Bzite

Bzite
wieś
Kaplica w miejscowości Bzite, widok od frontu. Na pierwszym planie ogrodzenie z bramą wejściową, w tle widoczna kaplica.
Kaplica w miejscowości Bzite, widok od frontu.
Państwo

 Polska

Województwo

 lubelskie

Powiat

krasnostawski

Gmina

Krasnystaw

Liczba ludności (2021)

367

Strefa numeracyjna

82

Kod pocztowy

22-302

Tablice rejestracyjne

LKS

SIMC

0104219

Położenie na mapie gminy wiejskiej Krasnystaw
Mapa konturowa gminy wiejskiej Krasnystaw, u góry znajduje się punkt z opisem „Bzite”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Bzite”
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa konturowa województwa lubelskiego, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Bzite”
Położenie na mapie powiatu krasnostawskiego
Mapa konturowa powiatu krasnostawskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Bzite”
Ziemia51°03′18″N 23°11′29″E/51,055000 23,191389
Multimedia w Wikimedia Commons

Bzite – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie krasnostawskim, w gminie Krasnystaw.

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie chełmskim.

Wieś stanowi sołectwo gminy Krasnystaw. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) wieś liczyła 405 mieszkańców.

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Miłosierdzia Bożego w Siennicy Nadolnej.

Historia

Wieś notowana w początkach XV wieku. W 1419 występuje w dokumentach jako Bszyscze. Nazwy Bzistcze, Bsistche, Bsiste pojawiają się w roku 1448.
Nazwa wsi w formie Bzite występuje w roku 1564 tak też w roku 1880.

Po bezpotomnej śmierci N. Buczackiego-Tworowskiego herbu Pilawa, właściciela dóbr Bzite i Krupe w 1774 pozostały po nim majątek prawem kaduka otrzymał starosta nowokorczyński Rej.

Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego z roku 1880, Bzite to wieś z folwarkami Bzite i Walercin w powiecie krasnostawskim, gminie Rudka, parafii rzymskokatolickiej w Krasnymstawie i greckokatolickiej w Krupe. Wieś odległa od rzeki Wieprz o wiorst 2, od stacji kolei nadwiślańskiej w Rejowcu o wiorst 7, od miasta powiatowego Krasnystaw o wiorst 6. Około roku 1880 ludności stałej było 311 dusz w tym 149 mężczyzn i 165 kobiet religii katolickiej, domów było 40. Rozłegłość ogólna mórg 661, z czego w roku 1864 dla 39 osad włościańskich przeszło mórg 391 zaś reszta 270 mórg stanowiła własność dominialną. Grunta lekkie, ale łąk i pastwisk obfitość.
Według spisu z roku 1827 było tu 38 domów zamieszkałych przez 165 mieszkańców. Bzite należało niegdyś do Bzickich, w drugiej połowie XIX wieku do Kazimierza i Walerii Piotrowskich.

Urodzeni w Bzite

Przypisy

  1. ↑ Wieś Bzite w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2023-02-15], liczba ludności na podstawie danych GUS.
  2. ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2023-02-15].
  3. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 139 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  4. 1 2 TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-11-18].
  5. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 14276.
  6. ↑ Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2015-11-18].
  7. ↑ Jednostki pomocnicze gminy Krasnystaw. Urząd Gminy Krasnystaw. [dostęp 2016-02-11].
  8. ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  9. ↑ Opis parafii na stronie diecezji
  10. ↑ Kazimierz Rymut: Nazwy miejscowe Polski. Historia - pochodzenie - zmiany, red. K. Rymut, t. I, A-B; t. II, C-D, Kr. 1996-1997. ISBN 83-85579-29-X.
  11. 1 2 Bzite, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 522.
  12. ↑ Adam Boniecki: Herbarz polski: wiadomości historyczno-genealogiczne o rodach szlacheckich. Сz. 1. T. 2. Warszawa : Warszawskie Towarzystwo Akcyjne Artystyczno-Wydawnicze, 1900, s. 222.