William Holden i Jane Russell, laureaci Golden Apple Award, 21 grudnia 1955 | |
| Nagroda za |
największą chęć do współpracy (Golden Apple Award) |
|---|---|
| Przyznający | |
| Państwo | |
| Pierwsze rozdanie |
1941 |
| Ostatnie rozdanie |
2001 |
Golden Apple Award – amerykańska nagroda przyznawana artystom przez stowarzyszenie Hollywood Women’s Press Club w latach 1941–2001, zazwyczaj za zachowanie (największą chęć do współpracy), a nie za występ. Artystów, którzy wykazywali najmniejszą wolę współpracy honorowano antynagrodą Golden Apple Sour Award.
Golden Apple Award zostały pierwotnie ustanowione, aby „podziękować” gwiazdom filmowym „najbardziej chętnym do współpracy”, w czasach, gdy Hollywood Women’s Press Club zrzeszało głównie korespondentki i reporterki. W 1967, gdy do stowarzyszenia dołączyło więcej agentów prasowych, którzy mogli faworyzować swoich klientów, kryteria zmieniono, aby uhonorować „Gwiazdę roku” i „Nową gwiazdę roku”. Pierwsza z nich honorowała wkład w przemysł filmowy, a druga doceniała nową osobowość za jej wpływ na publiczność w ciągu roku. Nominacji dokonywał komitet, a członkowie głosowali na laureatów, którzy otrzymywali biżuterię z motywem złotego jabłka. Od 1970 Hollywood Women’s Press Club przyznawało też The Louella O. Parsons Award za „prezentację najlepszego wizerunku Hollywood” – wśród laureatów byli m.in. Danny Thomas (1970), Gregory Peck (1971), Ross Hunter (1972), Rosalind Russell (1973), Jack Benny (1974), Bob Hope (1975), Shirley Temple (1976) i Jack L. Warner (1977).
Antynagroda Sour Apple Award też była przyznawana (nie corocznie) przez Hollywood Women’s Press Club aktorom, których w danym roku uznano za „najmniej chętnych do współpracy”. Od 1967 dostawali ją artyści, którzy „przedstawiali zły wizerunek Hollywood”. W 1978 ponownie dokonano zmiany i antynagrodę przyznawano osobom które „najbardziej wierzyły w swoją reklamę”.

Opracowano na podstawie materiału źródłowego:
Opracowano na podstawie materiału źródłowego: