| Wojna polsko-bolszewicka | |||
 | |||
| Czas |
13–14 września 1920 | ||
|---|---|---|---|
| Miejsce |
pod Haliczem | ||
| Terytorium | |||
| Przyczyna | |||
| Wynik |
zwycięstwo 21 pp | ||
| Strony konfliktu | |||
| |||
| Siły | |||
| |||
.png)
Bitwa pod Haliczem – część wielkiej bitwy wołyńsko-podolskiej; walki polskiego 21 pułku piechoty mjr. Zdzisława Przyjałkowskiego z sowieckim 345 pułkiem strzelców w czasie ofensywy jesiennej wojsk polskich w okresie wojny polsko-bolszewickiej.
2 września, pod koniec bitwy pod Zamościem, Naczelne Dowództwo Wojska Polskiego zdecydowało, iż 3. i 6 Armie, po stosownym przegrupowaniu, około 10 września podejmą większą akcję zaczepną w kierunku wschodnim celem „nie tylko odrzucenia nieprzyjaciela poza granice Małopolski, lecz także rozbicia i zdezorganizowania jego sił tak, aby później można było utrzymać front przy użyciu słabych sił własnych". 6 Armia gen. Roberta Lamezan-Salinsa miała rozbić nieprzyjaciela znajdującego się między rzekami Gniła Lipa i Zbrucz, spychając go w kierunku północno-wschodnim w rejon działań 3 Armii, przy jednoczesnym odcięciu mu dróg odwrotu na Tarnopol. 14 września ofensywę rozpoczęła polska 6 Armia.
| Jednostka | Dowódca | Podporządkowanie |
 Wojsko Polskie | ||
|---|---|---|
| dowództwo 8 Dywizji Piechoty | gen. Stanisław Burhardt-Bukacki | 6 Armia |
| ⇒ 21 pułk piechoty | mjr Zdzisław Przyjałkowski | 8 Dywizja Piechoty |
| ⇒ I/ 36 pułku piechoty | kpt. Kazimierz Wyderko | |
 Armia Czerwona | ||
| 345 ? pułk strzelców | 41 Dywizja Strzelców | |
Podczas ostatniej polskiej ofensywy w Galicji Wschodniej, nocą z 13 na 14 września polska 8 Dywizja Piechoty sforsowała Dniestr pod Haliczem. 21 pułk piechoty mjr. Zdzisława Przyjałkowskiego, we współdziałaniu z I batalionem 36 pułku piechoty Legii Akademickiej, zdobył częściowo uszkodzony most na rzece i zajął stację kolejową. Rano uderzył z przyczółka na wsie Słobódkę i Konkolniki. Walki trwały do godzin popołudniowych 15 września. Dopiero wtedy 345 pułk strzelców wycofał się z miejscowości.
Rozbicie 345 pułku strzelców otworzyło 8 Dywizji Piechoty drogę na Podhajce. Pułk sowiecki stracił ponad 200 poległych, dużą liczbę rannych. Duże straty poniosły także oddziały polskie.
