| Tankwa | |
| Borovec et Meregalli, 2026 | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Gromada | |
| Rząd | |
| Podrząd | |
| Nadrodzina | |
| Rodzina | |
| Podrodzina | |
| Plemię | |
| Rodzaj |
Tankwa |
| Typ nomenklatoryczny | |
|
Tankwa thunbergi Borovec et Meregalli, 2026 | |
Tankwa – rodzaj chrząszczy z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Entiminae. Obejmuje dwa opisane gatunki, oba endemiczne dla Południowej Afryki.
Chrząszcze o ciele długości od 2,7 do 3,3 mm. Oskórek zwykle jest brązowy do ciemnobrązowego, czasem miejscami rudobrązowy. Wierzch ciała gęsto porastają lekko uniesione łuski, na głowie, ryjku i przedpleczu szpatułkowate, a na pokrywach niemal trójkątne. Spód ciała jest niemal nagi, acz z rozproszonymi, prawie przylegającymi łuskami szpatułkowatymi. Szczecinki są prawie sterczące, wąsko-liniowate do szpatułkowatych, na głowie, ryjku i przedpleczu bezładnie rozproszone, a na pokrywach tworzące jeden uporządkowany szereg na każdym międzyrzędzie.
Głowa ma krótki, szeroki ryjek o prawie równoległych bokach, słabo sklepionym grzbiecie i płaskim spodzie. Zaoczna część głowy jest tak długa jak ryjek, po bokach, a częściowo i z wierzchu rowkowana. Krótki, szeroki, ku przodowi zwężony epifrons ma nieco wklęsłe boki, płaski wierzch i krótkie, cienkie, podłużne żeberko pośrodku części wierzchołkowej. Nasada epifronsu tworzy szerokie pole między przednimi brzegami oczu i płynnie przechodzi w dalszą część głowy. Na nagim czole obecne są trzy pary drobnych szczecinek. Dołkowate panewki czułkowe umieszczone są grzbietowo i w widoku bocznym niemal osiągają oczy. Dolne krawędzi rowków do chowania czułków na ryjku skierowane są ku środkowi oczu i przed oczami zakrzywione ku górze. Oczy są wyraźnie sklepione i wystają poza obrys głowy. Dwie drobne szczecinki wyrastają na przedbródku. Czułki mają trzonek w części szczytowej tak szeroki jak wrzecionowata buławka, a pozabuławkową część biczyka siedmioczłonową.
Przedplecze jest najszersze pośrodku i stamtąd mocniej ku przodowi niż ku tyłowi zwężone, mocno po bokach zaokrąglone i równomiernie sklepione, o łukowatej nasadzie i o bokach przedniej krawędzi nie wypuszczających płatów zaocznych ani wibrysów. Tarczki nie widać. Pokrywy są podługowato-owalne z prawie równoległymi, prostymi bokami i szeroko zaokrąglonym wierzchołkiem, o nasadzie tak szerokiej jak tylny brzeg przedplecza, równomiernie zaokrąglonych barkach, dziesięciu rzędach i płaskich międzyrzędach, acz z niskim guzkiem podbarkowym na dziewiątym międzyrzędzie. Skrzydeł tylnych brak zupełnie. Odnóża przednie mają zaokrąglone, pozbawione ostróg, zaopatrzone w wyraźny wyrostek ogonkowaty (mucro) i otoczone krótkimi szczecinkami wierzchołki goleni. Tylne odnóża nie mają na goleniach wypustki w kształcie konsoli. Wszysktie odnóża mają nieuzbrojone uda oraz smukłe stopy z wolnymi pazurkami.
Odwłok cechuje się lekko zafalowanym szwem między pierwszym a drugim z widocznych sternitów. Samcze genitalia mają cienki tegmen pozbawiony paramer, a prącie krótkie i prawie trójkątne, z cienkimi sklerytami długości połowy prącia w endofallusie. Ósmy sternit samicy ma parasolowatego kształtu płytkę oraz długą i cienką apodemę. Prawie trójkątne gonokoksyty mają wierzchołkowo umieszczone, krótkie gonostyliki. Zbiornik nasienny cechuje się krótkim cornu oraz dużym i zaokrąglonym korpusem.
Owady te bytują w ściółce i detrytusie zgromadzonym pod krzewami.
Rodzaj jest endemiczny dla Południowej Afryki w krainie etiopskiej. Znany jest wyłącznie z Prowincji Przylądkowej Zachodniej.
Takson ten wprowadzony został w 2026 roku przez Romana Borovca i Massima Meregalliego na łamach „Zootaxa”. Nazwa rodzajowa pochodzi od lokalizacji typowej gatunku typowego – Tankwa Karoo Park.
Do rodzaju zalicza się dwa opisane gatunki:
