| Namaini | |
| Borovec et Meregalli, 2021 | |
 Cervellaea coheni | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Gromada | |
| Rząd | |
| Podrząd | |
| Nadrodzina | |
| Rodzina | |
| Podrodzina | |
| Plemię |
Namaini |
| Typ nomenklatoryczny | |
|
Nama Borovec et Meregalli, 2013 | |
Namaini – plemię chrząszczy z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Entiminae. Obejmuje 15 rodzajów. Wszystkie są endemitami Afryki Południowej.
Chrząszcze o ciele długości od 1,4 do 4,9 mm. Oskórek gęsto porastają przylegające łuski, ubarwione zwykle w odcieniach brązu lub szarości, w przeciwieństwie do Oosomini zawsze pozbawione połysku metalicznego.
Głowa wyposażona jest w krótki i szeroki, wyraźnie szerszy niż dłuższy ryjek, w przeciwieństwie do Embrithini płynnie przechodzący w jej część pozostałą, niewygraniczony bruzdą. Żuwaczki podobnie jak u Embrithini są zaopatrzone w trzy szczecinki każda. Oczy bywają od małych po średnich rozmiarów i często umieszczone są w dolnej połowie głowy. Czoło zwykle jest gęsto pokryte łuskami. Czułki mają krótkie, zwykle przysadziste trzonki, a panewki czułkowe są bruzdowate do wąsko-nerkowatych, w widoku bocznym ku tyłowi poszerzone i skierowane ku oczom lub powyżej nich, w widoku grzbietowym trudno dostrzegalne. Epifrons zwykle sięga podstawą do wewnętrznej krawędzi oka i zazwyczaj ma U-kształtny lub V-kształtny rowek po stronie grzbietowej.
Na bokach przedplecza przednia krawędź nie tworzy płatów przyocznych ani nie dysponuje wibrysami. Pokrywy pozbawione są guzów barkowych, a druga para skrzydeł uległa redukcji – owady nie mają zdolności lotu. Epimeryty śródtułowia są prawie trójkątne, o przeciętnych rozmiarach. Zapiersie cechuje się szerokim, znacznie szerszym od tylnych bioder wyrostkiem międzybiodrowym; odległość między tymi ostatnimi wynosi od półtora- do dwukrotności ich szerokości. Odnóża mają nieuzbrojone uda, pozbawione ostróg golenie oraz wolne, wyraźnie rozbieżne pazurki. Podobnie jak u Oosomini na tylnych goleniach brak elementów w kształcie konsoli (ang. corbels).
Odwłok ma sternity zwykle obficie porośnięte łuskami, jedynie w bardzo rzadkich przypadkach nagie. Szew między pierwszym a drugim z widocznych sternitów bywa prosty, lekko zafalowany lub głęboko-łukowaty. U samicy ósmy sternit ma długą, cienką apodemę zakończoną u podstawy płytki lub w obrębie niej. Genitalia samicy cechują się obecnością wierzchołkowo osadzonych gonostylików na gonokoksytach.
Owady te bytują w ściółce i glebie.
Ryjkowce afrotropikalne, znane z Południowej Afryki i przyległych terenów południowej Namibii.
Plemię to wprowadzone zostało w 2021 roku przez Romana Borovca i Massima Meregalliego na łamach „Zoological Journal of the Linnean Society”, m.in. na podstawie wyników molekularnej analizy filogenetycznej.
Do plemienia zalicza się 15 rodzajów:
Jako blisko spokrewniony z tym plemieniem, a być może nawet dla niego siostrzany wymieniany jest południowoafrykański rodzaj Brevinasia.
