Bo Hopkins

Bo Hopkins
Ilustracja
Bo Hopkins (2009)
Imię i nazwisko

William Mauldin Hopkins

Data i miejsce urodzenia

2 lutego 1938
Greenville, Karolina Południowa

Data i miejsce śmierci

28 maja 2022
Van Nuys, Kalifornia

Zawód

aktor, producent

Współmałżonek

Norma Lee Woodle
(1959–1962; rozwód)
Sian Eleanor Green
(1989–2022)

Lata aktywności

1966–2006; 2013–2022

Bo Hopkins, właśc. William Mauldin Hopkins (ur. 2 lutego 1938 w Greenville, zm. 28 maja 2022 w Van Nuys) – amerykański aktor i producent telewizyjny i filmowy.

Życiorys

Wczesne lata

Urodził się w Greenville w stanie Karolina Południowa. Gdy miał dziewięć miesięcy, został adoptowany. Dorastał jako „Billy”. Jego przybrany ojciec pracował w młynie w Taylors w stanie Karolina Południowa. Kiedy jego zastępczy ojciec zmarł na atak serca w wieku 39 lat, miesiąc później rodzina przeniosła się do nowej siedziby w Ware Shoals, gdzie jego dziadek i wujkowie pracowali przy innym młynie. Jego matka wyszła ponownie za mąż za mężczyznę o nazwisku Davis. Hopkins nie dogadywał się ze swoim nowym ojczymem i po kilkakrotnej ucieczce z domu został wysłany do dziadków. W wieku 12 lat po raz pierwszy spotkał swoją matkę, która żyła w Lockhart, a także poznał swoje przyrodnie siostry i przyrodniego brata.

W wieku 16 lat odbył służbę wojskową w Armii Stanów Zjednoczonych. Przez dziewięć miesięcy służył w Korei. Studiował aktorstwo pod kierunkiem instruktorki dramatu Uty Hagen w Nowym Jorku, naukę kontynuował w szkole Desilu Playhouse w Hollywood.

Kariera

Doświadczenie aktorskie zdobywał w letnich giełdowych produkcjach scenicznych. Na początku aktorskiej kariery zmienił imię na Bo, które zaczerpnął od swojej debiutanckiej roli teatralnej Bo Deckera, zuchwałego młodego kowboja o chamskich manierach w sztuce Williama Inge’a Przystanek autobusowy, w której grał na off-Broadwayu.

Po raz pierwszy trafił na mały ekran w sitcomie ABC Pruittowie z Long Island (The Pruitts of Southampton, 1966). Potem często gościnnie występował w kultowych serialach westernach: ABC Strzelby Willa Sonnetta (The Guns of Will Sonnett, 1967), NBC – Człowiek z Shiloh (The Virginian, 1967), Bonanza (1969) i Nichols (1972) oraz CBS – Gunsmoke (Prawo strzelby, 1967) i Dziki Dziki Zachód (The Wild Wild West, 1967).

Po debiutanckim filmie kinowym The Thousand Plane Raid (1969), zwrócił na siebie uwagę jako Clarence „Szalony” Lee w westernie Sama Peckinpaha Dzika banda (The Wild Bunch, 1969) u boku Ernesta Borgnine. U Peckinpaha zagrał potem w filmie Ucieczka gangstera (The Getaway, 1972) ze Steve’em McQueenem i Ali MacGraw. Stał się specjalistą od drugoplanowych ról charakterystycznych w filmach akcji i westernach. Często grywał prostaków lub szeryfów. W Balladzie o małym Jo (The Ballad of Little Jo, 1993) zagrał rewolwerowca, którego najlepszym przyjacielem przez 30 lat okazała się być kobieta. W dramacie kryminalnym neo-noir Pokerzyści (Shade, 2003) wystąpił jako skorumpowany policjant.

Pojawił się w też serialach: CBS Hawaii Five-O (1973), ABC Aniołki Charliego (Charlie’s Angels, 1976, 1979), ABC Fantastyczna wyspa (Fantasy Island, 1982), NBC Drużyna A (The A Team, 1984), ABC Hotel (1984) oraz CBS Strach na wróble i pani King (Scarecrow and Mrs. King, 1985). W 1981 został obsadzony w roli współczesnego kowboja Matthew Blaisdela w operze mydlanej ABC Dynastia (Dynasty). W drugim sezonie serii Matthew Blaisdel został uznany za zmarłego, zanim w 1987 powrócił żywy z blizną na twarzy w finale siódmego sezonu i został zabity na początku ósmego sezonu.

W 1995 otrzymał nagrodę Złotego Buta (Golden Boot Award).

Ostatnią jego rolą kinową przed śmiercią, była autentyczna postać Papawa Vance’a, dziadka J.D.’a, w dramacie Rona Howarda Elegia dla bidoków (Hillbilly Elegy, 2020) z Glenn Close, na podstawie książki pod tym samym tytułem, która była numerem jeden na liście bestsellerów „The New York Times”.

Życie prywatne

30 października 1959 ożenił się z Normą Lee Woodle, z którą miał córkę Jane. 15 sierpnia 1962 doszło do rozwodu. W latach 1973–1975 był związany z Sondrą Locke. W 1989 poślubił Sian Eleanor Green, z którą ma syna Matthew.

Śmierć

Zmarł 28 maja 2022 w szpitalu w Van Nuys na zawał serca w wieku 84 lat.

Filmografia

Filmy fabularne

Seriale TV

Przypisy

  1. ↑ Bo Hopkins Pictures. FanPix.Net. [dostęp 2016-12-11]. (ang.).
  2. ↑ Chris Koseluk: Bo Hopkins, ‘Wild Bunch’ and ‘American Graffiti’ Actor, Dies at 84. „The Hollywood Reporter”. [dostęp 2022-05-28]. (ang.).
  3. ↑ Bo Hopkins. „TV Guide”. [dostęp 2016-12-11]. (ang.).
  4. ↑ Petkovich, Anthony (czerwiec 2012). „An Interview with Actor Bo Hopkins”. Shock Cinema. New York, New York (42): 3–7, 48
  5. ↑ Bo Hopkins – životopis / Info. FDb.cz. [dostęp 2016-12-11]. (cz.).
  6. ↑ Bo Hopkins. Metacritic. [dostęp 2022-05-29]. (ang.).
  7. ↑ The Wild Bunch star Bo Hopkins dies. RTÉ. [dostęp 2022-05-30]. (ang.).
  8. ↑ Sandra Brennan: Bo Hopkins Biography. AllMovie. [dostęp 2016-12-11]. (ang.).
  9. ↑ Bo Hopkins. movie-dude.co.uk. [dostęp 2016-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-12-20)]. (ang.).
  10. ↑ Bo Hopkins. Rotten Tomatoes. [dostęp 2016-12-11]. (ang.).
  11. ↑ Bo Hopkins. ČSFD.cz. [dostęp 2016-12-11]. (cz.).
  12. ↑ Bo Hopkins. MYmovies.it. [dostęp 2016-12-11]. (wł.).
  13. ↑ Bo Hopkins. DiMora Motorcar. [dostęp 2016-12-11]. (ang.).
  14. ↑ Bo Hopkins. FY! Charlie’s Angels. [dostęp 2016-12-11]. (ang.).
  15. ↑ Bo Hopkins. Listal. [dostęp 2016-12-11]. (ang.).
  16. ↑ Bo Hopkins Awards. FamousFix.com. [dostęp 2016-12-11]. (ang.).
  17. ↑ Bo Hopkins Relationships. FamousFix. [dostęp 2016-12-11]. (ang.).
  18. ↑ Bo Hopkins Biography (1942-). Film Reference. [dostęp 2016-12-11]. (ang.).
  19. ↑ Bruce Haring: Bo Hopkins Dies: Veteran Actor In ‘The Wild Bunch’ And ‘American Graffiti’ Was 80. Deadline. [dostęp 2022-05-29]. (ang.).

Bibliografia