| Brevinasia | |
| Borovec et Meregalli, 2024 | |
Brevinasia wanati | |
Brevinasia albonigra | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Gromada | |
| Rząd | |
| Podrząd | |
| Nadrodzina | |
| Rodzina | |
| Podrodzina | |
| Rodzaj |
Brevinasia |
| Typ nomenklatoryczny | |
|
Trachyphloeosoma brevicolle Voss, 1974 | |


Brevinasia – rodzaj chrząszczy z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Entiminae. Obejmuje 14 opisanych gatunków, wszystkie endemiczne dla Południowej Afryki.
Chrząszcze o ciele długości od 1,3 do 3,1 mm. Ubarwienie mają ciemnobrązowe do czarniawego, często z rudobrązowo lub żółtawoczerwono rozjaśnionymi czułkami i stopami, czasem z czerwonawym międzyrzędem przyszwowym pokryw. Oskórek porośnięty jest przylegającymi łuskami i sterczącymi szczecinkami.
Głowa odznacza się bardzo krótkim i szerokim, od 1,7 do 2,3 raza szerszym niż dłuższym ryjkiem, płynnie przechodzącym w jej pozostałą część, niewydzielonym bruzdą. Część nadczołowa jest szeroka i płaska, po bokach wklęśnięta, czoło zaś krótkie, łyse i nieoddzielone od niej żeberkiem. Oczy są bardzo małe. Bardzo wąska, wyniesiona linia wydziela od czoła małe, V-kształtne nadgębie. Rowki do chowania czułków są widoczne patrząc od góry, a w widoku bocznym bardzo krótkie, ku tyłowi wyraźnie rozszerzone, skierowane ku oczom, ale nie dochodzące do nich. Cienkie czułki cechuje wyraźnie zakrzywiony trzonek i dobrze wyodrębniona buławka.
Przedplecze jest od 1,3 do 2,1 raza szersze niż dłuższe, najszersze za środkiem, ku przodowi zwężone mocniej niż ku tyłowi, pozbawione bruzd, wcisków (zagłębień) czy żeberek na równomiernie sklepionym dysku, natomiast zaopatrzone w guzki na bokach. Drobną tarczkę trudno w ogóle dostrzec. Pokrywy są od 1,1 do 1,3 raza dłuższe niż szersze, owalne, na szczycie szeroko zaokrąglone, o wąskich i drobno punktowanych rzędach oraz szerokich, płaskich lub niemal płaskich międzyrzędach. Wyrostek międzybiodrowy śródpiersia ma ćwierć szerokości kulistawych bioder środkowych. Poprzeczne biodra tylne są tak szerokie jak ich rozstaw, a wyrostek zapiersia tępy. Odnóża mają nieuzbrojone uda, krótkie i tęgie golenie z zaokrąglonym lub prawie ściętym ukośnie szczytem oraz krótkie stopy o trzecim członie najszerszym i podzielonym głębokim wcięciem oraz wolnych (niezrośniętych) pazurkach.
Spośród widocznych sternitów odwłoka drugi jest tak długi jak pierwszy i dłuższy niż trzeci i czwarty razem wzięte. Samcze genitalia cechują się krótkim prąciem, wąskim pierścieniem tegmenu z krótkimi paramerami oraz dwukrotnie od średnicy pierścienia dłuższym manubrium. Spiculum gastrale ku przodowi zakrzywia się nieco i powiększa w krótką i szeroką płytkę. Samica cechuje się długą i wąską apodemą ósmego sternitu zaopatrzoną w małą, przezroczystą, owalną do prawie trójkątnej płytkę z krótkim brzegiem nasadowym. Genitalia samicy zawierają C-kształtną spermatekę.
Ryjkowce te to w większości formy edaficzne związane ze ściółką lasów i zadrzewień, acz pojedyncze gatunki znajdowane są pod małymi krzewami czy wśród fynbosu.
Rodzaj afrotropikalny, endemiczny dla Południowej Afryki. Najliczniej reprezentowany jest w Prowincji Przylądkowej Zachodniej. Tylko cztery gatunki spotkać można w innych prowincjach.
Takson ten wprowadzony został w 2024 roku przez Romana Borovca i Massima Meregalliego na łamach „Taxonomy”, aczkolwiek rozpoznany został jako klad już wcześniej, w wynikach analizy filogenetycznej z 2021 roku. Jako gatunek typowy wyznaczone zostało Trachyphloeosoma brevicolle, a nazwę rodzajową utworzono od łacińskiego przymiotnika brevis, oznaczającego „krótki”, w nawiązaniu do rozmiarów ryjka tego chrząszcza.
Rodzaj jest blisko spokrewniony z plemieniem Namaini, ale nie został zaliczony do niego ani żadnego innego plemienia. Możliwe, że zajmuje dla tego plemienia pozycję siostrzaną lub tworzy klad siostrzany dla niego wespół z innymi taksonami.
Do rodzaju zalicza się 14 opisanych gatunków: