| Calitzdorpia | |
| Borovec et Meregalli, 2026 | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Gromada | |
| Rząd | |
| Podrząd | |
| Nadrodzina | |
| Rodzina | |
| Podrodzina | |
| Plemię | |
| Rodzaj |
Calitzdorpia |
| Typ nomenklatoryczny | |
|
Calitzdorpia occulta Borovec et Meregalli, 2026 | |
Calitzdorpia – rodzaj chrząszczy z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Entiminae. Obejmuje trzy opisane gatunki, wszystkie endemiczne dla Południowej Afryki.
Chrząszcze o ciele długości od 1,6 do 2 mm. Oskórek jest głównie ciemnobrązowy, na buławkach czułków czarniawy, na reszcie czułków i odnóżach żółtawobrązowy. Wierzch ciała gęsto porastają przylegające łuski przeciętnych rozmiarów. Szczecinki są sterczące, szpatułkowate, na głowie, ryjku i przedpleczu wyraźnie krótsze niż na pokrywach, na których to leżą w jednym, zaburzonym szeregu na każdym międzyrzędzie.
Głowa jest bardzo krótka, o nagim i matowym czole oraz bardzo krótkim ryjku, który to ma proste i lekko ku szczytowi zbieżne brzegi boczne. Wąski epifrons ma lekko wklęśnięte boki i sięga wewnętrznych brzegów oczu, przechodząc płynnie w resztę głowy. Panewki czułkowe w widoku górnym mają postać szerokich bruzd, w widoku bocznym silnie powiększają się ku tyłowi, sięgają do oczu i mają krawędź górną skierowaną nieco powyżej górnego brzegu oka, a dolną nieco poniżej dolnego brzegu oka. Oczy są dość duże i lekko poza obrys głowy wystające. Krótkie czułki mają trzonek u szczytu szerszy od buławki, a pozabuławkową część biczyka pięcioczłonową.
Przedplecze jest od 1,6 do 1,7 raza szersze niż dłuższe, o prostych bokach krawędzi przedniej i prostej krawędzi tylnej. Tarczki nie widać. Pokrywy są podługowato-owalne, od 1,2 do 1,3 raza dłuższe niż szersze, o równomiernie zaokrąglonych barkach, prostej krawędzi przedniej i dziesięciu słabo sklepionych rzędach. Skrzydeł tylnych brak zupełnie. Panewki przednich bioder leżą pośrodku przedpiersia. Wszystkie odnóża mają szczupłe i bezzębne uda oraz krótkie stopy z wolnymi, rozczapierzonymi pazurkami. Krótkie, wyprostowane golenie przednie mają zaokrąglony wierzchołek bez ostrogi i z krótkim wyrostkiem ogonkowatym (mucro). Pozostałe golenie mają brązowy wyrostek ogonkowaty i pozbawione są wypustki w kształcie konsoli. Zapiersie ma wąski wyrostek międzybiodrowy.
Odwłok ma szew między pierwszym i drugim z widocznych sternitów wyraźnie wklęsły i falisty, natomiast między pozostałymi sternitami szwy są proste. Szczecinki i łuski na sternitach są skąpo rozmieszczone. Samcze genitalia cechują się smukłymi, szeroko rozstawionymi paramerami oraz nieco dłuższym niż szerszym prąciem z dwoma smukłymi sklerytami i flagellum w endofallusie. Ósmy sternit samicy ma małą, owalną płytkę z V-kształtnymi ramionami wewnętrznymi i wklęśniętym brzegiem szczytowym. Gonokoksyty są prawie trójkątne w połowie nasadowej i cienkie, rurkowate w połowie szczytowej, na wierzchołku tępo ścięte.
Owady te bytują wśród ściółki i martwej materii roślinnej zgromadzonej pod krzewami.
Rodzaj jest endemiczny dla Południowej Afryki w krainie etiopskiej.
Takson ten wprowadzony został w 2026 roku przez Romana Borovca i Massima Meregalliego na łamach „Zootaxa”. Nazwa rodzajowa pochodzi od lokalizacji typowej gatunku typowego – Calitzdorpu.
Do rodzaju zalicza się trzy opisane gatunki:
