Lazulit

Nie mylić z: lazurytem.

Lazulit

Lazulit
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	hydroksofosforan glinu, magnezu i żelaza ((Mg,Fe)Al2[OH/PO4]2)
Twardość w skali Mohsa	5–6
Przełam	nierówny/nieregularny, schodkowy, drzazgowaty
Łupliwość	niewyraźna
Pokrój kryształu	słupkowy, tabliczkowy, ziarnisty, masywny
Układ krystalograficzny	jednoskośny
Klasa krystalograficzna	pryzmatyczna
Właściwości mechaniczne	kruchy
Gęstość	3,0–3,4 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa	niebieska, fioletowo-niebieska, ciemnoniebieska rzadziej niebieskozielona
Rysa	biała
Połysk	tłusty, szklisty, matowy, półszklisty, żywiczny
Współczynnik załamania	1,604–1,663 (dwuosiowy)
Inne	dwójłomność: 0,035 dyspersja (optyka): słaba pleochroizm: silny; X= bezbarwny Y= niebieski Z= ciemnoniebieski
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	8.BB.40
Multimedia w Wikimedia Commons
Hasło w Wikisłowniku

Lazulit – rzadki minerał z gromady fosforanów. Nazwa pochodzi od arab. azul (niebo); pers. lazhward (niebieski) oraz łac. lazulum (błękit), połączonego z gr. lithos (kamień, skała), nawiązując do charakterystycznej barwy tego minerału.

Właściwości

Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Rzadko tworzy kryształy, najczęściej igiełkowe, tabliczkowe, słupkowe lub krótkosłupkowe zwykle przyjmujące postać pseudorombowej podwójnej piramidy o przekroju prostokąta. Także jako kryształy wrosłe i narosłe. Niekiedy tworzy formy bliźniacze. Przeważnie występuje w skupieniach ziarnistych i zbitych, tworzy też impregnacje. Jest minerałem kruchym, przeświecającym (w cienkich okruchach); wyjątkowo bywa bezbarwny. Zazwyczaj zawiera jasne cętki, kropki, smugi. Z trudem rozpuszcza się w gorących kwasach. Tworzy kryształy mieszane ze scorzalitem. Wykazuje słaby pleochroizm. Częstymi zanieczyszczeniami w strukturze są żelazo i mangan.

Występowanie

Występuje w skałach metamorficznych oraz rzadko w pegmatytach granitowych i w utworach hydrotermalnych, reprezentowanych przeważnie przez żyły mlecznego kwarcu (zwykle z rutylem i andaluzytem). Spotykany jest też w kwarcytach i osadach aluwialnych. Minerałami współwystępującymi są korund, dumortieryt, sillimanit, syderyt, fluorapatyt, apatyt, pirofyllit, rutyl, granat, dysten, kwarc, wagneryt.

Miejsce występowania

Jest minerałem bardzo rzadkim. Występuje w Austrii – okolice Salzburga, Szwajcarii – Zermatt, na Madagaskarze, Kanadzie, Szwecji, Słowacji – Nitra, Brazylii – Minas Gerais, Boliwii, Rosji, USA.

Zastosowanie

• Minerał bardzo atrakcyjny, poszukiwany i ceniony przez kolekcjonerów.
• Bywa wykorzystywany do wyrobu drobnej galanterii ozdobnej oraz rzeźb.
• Niekiedy jest stosowany jako kamień jubilerski.
• okazjonalnie szlifowany fasetkowo na potrzeby kolekcjonerów.
• Bardzo często bywa mylony z podobnym do niego lazurytem (głównym składnikiem skały lapis lazuli), sodalitem, azurytem, wiwianitem, a nawet z czaroitem.

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Lazulite Mineral Data [online], webmineral.com [dostęp 2018-10-27]  (ang.).
• Lazulite [online], www.mindat.org [dostęp 2018-10-27]  (ang.).