| Cervellaea | |
| Borovec et Meregalli, 2021 | |
 Cervellaea coheni | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Gromada | |
| Rząd | |
| Podrząd | |
| Nadrodzina | |
| Rodzina | |
| Podrodzina | |
| Plemię | |
| Rodzaj |
Cervellaea |
| Typ nomenklatoryczny | |
|
Cervellaea coheni Borovec et Meregalli, 2021 | |
Cervellaea – rodzaj chrząszczy z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Entiminae. Obejmuje 7 opisanych gatunków, wszystkie endemiczne dla Południowej Afryki.
Chrząszcze o ciele długości od 2,9 do 4,4 mm.
Głowa ma gęsto porośnięte łuskami czoło, policzki i podpoliczki. Liczba fasetek budujących oko jest większa niż 50. Ryjek płynnie przechodzi w dalszą część głowy, nie jest wydzielony od niej bruzdą; w widoku górnym ma boki proste, a w widoku bocznym brzuszną krawędź ma krótszą niż jego szerokość u podstawy, ale wyraźnie dłuższą niż średnica oka. Rowki do chowania czułków na ryjku w widoku grzbietowym są wąsko-nerkowate, w bocznym zaś smukłe, nieznacznie ku tyłowi rozszerzone i mają krawędź brzuszną skierowaną do górnej krawędzi oka, a grzbietową powyżej oka; od oka rowek oddzielony jest pasmem łusek. Na epifronsie znajduje się U-kształtny, ku przodowi otwarty i ku tyłowi sięgający ciemienia rowek. Czułki mają trzonek w odsiebnej części mocno i równomiernie powiększony, u szczytu szerszy od buławki.
Przedplecze jest krótkie, co najmniej półtorakrotnie szersze niż dłuższe. Przylegające łuski na pokrywach są małe, płaskie, wzdłużnie rowkowane, bez wklęśnięcia pośrodku. W poprzek jednego międzyrzędu mieści się tych łusek od sześciu do ośmiu. Sterczące szczecinki są gęsto rozmieszczone i na każdym międzyrzędzie tworzą jeden lub dwa nieregularne szeregi. Panewki przednich bioder leżą pośrodku przedpiersia i nie stykają się z jego przednią krawędzią. Odnóża mają długie i szczupłe golenie oraz długie i smukłe stopy o onychium co najmniej dwukrotnie dłuższym od członu trzeciego, a członie trzecim wyraźnie szerszym od drugiego i podzielonym na płaty. Przednie golenie są na wierzchołku zaokrąglone i opatrzone otokiem z delikatnych szczecinek. Pozostałe golenie mają boki wierzchołków z gęstymi, drobnymi szczecinkami.
Odwłok ma porośnięte łuskami sternity. Szew między pierwszym a drugim z widocznych sternitów jest prosty. Długość drugiego z widocznych sternitów nie jest mniejsza od łącznej długości dwóch następnych. Samcze genitalia cechują się krótkimi, słabo zesklerotyzowanymi paramerami. Ósmy sternit samicy ma długą i cienką apodemę zakończoną u podstawy małej, rombowatej do owalnej płytki, dla której tworzy ona krótką krawędź nasadową.
Owady te zasiedlają fynbos, głównie suche stoki z udziałem traw i wilczomleczy. Za dnia oraz w porze suchej bytują w ściółce pod dużymi, krzewiastymi okazami wilczomleczy, często pod Euphorbia mauritanica.
Rodzaj jest endemiczny dla Południowej Afryki w krainie etiopskiej, znany z Prowincji Przylądkowej Północnej oraz Prowincji Przylądkowej Zachodniej.
Takson ten wprowadzony został w 2021 roku przez Romana Borovca i Massima Meregalliego na łamach „Zoological Journal of the Linnean Society”. Nazwę rodzajową nadano na cześć biologa, Piera Cervelli.
Do rodzaju zalicza się 7 opisanych gatunków:
