Chuck Norris

Młodość

Urodził się w Ryan, w stanie Oklahoma jako najstarszy z trzech synów Wilmy Lee (z domu Scarberry) (1921–2024) i Raya Dee Norrisa (1918–1971), z zawodu mechanika, kierowcy autobusu i samochodu ciężarowego, który był żołnierzem United States Army podczas II wojny światowej. Jego ojciec był członkiem plemienia Indian Czirokezów, a jego matka była irlandzką baptystką. Jego rodzina była pochodzenia angielskiego, szkockiego i niemieckiego. Wychowywał się z dwoma młodszymi braćmi; Wielandem (1943–1970), który zginął podczas wojny w Wietnamie i Aaronem (ur. 1951), który został producentem filmowym.

Ojciec Chucka Norrisa, alkoholik, opuścił rodzinę. W wieku dwunastu lat Carlos Ray przeniósł się z matką i braćmi z Oklahomy do Kalifornii. W 1958, po ukończeniu szkoły średniej North Torrance High School w Torrance, aby utrzymać rodzinę, wstąpił do United States Air Force i doszedł do stopnia Airman First Class (OR-3 – odpowiednik starszego kaprala / plutonowego). W wojsku otrzymał przydomek „Chuck”.

Mistrz sztuk walki

W Korei, gdzie służył, poznał sporty walki, trenował m.in. tangsudo i taekwondo (niekiedy podaje się, że Norris był pierwszym człowiekiem Zachodu, który uzyskał 8. dan w taekwondo, jednak nie odpowiada to prawdzie – kilka lat wcześniej czarny pas ósmego dana zdobyli Charles „Chuck” Sereff i Edward Sell). W obydwu tych dyscyplinach zdobył mistrzowskie czarne pasy.

W 1962 powrócił do Stanów Zjednoczonych, gdzie założył szkoły karate. Uczęszczał do nich, m.in., Steve McQueen, który zasugerował mu karierę filmową, ponadto Priscilla Presley i Michael Landon. Ludzie ci zostali później jego bliskimi przyjaciółmi. Był posiadaczem czarnego pasa ze stopniem 9 dan.

Przyjaźnił się i trenował z Bruce’em Lee. Poznali się w 1968 roku po zdobyciu przez Norrisa mistrzostwa świata w karate, co zaowocowało angażem w „Drodze Smoka”. Trenował również z wieloma zawodnikami kickboxingu i karate takimi jak Joe Lewis i Bill Wallace.

W 1968 roku Chuck Norris został mistrzem świata w karate w wadze średniej. Rok później magazyn „Black Belt” przyznał mu tytuł Fighter of the Year („Wojownik roku”). Tytuł mistrza świata w karate utrzymał aż do 1974, kiedy to zakończył karierę sportową. Bazując na swoim doświadczeniu, stworzył własny styl walki Chun Kuk Do, który jest nauczany w jego dojo. Chuck Norris był ponadto posiadaczem czarnego pasa w brazylijskim ju-jitsu, nadanego przez mistrza Carlosa Machado.

Aktor

Pierwszym zauważalnym występem Chucka Norrisa w filmie była rola przeciwnika Bruce’a Lee w Drodze smoka. Później wystąpił w serii mało znaczących niskobudżetowych filmów produkowanych w Hongkongu i Stanach Zjednoczonych, gdzie popisywał się nie tyle kunsztem aktorskim, ile perfekcyjnie wykonywanymi układami sztuk walki. W pierwszej połowie lat 80. zmienił swój aktorski image – zapuścił brodę i na ekranie zaczął nosić się w stylu militarnym. Z tego też okresu pochodzi pierwszy, prawdziwie głośny film Norrisa Zaginiony w akcji z 1983. Jako westernowy płk Braddock, powracał jeszcze na ekrany w kolejnych filmach serii – Zaginiony w akcji 2 z 1985 i Zaginiony w akcji 3 z 1988. Sukces przyniósł mu także utrzymany w podobnej konwencji cykl filmów z serii Delta Force, gdzie wystąpił w roli głównej jako płk McCoy. Filmy te, nacechowane prostą w odbiorze i dynamiczną fabułą, efektami specjalnymi i sztukami walki w wykonaniu Norrisa, należą dziś do klasyki kina akcji. Jednak największym sukcesem Chucka był serial telewizyjny Strażnik Teksasu, w którym grał główną rolę Cordella Walkera oraz pełnił funkcję producenta wykonawczego (executive producer).

Do Polski Chuck Norris trafił w latach 80., jako znany w świecie aktor, za sprawą filmów Zaginiony w akcji i Delta Force rozpowszechnianych na taśmach w systemie VHS. Także Telewizja Polska wyemitowała w połowie lat 80. film Droga smoka. Wcześniej polskiej widowni był niemal zupełnie nieznany. Po raz pierwszy w polskich kinach pojawił się w 1988 r. w niskobudżetowym filmie z roku 1983 pt. Samotny wilk McQuade.

W latach późniejszych Chuck Norris wystąpił w polskiej reklamie Banku Zachodniego WBK.

W 2012 r. zagrał w filmie Niezniszczalni 2.

Działalność publiczna i polityczna

Norris wydał autobiografię pod tytułem The Secret of Inner Strength (Tajemnica siły wewnętrznej) oraz najnowszą Against All Odds: My Story (Łamiąc Bariery). Założył też organizację Kickstart walczącą z przemocą i handlem narkotykami w szkołach. Angażował się w kampanie prezydenckie, wspierając republikańskich kandydatów. W 1988 udzielił poparcia George’owi Bushowi, a w 2008 pastorowi Mike’owi Huckabee. Popierał interwencję amerykańską w Iraku.

We wrześniu 2008 w Stanach Zjednoczonych ukazała się jego nowa książka pt. Black Belt Patriotism.

15 lutego 2010 ogłosił, że od jesieni 2010 jako felietonista będzie prowadził własną kolumnę w gazecie „Creators Syndicate”.

2 grudnia 2010 otrzymał honorowy tytuł: „Texas Ranger”. Odznaczenie to zostało nadane osobiście przez gubernatora Teksasu Ricky Perry’ego.

Norris należał do Kościoła Chrześcijan Baptystów. W ostatnich latach zaangażował się w działalność chrześcijańską i dał się poznać jako ewangeliczny chrześcijanin oraz zdeklarowany kreacjonista. Otwarcie sprzeciwiał się wprowadzaniu do programów szkolnych treści dotyczących osób homoseksualnych, instytucjonalnemu uznawaniu związków jednopłciowych oraz legalizacji aborcji. Od 2006 był felietonistą chrześcijańskiego serwisu WorldNetDaily. Był również autorem kilku chrześcijańskich książek (w których zachęca do lektury Biblii oraz nawrócenia do Chrystusa) oraz członkiem Narodowej Rady ds. Biblijnego Programu Nauczania w Szkołach Publicznych – organizacji promującej nauczanie Biblii w szkołach.

Śmierć

18 marca 2026 trafił do szpitala na hawajskiej wyspie Kauaʻi, w którym zmarł dzień później.