Życiorys
Urodziła się w Battle Creek w stanie Michigan jako młodsza z dwóch córek Mabel Mae (z domu Lum) i kaprala Percy’ego Edwarda Thornburga, kolejarza. Miała starszą siostrę Marion (1919–1987). W 1923, gdy Betty miała dwa lata, jej ojciec porzucił rodzinę, nie mieli o nim żadnych wieści, dopóki w 1939 otrzymali telegramu z informacją o jego samobójstwie. Matka, która zmagała się z alkoholizmem, otworzyła w domu nielegalny lokal z alkoholem, w którym Betty śpiewała dla klientów. Z powodu interwencji policji rodzina musiała często zmieniać miejsce pobytu, aż w końcu znalazła się w Detroit, żyjąc w skrajnej nędzy.
Już w wieku dziewięciu lat Hutton dorabiała, śpiewając w barze i na rogach ulicznych. Jako czternastolatka występowała z zespołem złożonym z kolegów ze szkoły średniej. Rok później porzuciła naukę i uciekła z domu, a w wieku siedemnastu lat ruszyła w trasę koncertową z popularnym wówczas liderem orkiestry Vincentem Lopezem, zyskując rozgłos dzięki żywiołowym tańcom na scenie. Mając dziewiętnaście lat, w 1940 wystąpiła na Broadwayu w musicalu Dwoje na scenie u boku Keenana Wynna i Eve Arden.
Była jedną z pierwszych piosenkarek, które związały się z nowo powstałą wytwórnią Johnny’ego Mercera – Capitol Records. Do jej największych przebojów należało kilka humorystycznych utworów, w tym „I’m Just A Square (In A Social Circle)” i „Hamlet”. Dzięki sukcesom swoich nagrań wystąpiła w kilku krótkometrażowych filmach wytwórni Warner Bros., a następnie przeszła do Paramount Pictures, gdy studio to zaproponowało jej udział w filmach pełnometrażowych.
Największe sukcesy odnosiła w komediach i musicalach, w których jej poczucie humoru znajdowało ujście w żywiołowych, a zarazem zawsze seksownych kreacjach. Często występowała w parze z aktorem komediowym Eddiem Brackenem – najpierw w komedii muzycznej Victora Schertzingera The Fleet’s In (1942) z Dorothy Lamour, a następnie w komedii wojennej Prestona Sturgesa Cud nad zatoką Morgana (The Miracle of Morgan’s Creek, 1943), gdzie wcieliła się tam w postać Gertrude Kockenlocker, małomiasteczkowej dziewczyny, która zachodzi w ciążę, nie wiedząc, kto jest ojcem dziecka. W musicalu George’a Sidneya i Busby’ego Berkeleya Rekord Annie (Annie Get Your Gun, 1950) w ramach muzycznego pojedynku spierała się z Howardem Keelem, wykonując quasi–feministyczny hymn „Anything You Can Do I Can Do Better”. W biograficznym dramacie muzycznym Incendiary Blonde (1945) z Albertem Dekkerem zagrała gwiazdę kina niemego, Texas Guinan. W dramacie familijnym Cecila B. DeMille’a Największe widowisko świata (The Greatest Show on Earth, 1952) wystąpiła w roli akrobatki Holly, osobiście wykonując ewolucje na trapezie – asekurowała ją siatka rozpięta tuż poniżej pola widzenia kamery.
W sitcomie stacji CBS The Betty Hutton Show (1959–1960) wcieliła się w postać tancerki rewiowej Goldie Appleby, która została manikiurzystką i odziedziczyła fortunę po zamożnym kliencie; ten jednak pozostawił jej pod opieką również swoje trzy córki. W rolę jej prawnika i okazjonalnego partnera do słownych utarczek wcielił się Tom Conway. Po zdjęciu serialu z anteny aktorka rzadko pojawiała się gościnnie w produkcjach takich jak Prawo Burke’a (Burke’s Law, 1964–1965) czy Strzały w Dodge City (Gunsmoke, 1965).
W czerwcu 1967, mimo że w przeszłości zarabiała ogromne sumy, Hutton ogłosiła bankructwo, wykazując zadłużenie na poziomie 150 tys. dolarów. Konflikt z dziećmi oraz próba samobójcza doprowadziły ostatecznie do załamania nerwowego, a jej głos uległ zniszczeniu wskutek nadużywania alkoholu i narkotyków. Zaprzyjaźniła się z księdzem Peterem Maguire’em z parafii św. Antoniego w Portsmouth w Rhode Island; tam przez kilka lat pracowała jako wolontariuszka w kuchni i ostatecznie pokonała nałogi. W ciągu pięciu lat opuściła to miejsce tylko raz, by poddać się leczeniu w szpitalu psychiatrycznym i w 1975 wróciła na plebanię. W 1978 ukończyła studia na Salve Regina University w Newport, gdzie uczyła aktorstwa, w 1986 uzyskała tam licencjat, a dwa lata później – tytuł magistra.
W 1980 powróciła na Broadway, gdzie zastąpiła Alice Ghostley i wcieliła się w postać panny Hannigan w musicalu Annie, w którym w tytułową sierotkę wcielała się wówczas 14–letnia Sarah Jessica Parker. W latach 80. pracowała jako gospodyni obiektu sportowego w Connecticut.
Hutton była czterokrotnie zamężna i rozwiedziona. Mieszkała w Palm Springs aż do śmierci 12 marca 2007 w wieku 86 lat, z powodu powikłań związanych z rakiem jelita grubego. Została pochowana na cmentarzu Desert Memorial Park w Cathedral City w Kalifornii.
