| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
zasadowy fosforan sodu i glinu (NaAl3(PO4)2(OH)4) |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
5,5 |
| Przełam |
muszlowy, nierówny |
| Łupliwość |
wyraźna, w jednym kierunku; dokładna |
| Pokrój kryształu |
pryzmatyczny |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
2,98 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
bladożółty, żółtozielony, zielony, kremowy, żółty, ciemnobrunatny, bezbarwny |
| Rysa |
bezbarwna, biała |
| Połysk |
szklisty, półszklisty, tłusty |
| Współczynnik załamania |
1.602 – 1.623 (dwuosiowy) |
| Inne |
Dyspersja: 0,014 Dwójłomność: 0.0190 – 0.0210 |

Brazylianit – przezroczysty minerał pegmatytowy. Nazwa pochodzi od miejsca gdzie go odkryto w 1945 roku - w pobliżu miejscowości Conselheria Peua w Minas Gerais (Brazylia). Wyglądem przypomina chryzoberyl i żółte odmiany berylu.
Wykształca kryształy słupkowe, grubotabliczkowe, narosłe. Występuje w skupieniach zbitych, promienistych, włóknistych i wrosłych. Może zawierać wtrącenia w postaci niewielkich, wydłużonych, zielonych kryształów turmalinu, blaszki muskowitu lub wtrącenia płynne.
Inne właściwości:
Występuje głównie w pustkach pegmatytów granitowych (szczególnie tych zasobnych w fosfor), gdzie towarzyszą mu lazulit i apatyt. Współwystępuje także z albitem, muskowitem, turmalinem, kwarcem, syderytem, mikroklinem, apatytem i augelitem.
Występuje przede wszystkim w Brazylii – w pobliżu Conselheira Pena (Bahia) oraz USA (New Hampshire, Connecticut, Maine, Arizona i Dakota Południowa). Stwierdzony także w Kanadzie (Yukon), Czechach, we Włoszech, w Austrii, w Bawarii w Niemczech i w Rwanadzie.
W jubilerstwie stosowany rzadko, gdyż są kryształy są bardzo spękane. W amerykańskim Museum Historii Naturalnej w Nowym Jorku znajdują się dwa okazy: jeden ważący 19 ct został oszlifowany podobnie jak brylant; drugi 23-karatowy ma szlif szmaragdowy.