Chaim Kaniewski

Chaim Kaniewski
‏חיים קנייבסקי‎
Ilustracja
Chaim Kaniewski (2014)
Data i miejsce urodzenia

8 stycznia 1928
Pińsk

Data i miejsce śmierci

18 marca 2022
Bene Berak

Wyznanie

judaizm

Faksymile
Grób rabina Chaima Kaniewskiego

Szemarjahu Josef Chaim Kaniewski (hebr. ‏שמריהו יוסף חיים קַניֶבסקִי‎, ur. 8 stycznia 1928 w Pińsku, zm. 18 marca 2022 w Bene Berak) – izraelski rabin ultraortodoksyjny. Był uważany za wiodący autorytet wśród litwaków.

Życiorys

Był synem rabina Jakowa Izraela Kaniewskiego i Miriam z domu Karlic, jego wujem był rabin Abraham Karlic(inne języki). W 1934 roku wraz z ojcem wyemigrował do Palestyny.

W młodości uczęszczał do chederu, a następnie do jesziwy Tiferet Cijon w Bene Berak, pobierał także nauki w jesziwie Łomża(inne języki) w Petach Tikwie. Jednym z jego nauczycieli był rabin Elazar Szach. Jego wuj zeswatał go z Batszewą(inne języki), córką rabina Josefa Szaloma Eljasziwa(inne języki), ślub wzięli w 1951 roku. Następnie wraz z żoną zamieszkał w Bene Berak, mieli pięć córek i trzech synów. Jego żona zmarła w 2011 roku.

Uznawany był za autorytet halachiczny przez zwolenników wszystkich odłamów judaizmu ortodoksyjnego, znany był ze swoich krótkich wypowiedzi. Publiczne mowy wygłaszał tylko trzy razy w roku – w rocznice śmierci ojca, wuja, oraz Szacha. Od 1988 roku angażował się w działalność partii Sztandar Tory, odmówił jednak zostania członkiem jej Rady Mędrców Tory.

18 marca 2022 roku zasłabł w swoim domu, zmarł tego samego dnia pomimo reanimacji podjętej przez ratowników. Jako przyczynę śmierci podano zawał serca. 20 marca został pochowany na cmentarzu w Bene Berak, w jego pogrzebie uczestniczyło między 500 a 750 tysięcy osób, podczas pogrzebu doszło do starć z policją, kilkanaście osób wymagało również pomocy medycznej.

W 2023 roku należący do niego sztrajmł został sprzedany na aukcji za 1,8 miliona dolarów.

Poglądy

W marcu 2008 rabin Kaniewski został poproszony o wydanie opinii na temat zwolnienia pewnego Araba pracującego w jednej z jesziw w Bene Berak. W jego opinii Żyd nie powinien zatrudniać Arabów, zwłaszcza w jesziwe.

Sprzeciwiał się osadnictwu żydowskiemu na Zachodnim Brzegu.

W 2012 roku ogłosił, że zakazane jest posiadanie lub używanie smartfona bez zgody władz rabinicznych. W 2016 roku zdecydował z kolei, że marihuana medyczna jest koszerna i można z niej korzystać podczas święta Pesach. W 2017 roku ogłosił również, że „logiczne” jest zgłaszanie przypadków nadużyć seksualnych wobec dzieci policji bez wcześniejszej konsultacji z rabinem.

Podczas pandemii COVID-19 popierał szczepienia, w związku z czym stał się ofiarą gróźb ze strony działaczy antyszczepionkowych.

Twórczość

Jest autorem książek poświęconych religijnemu prawu żydowskiemu, takich jak Derech Emuno (דרך אמונה Ścieżka Wiary) poświęconej przepisom związanym z uprawą ziemi, Szone Halachos (שונה הלכות) – popularna praca systematyzująca myśli zawarte w Miszna Berura. Derech Chochmoh („Ścieżka mądrości”), dotyczących praw obrzędów świątyń żydowskich.