Bziuki

Notka o bziukach na tablicy informacyjnej w Koprzywnicy

Bziuki – wielkanocny zwyczaj przy kościele Matki Bożej Różańcowej w Koprzywnicy (w województwie świętokrzyskim), w czasie procesji rezurekcyjnej, która odbywa się po zakończeniu Wigilii Paschalnej. Pochodzenie zwyczaju jest nieznane. Najstarsze wzmianki o bziukaniu pochodzą z XIX wieku. Zwyczaj polega na tzw. „pluciu ogniem” lub „ognistym oddechu” – w czasie procesji rezurekcyjnej strażacy co pewien czas dmuchają z ust naftą na palącą się pochodnię, tworząc przy tym chmurę ognia sięgającą niekiedy 2 metrów wysokości. W 2021 roku bziuki wpisano na Krajową Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO.

Przypisy

  1. ↑ Lidia Cichocka, Bziuki w Koprzywnicy - tylko u nas na Wielkanoc [online], echodnia.eu [dostęp 2019-03-18] (pol.).
  2. ↑ Zobacz bziukanie. Jest niematerialnym dziedzictwem kulturowym UNESCO [WIDEO] [online], www.tvp.info, 4 maja 2021 [dostęp 2022-02-04] (pol.).
  3. ↑ Wielkanocne bziukanie, swietokrzyskie.org.pl, [dostęp: 2019-03-18].
  4. ↑ Świętokrzyskie: Bziuki z Koprzywnicy na liście UNESCO - społeczeństwo [online], wnp.pl [dostęp 2021-05-08] (pol.).
  5. ↑ Bziuki na liście UNESCO [online], Radio Kielce [dostęp 2021-05-08] (pol.).
  6. ↑ Polsat News, Strażacy plują naftą, słupy ognia na dwa metry. Zwyczaj trafił na listę UNESCO - Polsat News [online], polsatnews.pl [dostęp 2022-02-04] (pol.).