Biła

Biła
Część miasta
Ilustracja
Widok na dolinę Biłej z dolnej stacji wyciągu „Beskid”
Państwo

 Polska

Województwo

 śląskie

Powiat

bielski

Aglomeracja

bielska

Miasto

Szczyrk

W granicach Szczyrku

1 stycznia 1956

Tablice rejestracyjne

SBI

SIMC

0925933

Położenie na mapie Szczyrku
Mapa konturowa Szczyrku, u góry znajduje się punkt z opisem „Biła”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Biła”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Biła”
Położenie na mapie powiatu bielskiego
Mapa konturowa powiatu bielskiego, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Biła”
Ziemia49°43′15″N 19°00′30″E/49,720833 19,008333

Biła – dzielnica Szczyrku w formie ulicówki, położona w północnej części miasta, w dolinie potoku Biła, pomiędzy masywami górskimi Beskidka, Klimczoka i Magury.

Kazimierz Sosnowski w swym opracowanym jeszcze w latach międzywojennych „Przewodniku po Beskidach Zachodnich” opisywał Biłą jako dolinę ...krótką, szeroką i jasną, która w górnym końcu rozszerza się w piękny, zaciszny i słoneczny kocioł górski, z domami fantastycznie po zboczach rozrzuconymi.

Biła, dawniej samodzielna wieś w gminie Szczyrk, 20 lipca 1953 otrzymała status samodzielnej gromady w gminie Szczyrk. 5 października 1954 włączona wraz ze Szczyrkiem Dolnym i Górnym do nowo utworzonej gromady Szczyrk. W związku z nadaniem gromadzie Szczyrk statusu osiedla 1 stycznia 1956, stała się jego integralną częścią, a po otrzymaniu przez Szczyrk praw miejskich 1 stycznia 1973 – obszarem miejskim.

Atrakcje turystyczne

Szlaki turystyczne

szlak turystyczny niebieski – do Schroniska na Klimczoku przez Sanktuarium „Na Górce” – 1 godz. 55 min.
szlak turystyczny zielony – do Schroniska na Klimczoku – 2 godz. 20 min.
szlak turystyczny żółty – do Brennej przez Karkoszczonkę – 1 godz. 10 min.

Przypisy

  1. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 6039.
  2. ↑ Sosnowski Kazimierz: Przewodnik po Beskidach Zachodnich. Tom I. Beskid Śląski i Żywiecki. Wydanie IV pod red. B. Małachowskiego, Wiedza-Zawód-Kultura, Kraków 1948, s. 131
  3. 1 2 Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Stalinogrodzie, 1953, nr 7, poz. 34.
  4. ↑ Dz.U. 1955 nr 45, poz. 299.
  5. ↑ Dz.U. 1972 nr 50, poz. 327.