Blancoa canescens

*Blancoa canescens*
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	rośliny
Klad	rośliny naczyniowe
Klad	Euphyllophyta
Klad	rośliny nasienne
Klasa	okrytonasienne
Klad	jednoliścienne
Rząd	komelinowce
Rodzina	hemodorowate
Rodzaj	Blancoa
Gatunek	Blancoa canescens
	Nazwa systematyczna
	Blancoa canescens Lindl.; Sketch Veg. Swan R.: 45 (1839)
Synonimy
	Conostylis canescens (Lindl.) F.Muell.;
	Conostylis canescens (Lindl.) F.Muell.;
	Homonimy
	(rodzaju) Blancoa Blume (= Arenga Labill. ex DC.); (rodzaju) Blancoa Huber, 2000 (rodzaj pająków z rodziny nasosznikowatych;
	Zasięg
	Systematyka w Wikispecies
	Multimedia w Wikimedia Commons

Blancoa canescens Lindl. – gatunek roślin z monotypowego rodzaju Blancoa Lindl. z rodziny hemodorowatych. Występuje endemicznie na obszarze między miastem Eneabba a rzeką Moore oraz w okolicach Perth i York w zachodniej części Australii Zachodniej.

Nazwa naukowa rodzaju honoruje Manuela Blanco Ramosa, augustiańskiego mnicha, botanika, żyjącego w latach 1780–1845, autora La Flora de Filipinas. Epitet gatunkowy po łacinie oznacza siwiejący.

Morfologia

Pokrój: Wieloletnie rośliny zielne, o wysokości 25 cm, tworzące kępy.

Pędy: Krótkie kłącze.

Liście: Liście płaskie, równowąskie, długości 8–25 cm, szerokości 2–3 mm, młode pokryte gęsto splątanymi, jedwabistymi włoskami, wycierającymi się w miarę dorastania, dorosłe nagie.

Kwiaty: Zebrane w jednostronne grona, zwisłe. Szypułki długości 5–15 mm. Okwiat promienisty, rurkowato-dzwonkowaty, długości 2,5–3,5 cm, gęsto pokryty czerwonymi, kutnerowatymi włoskami. Łatki na długości 3,5–6 mm odgięte o 60°–90° od rurki okwiatu. Sześć pręcików osadzonych blisko wierzchołka rurki okwiatu, prostych, wzniesionych, o nitkach długości ok. 1 mm i główkach długości 2,5–4 mm. Słupek pośredni. Zalążnia zrośnięta z okwiatem wzdłuż przegród, komorowo wolna, tworząca głębokie kieszonki. W każdej komorze zalążni znajduje się kilka zalążków położonych w dwóch rzędach, osadzonych na równowąskim łożysku. Szyjka słupka u nasady stożkowata, potem nitkowata, zwykle prosta, długości 2,4–3,5 cm, zwieńczona trójklapowanym znamieniem.

Owoce: Torebki okryte pozostałościami okwiatu.

Gatunki podobne: Blisko spokrewniony z rodzajem Conostylis, od którego różni się zwisłymi kwiatami zebranymi w jednostronne grona, przegrodowym zrośnięciem zalążni z okwiatem i położeniem zalążków.

Biologia i ekologia

Rozwój: Kwitnie od czerwca do sierpnia. Kwiaty zapylane są przez miodojady, głównie złotouchy żółtoskrzydłe i koralicowce czerwone, a sporadycznie także przez miodojadki brązowe, koralicowce kosmate i miodaczki białouche. Badania kiełkowania nasion wykazały, że jest ono stymulowane przez związki chemiczne zawarte w dymie, w szczególności przez karrikiny (KAR₁).

Siedlisko: Rośnie na głębokich piaskach w nizinnych lasach banksjowych i na wrzosowiskach.

Genetyka: Haploidalna liczba chromosomów n wynosi 8.

Systematyka

Pozycja systematyczna: Gatunek z monotypowego rodzaju Blancoa z plemienia Conostylideae podrodziny Conostylidoideae w rodzinie hemodorowatych (Haemodoraceae) w rzędzie komelinowców (Commelinales). Stanowi klad siostrzany dla rodzaju Conostylis, a razem z nim grupę siostrzaną dla rodzaju Anigozanthos. W niektórych ujęciach gatunek włączany do rodzaju Conostylis.

Przypisy

↑ Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2023-03-19] (ang.).
↑ Michael A.M.A. Ruggiero Michael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
1 2 3 Plants of the World Online. The Royal Botanic Gardens, Kew, 2019. [dostęp 2023-03-19]. (ang.).
↑ Global Biodiversity Information Facility (GBIF) Backbone Taxonomy. GBIF Secretariat. [dostęp 2023-04-22]. (ang.).
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Blancoa canescens Labill.. Flora of Australia. [dostęp 2023-04-01].
↑ G.J. Keighery. Pollination and the Generic Status of Blancoa canescens Lindl. (Haemodoraceae). „Flora”. 171 (6), s. 521–524, 1981. DOI: 10.1016/s0367-2530(17)31303-8.
1 2 Katherine S. Downes, Marnie E. Light, Martin Pošta, Ladislav Kohout i inni. Do fire-related cues, including smoke-water, karrikinolide, glyceronitrile and nitrate, stimulate the germination of 17 Anigozanthos taxa and Blancoa canescens (Haemodoraceae)?. „Australian Journal of Botany”. 62 (4), s. 347, 2014. DOI: 10.1071/BT13189.
↑ USDA, Agricultural Research Service, National Plant Germplasm System. 2020. Germplasm Resources Information Network (GRIN-Taxonomy). National Germplasm Resources Laboratory, Beltsville, Maryland. [dostęp 2023-03-27]. (ang.).

[apweb-1] Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2023-03-19] (ang.).

[ruggiero-2] Michael A.M.A. Ruggiero Michael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).

[kew-3] 1 2 3 Plants of the World Online. The Royal Botanic Gardens, Kew, 2019. [dostęp 2023-03-19]. (ang.).

[gbif-4] Global Biodiversity Information Facility (GBIF) Backbone Taxonomy. GBIF Secretariat. [dostęp 2023-04-22]. (ang.).

[fau-5] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Blancoa canescens Labill.. Flora of Australia. [dostęp 2023-04-01].

[zapyl-6] G.J. Keighery. Pollination and the Generic Status of Blancoa canescens Lindl. (Haemodoraceae). „Flora”. 171 (6), s. 521–524, 1981. DOI: 10.1016/s0367-2530(17)31303-8.

[smoke-7] 1 2 Katherine S. Downes, Marnie E. Light, Martin Pošta, Ladislav Kohout i inni. Do fire-related cues, including smoke-water, karrikinolide, glyceronitrile and nitrate, stimulate the germination of 17 Anigozanthos taxa and Blancoa canescens (Haemodoraceae)?. „Australian Journal of Botany”. 62 (4), s. 347, 2014. DOI: 10.1071/BT13189.

[grin-8] USDA, Agricultural Research Service, National Plant Germplasm System. 2020. Germplasm Resources Information Network (GRIN-Taxonomy). National Germplasm Resources Laboratory, Beltsville, Maryland. [dostęp 2023-03-27]. (ang.).