Kryształ Beryllonitu (biały) z elbaitem (niebieski), pochodzący z Paprok, prowincja Nuristan, Afganistan (okaz długości 4 cm) | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
(NaBePO4) |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
5,5–6,0 |
| Przełam |
muszlowy |
| Łupliwość |
wyraźna dwukierunkowa, dokładna |
| Pokrój kryształu |
słupkowy lub tabliczkowy, bipiramidalne, krótkopryzmatyczny |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
2,8–2,85 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
bezbarwny, biały, żółtawy, fioletowy |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
szklisty, perłowy, matowy (ziemisty) |
| Współczynnik załamania |
1,552–1,561 (dwuosiowy) |
| Inne |
dyspersja: 0,010 pleochroizm: brak dwójłomność: 0,009 |
Beryllonit – minerał, jego nazwa związana jest z obecnością berylu w minerale. Odkryty w 1888 roku przez Jamesa Dwighta.
Składa się w 24,41% z Na2O, 19,7%z BeO i w 55,89% z P2O5.
Tworzy kryształy słupkowe, tabliczkowe, grubotabliczkowe, soczewkowate, sześciokątne trojaki lub bipiramidalne, narosłe i wrosłe. Niekiedy tworzy zbliźniaczenia. Jest minerałem przezroczystym. Występuje tylko jako grupa kryształów.
Inne właściwości:
Jest minerałem pegmatytowym (głównie alkaicznych) występującym bardzo rzadko, zwykle w postaci bezbarwnych lub białych kryształów. Występuje także w zasobnych w beryl skarnach i granitach.
Współwystępuje z apatytem, turmalinem, elbaitem, fluorapatytem, brazylianitem, albitem, kwarcem, muskowitem, berylem, kasyterytem, kwarcem dymnym i fenakitem.
Miejsca występowania: USA (Maine), Finlandia, Zimbabwe, Brazylia, Afganistan, Kanada, Chiny, Czechy, Francja, Pakistan, Portugalia, Wielka Brytania i Szwecja.
W jubilerstwie bardzo rzadko. Szlifowane kamienie mogą osiągać masę 5 ct. Większe okazy są słabo przeświecające.