Chalkomenit

Chalkomenit

okaz z Boliwii
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	CuSeO3·2H2O
Twardość w skali Mohsa	2–2,5
Przełam	muszlowy
Łupliwość	brak
Pokrój kryształu	igiełkowy, pryzmatyczny
Przezroczystość	przezroczysty, przeświecający
Układ krystalograficzny	rombowy
Właściwości mechaniczne	kruchy
Gęstość	3,35 g/cm3
Właściwości optyczne
Barwa	intensywnie niebieska
Rysa	niebieska
Połysk	szklisty, półszklisty, żywiczny
Współczynnik załamania	1,712–1,732 (dwuosiowy)
Inne	dwójłomność: 0,020 dyspersja (optyka): stosunkowo silna pleochroizm: widoczny; X = jasnoniebieski; Y = Z = ciemnoniebieski
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	4.JH.05

Chalkomenit – bardzo rzadki minerał z rodziny tlenków.

Nazwa pochodzi od greckich słów χαλκος = „miedź” i μήυη (dla σελήυη) = „księżyc”, ponieważ selen został nazwany greckim słowem oznaczającym księżyc.

Właściwości

Krystalizuje w układzie rombowym. Wykształca kryształy o pokroju igiełkowym i pryzmatycznym. Jest minerałem przeświecającym do przezroczystego i kruchym. Posiada szklisty, półszklisty lub żywiczny połysk i niebieską rysę. Jest polimorficzny z klinochalkomenitem.

Właściwości

Jest minerałem wtórnym występującym w strefie utleniania złóż miedzi i selenu. Towarzyszą mu głównie klinochalkomenit, hematyt, kruťait, olsacheryt, tyrrellit, umangit, goethyt, malachit, klockmannit, ahlfeldyt i clausthalit.

Miejsce występowania

Występuje w Argentynie, Australii (Australia Zachodnia), Boliwii (Potosí), Kanadzie (Ontario, Saskatchewan), Chinach, Czechach, DRK (Lualaba), we Francji, Niemczech, Irlandii, we Włoszech (Sardynia), Meksyku (Sonora), Norwegii, Hiszpanii (Andaluzja), Szwecji, Anglii i Stanach Zjednoczonych (Arizona, Kalifornia, Kolorado, Nevada, Utah).

Przypisy