Do gimnazjum uczęszczał w Wągrowcu, studiował na Uniwersytecie Berlińskim, w roku 1898 uzyskał doktorat na Uniwersytecie w Rostocku. Następnie przeniósł się do Berlina gdzie trudnił się dziennikarstwem, a także był krytykiem. Od 1899, wraz z Heinrichem Ripplerem wydawał Deutsches Wochenblatt (pismo o profilu narodowo-liberalnym, a także literackim i artystycznym). Tworzył m.in. w nurcie Ostmarkenliteratur, a część akcji jego utworów rozgrywała się na ziemiach polskich (głównie Prowincja Poznańska). Georg Minde-Pouet nazywał go pisarzem niemiecko-polskiej walki, z kolei Tadeusz Pietrykowski w artykule „Pisarz niemiecki Carl Busse jako regionalista Wielkopolski” określa go bardzo przychylnie. Był m.in. wydawcą następujących dzieł: Neue deutsche Lyrik (1895), Neue deutsche Lyriker (1902-1908), Heiliges Brausen (1915), Deutsche Kriegslider (1914-1915), Tröst-Einsamkeit (1915).
↑EdytaE.PołczyńskaEdytaE., CecyliaC.ZałubskaCecyliaC., Bibliografia przekładów z literatury niemieckiej na język polski 1800–1990, t. 1. 1800–1918, Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 1995, s. 28, ISBN83-232-0694-5.