Blich (Lędziny)

Blich
Blych
część miasta
Ilustracja
Widok na Blych oraz wzgórze Klimont
Państwo

 Polska

Województwo

 śląskie

Powiat

bieruńsko-lędziński

Konurbacja

górnośląska

Miasto

Lędziny

W granicach Lędzin

1966–1975,
od 1991

Data założenia

XVIII wiek

Kod pocztowy

43-140

Tablice rejestracyjne

SBL

SIMC

0944557

Położenie na mapie Lędzin
Mapa konturowa Lędzin, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Blich”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Blich”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Blich”
Położenie na mapie powiatu bieruńsko-lędzińskiego
Mapa konturowa powiatu bieruńsko-lędzińskiego, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Blich”
Ziemia50°07′01″N 19°05′45″E/50,116944 19,095833

Blich a. Blych (niem. Bleiche) – część Lędzin położona na południowym zachodzie miasta.

Historia

Nazwa tej części Lędzin pochodzi od słowa blich (miejsce, w którym bielono płótno lniane), ze względu na to, że niegdyś na tym terenie niemieccy tkacze bielili płótno lniane.

Tkaczy prawdopodobnie sprowadzono do Lędzin w ramach tzw. kolonizacji fryderycjańskiej przeprowadzonej w 1770. Wtedy, na polecenie ówczesnego księcia pszczyńskiego Fryderyka Erdmanna, osadzono w rejonie lędzińskiego folwarku Kiełpowy około 300 ewangelickich uciekinierów z Kóz koło Bielska (założyli oni tam Hołdunów). Według Ludwika Musioła początki Blychu są nieco wcześniejsze i sięgają lat 40. XVIII wieku, kiedy to zarząd dominialny klucza lędzińskiego (obejmującego folwarki księcia pszczyńskiego w Lędzinach i okolicy) miał osadzić w tym rejonie kilku tkaczy narodowości niemieckiej i wyznania ewangelickiego. Nowi mieszkańcy urządzili nad brzegiem istniejącego wtedy stawu blich płótna lnianego. Ryszard Kaczmarek w monografii historycznej Lędziny. Zarys dziejów potwierdza tezę Ludwika Musioła i pisze, że bielarze pojawili się w tym miejscu jeszcze przed założeniem Hołdunowa – prawdopodobnie około 1740. Pszczyńska kamera książęca sfinansowała im budowę trzech podwójnych domów i zorganizowała całą produkcję oraz odbiór gotowego płótna. Blich podupadł na początku XIX wieku ze względu na brak zamówień. Mieszkańcy Blychu od tego czasu utrzymywali się głównie z pracy na roli.

W okresie II Rzeczpospolitej (1922–1939) Blych wchodził w skład gminy Lędziny. W latach 1945–1951 Blych należał do gminy zbiorowej Lędziny, a w latach 1951–1954 do gminy Hołdunów. W latach 1954–1956 Blych wchodził w skład gromady Lędziny, którą zniesiono 1 stycznia 1956 w związku z nadaniem jej statusu osiedla. W 1966 Lędziny otrzymały prawa miejskie (wówczas Blych stał się częścią miasta), a w latach 1975–1991 wchodziły w skład miasta Tychy. Dnia 2 kwietnia 1991 Lędziny odzyskały prawa miejskie, wtedy Blych stał się ponownie częścią usamodzielnionych Lędzin.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Państwowy rejestr nazw geograficznych
  2. 1 2 3 Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT.
  3. 1 2 Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 6431.
  4. 1 2 Urząd Miasta Lędziny: Lędziny - Położenie. (pol.).
  5. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Blych: Bielili (blichowali) i tkali. serwislokalny.com. (pol.).
  6. ↑ Ludwik Musioł Lędziny. Monografia historyczna, 1953
  7. 1 2 3 4 5 6 Franciszek Serafin Lędziny. Zarys dziejów, 1998
  8. 1 2 3 4 Urząd Miasta Lędziny: Lędziny - Rys historyczny. (pol.).