| Wojna o sukcesję węgierską | |||
| Czas |
luty 1491 | ||
|---|---|---|---|
| Miejsce | |||
| Terytorium | |||
| Przyczyna |
wyprawa Jana I Olbrachta po koronę węgierską | ||
| Wynik |
wygrana Władysława II Jagiellończyka | ||
| Strony konfliktu | |||
| |||
| Dowódcy | |||
| |||
| Siły | |||
| |||
Położenie na mapie Słowacji  | |||
 48°42′02,1″N 21°15′03,6″E/48,700583 21,251000 | |||
Bitwa pod Koszycami – bitwa stoczona w lutym 1491 roku pod Koszycami pomiędzy wojskami króla Czech i Węgier, Władysława II Jagiellończyka a siłami królewicza Jana Olbrachta w ramach wojny o sukcesję węgierską.
W 1490 królewicz polski Jan Olbracht wyprawił się na Węgry w celu przejęcia tronu Węgier, na który został samowolnie wybrany przez część szlachty węgierskiej dnia 7 czerwca 1490 na sejmie elekcyjnym na polu Rákos. Starł się ze swoim bratem królem czeskim Władysławem II Jagiellończykiem. Olbracht bezskutecznie oblegał Koszyce. 7 lutego w pobliżu Koszyc doszło do starcia podjazdów obu stron. Dnia 9 lutego piechota czeska i węgierska rozpoczęła szturm na obóz polski. W tym momencie obrońcy Koszyc dokonali wypadu poza mury miejskie i niespodziewanym atakiem opanowali drewniane wieże i wszystkie polskie działa. Polacy nie ulegli jednak panice i Olbracht sprawnie wycofał z obozu wojsko w porządku bojowym. Rozstawił je w niewielkiej odległości i nierozbity nadal zagrażał armii Władysława. Przez kilka dni obie strony tkwiły w śniegu naprzeciwko siebie w pełnej gotowości bojowej. Dokuczał silny mróz, brakowało żywności i wody. W takich warunkach żołnierzom i ich dowódcom przeszła ochota do walki.
20 lutego 1491 roku podpisano traktat pokojowy w Koszycach. Przyznawał on Olbrachtowi w ramach odstąpienia od walk o koronę węgierską część ziem śląskich. Królewicz oddać miał wszystkie obsadzone dotychczas przez swoje załogi zamki i miasta na Słowacji, a Władysław przekazał księstwo głogowskie Olbrachtowi zaraz po podpisaniu pokoju.