Sucha Psina

Sucha Psina
wieś
Ilustracja
Kościół św. Jodoka
Państwo

 Polska

Województwo

 opolskie

Powiat

głubczycki

Gmina

Baborów

Liczba ludności (2021)

271

Strefa numeracyjna

77

Kod pocztowy

48-133

Tablice rejestracyjne

OGL

SIMC

0491110

Położenie na mapie gminy Baborów
Mapa konturowa gminy Baborów, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Sucha Psina”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Sucha Psina”
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa konturowa województwa opolskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Sucha Psina”
Położenie na mapie powiatu głubczyckiego
Mapa konturowa powiatu głubczyckiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Sucha Psina”
Ziemia50°07′16″N 17°55′44″E/50,121111 17,928889
Multimedia w Wikimedia Commons
Tabliczka wjazdowa do Suchej Psiny

Sucha Psina (cz. Suchá Pščina, niem. Zauchwitz, dawniej Zauchwiz) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie głubczyckim, w gminie Baborów, na Płaskowyżu Prudnicko-Głubczyckim.

Nazwa

Heinrich Adamy w swoim dziele o nazwach miejscowości na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu wymienia jako najstarszą zanotowaną nazwę miejscowości Suchoppina podając jej znaczenie "Trockene Wurzelstocke" czyli po polsku "Suche korzenie, kłącze". Pierwotna nazwa została później przez Niemców zgermanizowana na Zauchwizi utraciła znaczenie[potrzebny przypis]. W 1936 roku niemiecka administracja nazistowska wprowadziła dla wsi nazwę Dreimühlen.

Historia

Historycznie miejscowość leży na tzw. polskich Morawach, czyli na obszarze dawnej diecezji ołomunieckiej. Wzmiankowana w 1337, kiedy należała do księstwa raciborsko-opawskiego. W 1340 miejscowość została zakupiona wraz z Baborowem przez Ofkę raciborską. Po wojnach śląskich znalazła się w granicach Prus i powiatu głubczyckiego. Pierwotnie była zamieszkała przez tzw. Morawców, jeszcze w XVII wieku językiem kazań był język morawski (gwary laskie), na początku XX wieku była już niemieckojęzyczna. W granicach Polski od końca II wojny światowej.

Od 1774 r. wieś posiadała pieczęć gminną, na której wizerunku przedstawiono postać św. Jodoka stojącego z laską, po której wiją się dwa węże; po prawej stronie świętego korona i berło nad koroną.

W latach 1954–1968 wieś była siedzibą władz gromady Sucha Psina, po jej zniesieniu w gromadzie Baborów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.

Zabytki

Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisany jest kościół par. pw. św. Jodoka, 1714 r., XIX w., 1958 r.

Religia

 Osobny artykuł: Parafia św. Jodoka w Suchej Psinie.

Na terenie wsi działalność religijną prowadzi Kościół Rzymskokatolicki.

Przypisy

  1. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 1233 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  2. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 132968.
  3. ↑ Gregor Wolný: Kirchliche Topographie von Mähren. I. Abtheilung, Band 5. Brünn: Nitsch und Grosse, 1863, s. 241. (niem.).
  4. ↑ Halina Zofia Szulc: Typy wsi Śląska Opolskiego na początku XIX wieku i ich geneza. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1968, s. 118.
  5. 1 2 Heinrich Adamy, Die schlesischen Ortsnamen, ihre Entstehung und Bedeutung. Ein Bild aus der Vorzeit, wyd. 2, Breslau: Verlag von Priebatsch’s Buchhandlung, 1888, s. 42, OCLC 456751858 (niem.).
  6. ↑ Sucha Psina.
  7. ↑ Magdalena Janus, Iwona Kopaniecka, Monika Prześlakiewicz, Tomasz Duchnowski, Dagmara Duchnowska: Analiza kulturowo-historyczna gminy Baborów. Baborów: Starostwo Powiatowe, 2013, s. 12.
  8. ↑ Mapa Zasięg mowy polskie na Śląsku około połowy XVII wieku. Opracował Tadeusz Ładogórski w: Historia Śląska pod redakcją Karola Maleczyńskiego, Wrocław 1966, Tom 1, cz. 3.
  9. ↑ Aleksandra Starczewska-Wojnar, Odciśnięta pamięć wspólnoty: prawne i komunikatywne funkcje pieczęci gmin wiejskich na przykładzie zachodnich powiatów rejencji opolskiej w latach 1816-1933 = Sealed memory of the community: legal and communicative functions of rural seals based on the example of western districts of the Regierungsbezirk Oppeln in 1816-1933 = Abdrücke eines kollektiven Gedächtnisses: rechtliche und kommunikative Funktionen der Germeindesiegel am Beispiel der westlichen Landkreise der Regierung Oppeln in den Jahren 1816-1933, Archiwalne źródła tożsamości, Opole: Archiwum Państwowe w Opolu : Uniwersytet Opolski, 2020, s. 308, ISBN 978-83-956475-6-7 (pol.).
  10. ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo opolskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 30 czerwca 2026, s. 21.