Chiavennit

Chiavennit
Ilustracja
okaz z Norwegii
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

CaMnBe2Si5O13(OH)2·2H2O

Twardość w skali Mohsa

3–4

Przełam

płytkowy

Łupliwość

doskonała, dobra

Pokrój kryształu

sześciokątny płytkowy, blaszkowy

Przezroczystość

przeświecający

Układ krystalograficzny

jednoskośny, rombowy

Klasa krystalograficzna

pryzmatyczna

Właściwości mechaniczne

kruchy

Gęstość

2,64–2,65 g/cm3

Właściwości optyczne
Barwa

jasnożółtopomarańczowa, żółta; bezbarwny

Rysa

biała, ochrowożółta

Połysk

szklisty, perłowy

Współczynnik załamania

1,596–1,618 (dwuosiowy)

Inne

dwójłomność: 0,022 dyspersja (optyka): słaba pleochroizm: widoczny; X = bezbarwny do bladożółtego; Z = żółto-pomarańczowy

Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza

9.GF.25

Chiavennit – bardzo rzadki minerał z klasy krzemianów, należący do zeolitów.

Właściwości

Krystalizuje w układzie jednoskośnym lub rombowym. Wykształca kryształy o pokroju sześciokątnym płytkowym i blaszkowym. Występuje w skupieniach groniastych, sferulitycznych, ziemistych oraz w postaci nalotów i naskorupień. Jest minerałem przeświecającym i kruchym. Posiada białą lub ochrowożółtą rysę oraz szklisty bądź perłowy połysk.

Występowanie

Występuje w pegmatytach granitoidowych i sjenitowych oraz jako naloty na berylu. Towarzyszą mu zwykle beryl, analcym, natrolit, egiryn, pezzotait, kalcyt, chalcedon, mikroklin, albit, bawenit i kasyteryt.

Miejsce występowania

okaz ze Szwecji

Spotykany we Włoszech (Lombardia), Meksyku, na Madagaskarze, Norwegii (Telemark, Vestfold), Hiszpanii i Szwecji.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 Chiavennite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-12-12] (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Rupert Hochleitner, Minerały, kamienie szlachetne, skały, Multico Oficyna Wydawnicza, 15 kwietnia 2022, s. 48, ISBN 978-83-7073-816-7.