Bitwa pod Bojarami

Bitwa pod Bojarami
Wojna polsko-bolszewicka
Czas

23 maja 1920

Miejsce

Bojary (sielsowiet Słoboda)

Terytorium

Zarząd Cywilny Ziem Wschodnich

Przyczyna

ofensywa wojsk Tuchaczewskiego nad Berezyną

Wynik

zwycięstwo 4 DS

Strony konfliktu
 Polska  Rosyjska FSRR
Dowódcy
kpt. Władysław Mielnik
Siły
12 pułk piechoty 4 Dywizja Strzelców
Straty
2 zabitych 300 zmarłych i rannych
brak współrzędnych

Bitwa pod Bojarami – walki pododdziałów 12 pułku piechoty kpt. Władysława Mielnika z oddziałami Armii Czerwonej toczone w ramach bitwy nad Berezyną w okresie wojny polsko-bolszewickiej.

Przebieg działań

Sytuacja ogólna

14 maja 1920 ruszyła sowiecka ofensywa wojsk Frontu Zachodniego Michaiła Tuchaczewskiego. 15 Armia Augusta Korka i Grupa Północna Jewgienija Siergiejewa uderzyły na pozycje oddziałów polskich 8 Dywizji Piechoty i 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej w ogólnym kierunku na Głębokie. Wykonująca uderzenie pomocnicze 16 Armia Nikołaja Sołłohuba zaatakowała oddziały 4 Armii gen. Stanisława Szeptyckiego. Wobec skomplikowanej sytuacji operacyjnej, 23 maja rozpoczął się ogólny odwrót wojsk polskich w kierunku zachodnim.

Działania pułku

23 maja pod Bojarami oddziały sowieckiej 4 Dywizji Strzelców ze składu 15 Armii uderzyły na stanowiska obronne 12 pułku piechoty kpt. Mielnika. Przez całe popołudnie pułk odpierał falowe ataki piechoty sowieckiej. Jego I batalion stracił kolejno dwóch dowódców. Przeciwnik również poniósł ogromne starty. Sowiecka dywizja pozostawiła na przedpolu około trzystu poległych i rannych. Pod osłoną nocy pułk wycofał się na kolejną rubież opóźniania.

Bilans walk

Bitwa pod Bojarami opóźniła natarcie 4 Dywizji Strzelców, która po poniesionych stratach w dniu następnym utknęła na południowy wschód od jeziora Narocz.

Przypisy

  1. ↑ Wysocki (red.) 2005 ↓, s. 33.
  2. ↑ Cisek, Paduszek i Rawski 2010 ↓, s. 42.
  3. ↑ Odziemkowski 2004 ↓, s. 45.
  4. ↑ Wysocki (red.) 2005 ↓, s. 34.
  5. ↑ Mucha 1928 ↓, s. 15.
  6. 1 2 Odziemkowski 2004 ↓, s. 46.

Bibliografia