizm, reguluje apetyt, a także przemiany tlenowe zachodzące w organizmie i pracę mitochondriów. Właściwości te znalazły zastosowanie nie tylko w terapii odchudzającej, ale także leczeniu zespołu metabolicznego i cukrzycy typu 2[niewiarygodneźródło?].
Jednak zgodnie z obszerną opinią z 2019 z Narodowej Biblioteki Medycznej Stanów Zjednoczonych żadne z tych zastosowań nie jest poparte dobrymi dowodami naukowymi. Berberynie przyznano trzeci stopień (możliwa skuteczność) w siedmiostopniowej skali możliwej skuteczności dla 5 wskazań, a dla kolejnych 19 przyznano ostatni stopień (niewystarczające dowody do oceny). Za substancję o słabej skuteczności uznano ją także w 2023.
Preparaty berberynowe stosowane są jako lek w tradycyjnej medycynie azjatyckiej oraz jako suplementy diety, uaktywniający jeden z regulatorów metabolizmu – AMPK. Berberyna była i jest przedmiotem badań klinicznych mających na celu wprowadzenie jej do nowoczesnej medycyny.
Działania niepożądane
Poważnym ograniczeniem jej stosowania jest niska biodostępność przy podawaniu doustnym z powodu słabego wchłaniania się z przewodu pokarmowego. Wymaga to podawania dużych dawek, co powodować może niekorzystne efekty uboczne.
Jednym z niekorzystnych oddziaływań jest silne uwalnianie bilirubiny z jej nierozpuszczalnego kompleksu z albuminą obecnego we krwi. Z tej przyczyny nie należy jej stosować u kobiet w ciąży i noworodków z żółtaczką.
Fluorescencja
Berberyna wykazuje żółtozieloną fluorescencję, silnie zależną od środowiska. W roztworze wodnym jest ona bardzo słaba. Jej wydajność kwantowa(inne języki) wynosi ok. 0,00045, maksimum absorpcji to 422 nm, a maksimum emisji 550 nm. Fluorescencja wzrasta ok. 17-krotnie, jeżeli w roztworze obecny jest anionowy surfaktant – laurylosiarczan sodu. Jeszcze silniejszą fluorescencję wykazują wodno-olejowe emulsje zawierające surfaktant kationowy (bromek cetylotrimetyloamoniowy(inne języki)) lub niejonowy (triton X-100), odpowiednio 44× i 22× silniejszą niż w czystej wodzie. Jeszcze silniejszą fluorescencję wykazują roztwory berberyny w alkoholach i innych umiarkowanie polarnychrozpuszczalnikach organicznych, np. w butanolu, CH3CH2CH2CH2OH, wydajność kwantowa fluorescencji wynosi 0,057, tj. 127× więcej niż w wodzie. Właściwości te wykorzystywane są w badaniach biologicznych i analitycznych.
Fluorescencja berberyny powoduje, że po wystawieniu na promieniowanie UV części roślin zawierających duże ilości tego związku (np. korzenia berberysu) emitują one silne światło.
↑Berberyna[PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: B3251 [dostęp 2020-02-13].
1234MohsenM.ImanshahidiMohsenM., HosseinH.HosseinzadehHosseinH., Pharmacological and therapeutic effects of Berberis vulgaris and its active constituent, berberine, „Phytotherapy research”, 22 (8), 2008, s. 999–1012, DOI:10.1002/ptr.2399, PMID:18618524(ang.).
↑Chi-LiCh.L.KuoChi-LiCh.L., Chin-WenCh.W.ChiChin-WenCh.W., Tsung-YunT.Y.LiuTsung-YunT.Y., The anti-inflammatory potential of berberine in vitro and in vivo, „Cancer Letters”, 203 (2), 2004, s. 127–137, DOI:10.1016/j.canlet.2003.09.002, PMID:14732220.
123Parameswara RaoP.R.VuddandaParameswara RaoP.R., SubhashisS.ChakrabortySubhashisS., SanjayS.SinghSanjayS., Berberine: a potential phytochemical with multispectrum therapeutic activities, „Expert Opinion on Investigational Drugs”, 19 (10), 2010, s. 1297–1307, DOI:10.1517/13543784.2010.517745, PMID:20836620.
↑Berberine.National Library of Medicine,2021-09-16.[dostęp 2023-06-27].(ang.).
↑Z.Z.LiZ.Z. i inni, Berberine and health outcomes: An umbrella review", „Phytother Res.”, 37 (5), 2023, s. 2051–2066, DOI:10.1002/ptr.7806, PMID:36999891. autor ok?
↑Hyun WooH.W.JeongHyun WooH.W. i inni, Berberine suppresses proinflammatory responses through AMPK activation in macrophages, „American Journal of Physiology-Endocrinology and Metabolism”, 296 (4), 2009, E955–E964, DOI:10.1152/ajpendo.90599.2008 [dostęp 2022-05-18](ang.).
123456Ariel N.A.N.ColinaAriel N.A.N., Marta S.M.S.DíazMarta S.M.S., María IselaM.I.GutiérrezMaría IselaM.I., Fluorescence of berberine in microheterogeneous systems, „Journal of Luminescence”, 144, 2013, s. 198–202, DOI:10.1016/j.jlumin.2013.07.023 [dostęp 2023-11-30](ang.).
12Maurice O.M.O.IwunzeMaurice O.M.O., Media Influence on the Enhancement of the Fluorescence of Berberine Hydrochloride, „Monatshefte für Chemie/Chemical Monthly”, 131 (5), 2000, s. 0429–0435, DOI:10.1007/s007060050325 [dostęp 2023-11-30](ang.).
12Marta SusanaM.S.DíazMarta SusanaM.S., Mónica LilianaM.L.FreileMónica LilianaM.L., María IselaM.I.GutiérrezMaría IselaM.I., Solvent effect on the UV/Vis absorption and fluorescence spectroscopic properties of berberine, „Photochemical & Photobiological Sciences”, 8 (7), 2009, s. 970–974, DOI:10.1039/b822363g [dostęp 2023-11-30](ang.).