Czerwonków

Czerwonków
wieś
Ilustracja
Kościół pw. Narodzenia NMP
Państwo

 Polska

Województwo

 opolskie

Powiat

głubczycki

Gmina

Baborów

Liczba ludności (2022)

289

Strefa numeracyjna

77

Kod pocztowy

48-133

Tablice rejestracyjne

OGL

SIMC

0491044

Położenie na mapie gminy Baborów
Mapa konturowa gminy Baborów, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Czerwonków”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Czerwonków”
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa konturowa województwa opolskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Czerwonków”
Położenie na mapie powiatu głubczyckiego
Mapa konturowa powiatu głubczyckiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Czerwonków”
Ziemia50°07′17″N 17°57′09″E/50,121389 17,952500
Multimedia w Wikimedia Commons

Czerwonków (cz. Červenkovo, niem. Tschirmkau, od 1936 r. Schirmke) – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie głubczyckim, w gminie Baborów, na Płaskowyżu Prudnicko-Głubczyckim.

Nazwa

Nazwa miejscowości etymolodzy wywodzą od nazwy koloru czerwonego lub nazwy Czerwenka oznaczającej małą czerwoną strugę, ciek wodny przepływający przez miejscowość. Miejscowość wymieniona jest po raz pierwszy w roku 1340 jako Cziruencow oraz Czirbenkau, w 1358 Ciruencaw, 1377 Czirwinkow, Czirmena, 1435 Tzirmnaw, 1450 Cziruenczicz oraz Czirwantschicz, 1467 Cirwenkow oraz Czerwenkau, 1496 Czerwenczich, 1514 Krwenticz.

W alfabetycznym spisie miejscowości na terenie Śląska wydanym w 1830 roku we Wrocławiu przez Johanna Knie wieś występuje pod zniekształconą, polską nazwą Czerwactow oraz niemiecką - Tschirmkau.

Integralne części wsi Czerwonków
SIMCNazwaRodzaj
0491050Czerwonków-Osiedlekolonia wsi

W miejscowości jest przystanek kolejowy Czerwonków.

Historia

Historycznie miejscowość leży na tzw. polskich Morawach, czyli na obszarze dawnej diecezji ołomunieckiej. W 1340 miejscowość wzmiankowana po raz pierwszy jako Czirbenkau, Cziruencow została zakupiona wraz z Baborowem przez Ofkę raciborską. Należała do księstwa raciborsko-opawskiego. Pierwotnie była zamieszkała przez tzw. Morawców, jeszcze w XVII wieku należała do parafii baborowskiej, gdzie językiem kazań był język morawski (gwary laskie). Od 1706 należała do niemieckojęzycznej parafii w Suchej Psienie. Po wojnach śląskich znalazła się w granicach Prus i powiatu głubczyckiego.

Od 1774 r. wieś posiadała pieczęć gminną, na której wizerunku przedstawiono skrzyżowane lemiesz pługa i ostrze kosy, skierowane ostrzem skośnie w dół.

Wieś w granicach Polski od końca II wojny światowej.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.

Zabytki

Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisany jest:

Przypisy

  1. ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2022-10-05].
  2. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 183 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 20566.
  4. 1 2 Gregor Wolný: Kirchliche Topographie von Mähren. I. Abtheilung, Band 5. Brünn: Nitsch und Grosse, 1863, s. 246. (niem.).
  5. ↑ Halina Zofia Szulc: Typy wsi Śląska Opolskiego na początku XIX wieku i ich geneza. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1968, s. 118.
  6. ↑ Stanisław Drzażdżyński, Nazwy topograficzne. Słowiańskie nazwy miejscowości na Szląsku Pruskim. Powiat Głubczycki, „Wisła” tom XI 1897, s. 132.
  7. ↑ Stanisław Drzażdżyński, Nazwy topograficzne. Słowiańskie nazwy miejscowości na Szląsku Pruskim. Powiat Głubczycki, „Wisła” tom XI 1897, s. 131.
  8. ↑ Knie 1830 ↓, s. 797.
  9. ↑ Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP))
  10. ↑ GUS. Rejestr TERYT
  11. ↑ Magdalena Janus, Iwona Kopaniecka, Monika Prześlakiewicz, Tomasz Duchnowski, Dagmara Duchnowska: Analiza kulturowo-historyczna gminy Baborów. Baborów: Starostwo Powiatowe, 2013, s. 12.
  12. ↑ Mapa Zasięg mowy polskie na Śląsku około połowy XVII wieku. Opracował Tadeusz Ładogórski w: Historia Śląska pod redakcją Karola Maleczyńskiego, Wrocław 1966, Tom 1, cz. 3.
  13. ↑ Aleksandra Starczewska-Wojnar, Odciśnięta pamięć wspólnoty: prawne i komunikatywne funkcje pieczęci gmin wiejskich na przykładzie zachodnich powiatów rejencji opolskiej w latach 1816-1933, Archiwalne Źródła Tożsamości, Opole: Archiwum Państwowe w Opolu : Uniwersytet Opolski, 2020, s. 307, ISBN 978-83-956475-6-7 [dostęp 2025-11-25] (pol.).
  14. ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo opolskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 30 czerwca 2026, s. 20.

Bibliografia

Linki zewnętrzne