| osada | |
Zabudowania mieszkalne we wsi | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Wysokość |
93-101 m n.p.m. |
| Liczba ludności (2021) |
452 |
| Strefa numeracyjna |
91 |
| Kod pocztowy |
73-150 |
| Tablice rejestracyjne |
ZLO |
| SIMC |
0778432 |
Położenie na mapie gminy Łobez | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego | |
Położenie na mapie powiatu łobeskiego | |
Dalno (niem. Lindenfelde) – osada sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Łobez. Osada jest siedzibą sołectwa Dalno, do którego należą także Trzeszczyna i Przyborze.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Osada położona jest na Pomorzu Zachodnim, około dwudziestu kilometrów na południowy wschód od miasta Resko, cztery kilometry na północny zachód od centrum miasta Łobez i 2,5 kilometra na południowy wschód od wsi Przyborze.
W latach 1818–1945 miejscowość administracyjnie należała do Landkreis Regenwalde (Powiat Resko) z siedzibą do roku 1860 w Resku, a następnie w Łobzie. Jest to typowa wieś pofolwarczna, która powstała w 1847 roku jako rezultat komasacji gruntów rolnych będących własnością łobeskiego kupca Borhardta. Folwark był z początku zarządzany przez gospodarza imieniem Hans Piper, który też stał się pierwszym nabywcą Dalna. W zachodniej części wsi znajduje się zespół pałacowo-parkowy. W jego skład wchodzi jednokondygnacyjny eklektyczny pałac z poł. XIX wieku, z użytkowym poddaszem, przykryty dachem naczółkowym oraz park krajobrazowy powstały w drugiej poł. XIX wieku, rozciągający się między wąwozami. W roku 1867 miejscowość miała 89 mieszkańców, a w roku 1875 było 50 mieszkańców, a w 1910 było 62.

We wsi znajduje się świetlica wiejska prowadzona przez Łobeski Dom Kultury, oraz kaplica kościelna należąca do Parafii pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Łobzie.