| Hansbraunsia | |
| Borovec et Meregalli, 2026 | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Gromada | |
| Rząd | |
| Podrząd | |
| Nadrodzina | |
| Rodzina | |
| Podrodzina | |
| Plemię | |
| Rodzaj |
Hansbraunsia |
| Typ nomenklatoryczny | |
|
Hansbraunsia knysna Borovec et Meregalli, 2026 | |
Hansbraunsia – rodzaj chrząszczy z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Entiminae. Obejmuje 7 opisanych gatunków, wszystkie endemiczne dla Południowej Afryki.
Chrząszcze o ciele długości od 1,5 do 2,8 mm. Oskórek jest głównie ciemnobrązowy, czasem miejscami czarniawy lub rudobrązowy. Porastające ciało przylegające, zaokrąglone łuski lub włosowate szczecinki nie zakrywają całkowicie oskórka, a w ich ubarwieniu dominują szarości.
Głowa ma nagą okolicę czołową, nagie policzki oraz krótki, od 1,3 do 1,6 raza szerszy niż dłuższy, najszerszy u nasady ryjek o bokach prosto ku przodowi zbieżnych, spodzie krótkim, a wierzchu sklepionym. Szeroki, zwykle płaski epifrons ma proste lub lekko wklęśnięte, zbieżne ku przodowi boki i sięga wewnętrznych brzegów oczu, przechodząc płynnie w resztę głowy. Rowki czułkowe w widoku górnym dostrzegalne są tylko w połowie przedniej jako zaokrąglone dołki, w widoku bocznym są bardzo krótkie, owalne, nagie, nieosiągające oczu, lecz oddzielone od nich pasmem łusek. Oczy są małe do średnich i nieznacznie wystają poza obrys głowy. Krótkie do średnich czułki mają trzonek u szczytu cieńszy od buławki, a pozabuławkową część biczyka sześcio- lub siedmioczłonową.
Przedplecze jest od 1,5 do 1,8 raza szersze niż dłuższe, zwykle najszersze pośrodku, po bokach równomiernie zakrzywione, o przedniej krawędzi po bokach prostej, pozbawionej płatów zaocznych czy wibrysów, a krawędzi tylnej prostej lub nieco łukowatej. Tarczki nie widać. Pokrywy są od 1,1 do 1,3 raza dłuższe niż szersze, kulistawe do owalnych, o prostym brzegu przednim, równomiernie zaokrąglonych barkach i dziesięciu płaskich lub słabo sklepionych międzyrzędach, bez guzka podbarkowego. Skrzydeł tylnych brak zupełnie. Panewki przednich bioder leżą pośrodku przedpiersia. Wszystkie odnóża mają nieuzbrojone, pośrodku nabrzmiałe uda oraz wolne i przeciętnie rozbieżne pazurki. Golenie przednie mają nieco nabrzmiały i ukośnie prawie ścięty wierzchołek z krótkimi i cienkimi szczecinkami oraz brązowym wyrostkiem ogonkowatym (mucro). Tylne golenie pozbawione są wypustki w kształcie konsoli. Zapiersie ma wąski i tępy wyrostek międzybiodrowy.
Odwłok ma szew między pierwszym i drugim z widocznych sternitów wyraźnie prosty lub bardzo nieznacznie wklęśnięty, natomiast między pozostałymi sternitami szwy są proste. Wszystkie sternity są krótkie, prawie trójkątne i nagie. Samcze genitalia cechują się brakiem paramer oraz smukłym prąciem ze smukłym sklerytem w endofallusie. Ósmy sternit samicy ma prawie trójkątną, na szczycie zaostrzoną, na tylnym brzegu błoniastą płytkę i zakończoną w jej obrębie, ponaddwukrotnie od niej dłuższą, przeciętnie tęgą apodemę. Gonokoksyty są wąsko prawie trójkątne, opatrzone długimi i cienkimi gonostylikami.
Owady te bytują w ściółce leśnej.
Rodzaj jest endemiczny dla Południowej Afryki w krainie etiopskiej.
Takson ten wprowadzony został w 2026 roku przez Romana Borovca i Massima Meregalliego na łamach „Zootaxa”. Nazwę rodzajową nadano na cześć entomologa Johannesa (Hansa) H.J.C.E. Braunsa.
Do rodzaju zalicza się 7 opisanych gatunków:
