Dregeana

Dregeana
Borovec et Meregalli, 2026
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

chrząszcze

Podrząd

chrząszcze wielożerne

Nadrodzina

ryjkowce

Rodzina

ryjkowcowate

Podrodzina

Entiminae

Plemię

Namaini

Rodzaj

Dregeana

Typ nomenklatoryczny

Trachyphloeus brevis Boheman, 1842

Dregeana – rodzaj chrząszczy z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Entiminae. Obejmuje sześć opisanych gatunków, wszystkie są endemiczne dla Południowej Afryki.

Morfologia

Chrząszcze o ciele długości od 1,4 do 2,7 mm. Oskórek jest ciemnobrązowy do czarnego, na kolcach przednich goleni rudobrązowy, czasem na elementach czułków i goleniach brązowawy. Cały wierzch i spód ciała porośnięty jest przeciętnie podniesionymi do sterczących, szypułkowatymi lub nieregularnie ukształtowanymi, głównie szarymi do czarniawych łuskami, utrzymującymi cząstki podłoża. Szczecinki są półwzniesione, szpatułkowate lub prawie szpatułkowate, na głowie, ryjku i przedpleczu rozmieszczone bezładnie, a na pokrywach w jednym szeregu na każdym lub co drugim międzyrzędzie.

Głowa ma przysadzisty, krótki, od 1,6 do 1,9 raza szerszy niż dłuższy, zwykle najszerszy u podstawy ryjek o prostych brzegach bocznych i prostej krawędzi dolnej. Szeroki epifrons ma proste lub lekko zakrzywione boki i sięga wewnętrznych brzegów oczu, przechodząc płynnie w resztę głowy. Na czole obecne są trzy pary grubych szczecinek i gęsto rozmieszczone łuski. Panewki czułkowe widoczne są tylko od boku, ewentualnie przy samym szczycie widoczne także od góry i cienkie; w widoku bocznym wyraźnie ku tyłowi poszerzone, sięgające za oczy, na przedzie nagie, w tyle opatrzone jasnymi łuskami. Oczy są małe i nieznacznie sklepione, a zaoczna część głowy krótka. Krótkie, grube czułki mają trzonek u szczytu nie węższy od buławki, a pozabuławkową część biczyka pięcio-, sześcio- lub siedmioczłonową.

Przedplecze jest od 1,6 do 2,4 raza szersze niż dłuższe, najszersze w przedniej trzeciej lub czwartej części, po bokach grzbietobrzusznie spłaszczone, o prostej, ewentualnie przy oczach płytko wciętej krawędzi przedniej i łukowatej lub V-kształtnej krawędzi tylnej. Tarczki nie widać. Pokrywy są owalne do prawie kwadratowych, do 1,2 raza dłuższe niż szersze, o równomiernie zaokrąglonych brakach i dziesięciu płaskich lub słabo sklepionych rzędach. Panewki przednich bioder stykają się z przednią krawędzią przedpiersia. Odnóża mają nieuzbrojone, wyraźnie spłaszczone uda, krótkie i tęgie golenie oraz smukłe, nagie stopy z długimi, cienkimi, wolnymi, rozczapierzonymi pazurkami. Przednie golenie u szczytu są nieregularnie zaokrąglone z małym płatkiem i płytkimi wcięciami, opatrzone kilkoma długimi kolcami oraz wyraźnym i zakrzywionym wyrostkiem ogonkowatym (mucro). Pozostałe golenie mają u szczytu cztery lub pięć długich kolców i długi, silny wyrostek ogonkowaty. Tylne odnóża nie mają na goleniach wypustki w kształcie konsoli. Zapiersie ma wąski wyrostek międzybiodrowy.

Odwłok ma wszystkie szwy między sternitami proste. Samcze genitalia cechują się bardzo krótkimi, szeroko rozstawionymi paramerami, cienkim tegmenem oraz nieco dłuższym niż szerszym prąciem. Ósmy sternit samicy ma dużą, parasolowatego kształtu płytkę oraz cienką apodemę zakończoną w obrębie tejże. Prawie trójkątne, dość szerokie gonokoksyty mają wierzchołkowo umieszczone gonostyliki.

Ekologia i występowanie

Owady te bytują w ściółce, detrytusie, pod opadłymi gałązkami oraz w glebie, wśród korzeni roślin.

Rodzaj jest endemiczny dla Południowej Afryki w krainie etiopskiej. Znany jest z prowincji: Północno-Zachodniej, Przylądkowej Wschodniej, Przylądkowej Zachodniej.

Taksonomia

Takson ten wprowadzony został w 2026 roku przez Romana Borovca i Massima Meregalliego na łamach „Zootaxa”. Nazwę rodzajową nadano na cześć przyrodoznawcy Carla Friedricha Drège.

Do rodzaju zalicza się 6 opisanych gatunków:

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 Roman Borovec, Massimo Meregalli. Nine new genera and thirty-one new species of edaphic South African Entiminae (Coleoptera: Curculionidae). „Zootaxa”. 5859 (1), s. 001–102, 2026. DOI: 10.11646/zootaxa.5859.1.1.