Bowenia Hook. – rodzaj roślin z rodziny zamiowatych (Zamiaceae) z klasy sagowcowych. Obejmuje dwa gatunki. Oba rosną w północno-wschodniej Australii – na wybrzeżu prowincji Queensland. Zasiedlają wnętrza i obrzeża wilgotnych lasów równikowych, też lasy nadrzeczne i widne lasy na zboczach wzniesień, sięgając do rzędnej 600 m n.p.m. Kwiaty zapylane są przez ryjkowce z rodzaju Miltotranes. W podziemnych pędach żyją symbiotyczne sinice z rodzaju Anabaena, nadające im niebieskawo-zielony kolor. Nasiona rozprzestrzeniane są prawdopodobnie przez gryzonie i inne ssaki.
Bulwiaste pędy są spożywane przez Aborygenów. Liście wykorzystywane są jako ozdobne. Rośliny są uprawiane, głównie w ogrodach botanicznych i kolekcjach. Uchodzą za trudne w uprawie. Rośliny nie mogą być pozyskiwane z natury – oba gatunki ujęte są w załączniku do Konwencji CITES. Nie są jednak uznawane za zagrożone ze względu na rozpowszechnienie i ochronę lasów deszczowych w Australii.
Spichrzowy korzeń palowy dzięki kurczeniu się wciąga pień pod powierzchnię ziemi. Pień jest bulwiasto zgrubiały (u B. serrulata osiąga do 50 cm średnicy, u B. spectabilis do 12,5 cm), jest nagi i rozgałęziony – na osobnych odgałęzieniach rozwijają się strobile i liście.
Zróżnicowane na liście łuskowate i asymilacyjne. Liście asymilacyjne wyrastają pojedynczo na szczycie pędu (w sumie jest ich zwykle od 1 do 7 na pędzie), za młodu są pastorałowato zwinięte. Mają prosto wzniesione, smukłe ogonki u nasady zgrubiałe i tu owłosione. Blaszka jest okazała (w sumie liście osiągają do 2 m wysokości), podwójnie pierzasto złożona (inne sagowce mają liście pojedynczo złożone z wyjątkiem dwóch gatunków – Cycas multipinnata i C. debaoensis). Jest szeroko rozpostarta, wzdłuż kilku pierwszorzędowych odcinków liścia listki wyrastają dwustronnie naprzeciwlegle lub skrętolegle, listki też wyrastają na szczytach tych osi. Listki osiągają do 10–15 cm długości i 4–5 cm szerokości, u B. serrulata są ząbkowane, u B. spectabilis całobrzegie.
Mikrospory powstają w mikrosporangiach mających kształt kulisty i powstających w dużej liczbie na dolnej stronie mikrosporofili. Te łuskowate męskie liście zarodnionośne zebrane są w szyszkowaty mikrostrobil. Rozwija się on pojedynczo na poszczególnych odgałęzieniach pędu. Początkowo jest wzniesiony, później się pokłada, ma kształt walcowaty, osiąga 7,5 cm długości i 2,5 cm średnicy. Jest biały lub kremowy, eksponowany na światło zielenieje, ale zwykle przykryty jest opadłymi liśćmi.
Zalążki rozwijają się parami w bocznej pozycji na makrosporofilach (żeńskich liściach zarodnionośnych). Liście zarodnionośne tworzą kulisty makrostrobil osiągający wielkość pięści, tworzący się pojedynczo na rozgałęzieniach pędu.
Rodzaj jest bazalny w grupie obejmującej rodzaje makrozamiaMacrozamia, Lepidozamia i zgłowieńEncephalartos. Bowenia wraz z rodzajem Stangeria były wyodrębniane jako rodzina Stangeriaceae, czasem rodzaj wyłączany bywał we własną rodzinę Boweniaceae, jednak okazał się być zagnieżdżony w obrębie Zamiaceae.
↑Michael A.M.A.RuggieroMichael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI:10.1371/journal.pone.0119248, PMID:25923521, PMCID:PMC4418965 [dostęp 2021-12-04](ang.).
12Peter F.P.F.StevensPeter F.P.F., Lignophytes, and Cycadales in particular, [w:] Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2021-12-04](ang.).
123Bowenia Hook..[w:] Plants of the World online [on-line].Royal Botanic Gardens, Kew.[dostęp 2021-12-04].
12Bowenia.[w:] Index Nominum Genericorum (ING) [on-line].Smithsonian Institution.[dostęp 2021-12-04].
↑Divya Darshan Pant:An introduction to Gymnosperms, Cycas and Cycadales.Birbal Sahni Institute of Palaeobotany,2002,s.198-205. ISBN81-86382-01-1.
1234Michael G. Simpson:Plant Systematics.Amsterdam, Boston, London:Elsevier,2010,s.142-143. ISBN978-0-12-374380-0.
↑K.D. Hill, M.W. Chase, D.W. Stevenson, H.G. Hills, B. Schutzman.The Families and Genera of Cycads: A Molecular Phylogenetic Analysis of Cycadophyta Based on Nuclear and Plastid DNA Sequences.„International Journal of Plant Sciences”.164,s.933–948,2003. DOI: 10.1086/378538.
12Maarten J.M. Christenhusz, Michael F. Fay, Mark W. Chase:Plants of the World.Richmond UK, Chicago USA:Kew Publishing, Royal Botanic Gardens, The University of Chicago Press,2017,s.74-75. ISBN978-1-842466346.