
| Nagroda Dana Davida | |
| Przyznawana za | wybitne prace z zakresu badań nad przeszłością człowieka |
| Państwo | Izrael |
| Przyznawana przez | Fundacja Dana Davida |
| Wysokość nagrody | 3 000 000 dolarów amerykańskich (do dziewięciu nagród po 300 000 dolarów i jedno stypendium w wysokości 300 000 dolarów) |
| Pierwsze przyznanie | 2002 |
| Strona internetowa | dandavidprize.org (https://dandavidprize.org/) |
Nagroda Dana Davida – ustanowiona w 2000 roku przez Dana Davida międzynarodowa grupa nagród, które wyróżniają i wspierają wybitny wkład w badania nad historią oraz w inne dziedziny rzucające światło na przeszłość człowieka. Co roku przyznaje się do dziewięciu nagród po 300 000 dolarów amerykańskich wybitnym badaczom i praktykom dyscyplin historycznych, będącym na wczesnym lub średnim etapie kariery. Roczna pula nagrody wynosi 3 mln dolarów, co czyni ją największą na świecie nagrodą w dziedzinie historii; obejmuje ona również 300 000 dolarów na międzynarodowy program stypendiów podoktorskich na Uniwersytecie Telawiwskim, przy którym mieści się siedziba nagrody. Fundatorem nagrody jest Fundacja Dana Davida.
Do 2021 roku nagroda składała się z trzech corocznych nagród po 1 mln dolarów za innowacyjne i interdyscyplinarne badania w trzech wymiarach czasowych: Przeszłość, Teraźniejszość i Przyszłość. Laureaci nagrody przekazywali 10 procent otrzymanej kwoty na stypendia doktoranckie dla wybitnych doktorantów oraz na stypendia podoktorskie w swojej dziedzinie, przeznaczone dla kandydatów z całego świata.
We wrześniu 2021 roku Nagroda Dana Davida ogłosiła, że zmienia profil i będzie wspierać pracę „historyków, historyków sztuki, archeologów, humanistów cyfrowych, kuratorów, twórców filmów dokumentalnych i wszystkich, którzy pogłębiają naszą wiedzę o przeszłości i jej zrozumienie”.
Fundacja Dana Davida została założona w 2000 roku przez urodzonego w Rumunii izraelskiego przedsiębiorcę i filantropa Dana Davida, który przeznaczył na jej kapitał żelazny 100 mln dolarów. Nagrodę Dana Davida ustanowiono w celu nagradzania i wspierania innowacyjnych, interdyscyplinarnych badań, które przekraczają tradycyjne granice i paradygmaty. Co roku przyznawano trzy nagrody po 1 mln dolarów, w zmieniających się dziedzinach, osobom, które wniosły wybitny wkład w rozwój ludzkości. Pierwszym dyrektorem fundacji w latach 1999–2002 był Gad Barzilai. Od 2007 roku jej przewodniczącym jest Itamar Rabinovich.
W związku ze zbliżającą się 20. rocznicą nagrody, przypadającą w 2021 roku, Nagroda Dana Davida obrała nowy kierunek, wskazując na spadek światowych nakładów na nauki humanistyczne oraz na stosunkowo niewielką liczbę dużych nagród w tej dziedzinie. Po zmianach nagroda skupia się na wspieraniu wybitnych badań w dyscyplinach historycznych oraz na wyróżnianiu badaczy i praktyków, których praca rzuca światło na przeszłość człowieka i wzbogaca debatę publiczną o głębsze rozumienie historii.
Nagroda ogłosiła, że od 2022 roku będzie co roku przyznawać do dziewięciu nagród po 300 000 dolarów badaczom i praktykom z całego świata, będącym na wczesnym lub średnim etapie kariery, aby docenić ich znaczące osiągnięcia w badaniach nad przeszłością i wesprzeć przyszłe przedsięwzięcia zwycięzców. Od 2022 roku nie obowiązuje już podział na trzy kategorie nagród.
Laureatami nagrody są m.in. wiolonczelista Yo-Yo Ma (2006), izraelski pisarz Amos Oz (2008), były wiceprezydent Stanów Zjednoczonych Al Gore (2008), kanadyjska pisarka Margaret Atwood (2010), francuska ekonomistka Esther Duflo (2013) oraz immunolog dr Anthony Fauci (2021).
Nagroda bywała przedmiotem kontrowersji politycznych. W 2016 roku Catherine Hall z University College London odmówiła przyjęcia Nagrody Dana Davida ze względów związanych z konfliktem izraelsko-palestyńskim. Przyznana jej kwota została przeznaczona na stypendia na Uniwersytecie Telawiwskim. W 2026 roku ponad 100 naukowców podpisało list otwarty wzywający australijskiego historyka Matthew'a Championa z University of Melbourne do odrzucenia nagrody w związku z wojną w Strefie Gazy i polityką Izraela w regionie. Apel spotkał się ze sprzeciwem władz uczelni i innych naukowców, którzy krytykowali próby upolityczniania międzynarodowych wyróżnień akademickich.
Od 2022 roku osoby wyróżnione nagrodą nazywane są zwycięzcami, a nie laureatami. Pierwszą grupę zwycięzców ogłoszono 1 marca 2022 roku.
| Rok | Tematyka | Laureaci |
|---|---|---|
| 2002 | Przeszłość – historia | Biblioteka Warburga |
| Teraźniejszość – technika, informacja i społeczeństwo | William Daniel Hillis | |
| Przyszłość – nauki biologiczne | Sydney Brenner, John Sulston, Bob Waterston | |
| 2003 | Przeszłość – paleoantropologia | Michel Brunet |
| Teraźniejszość – media drukowane i elektroniczne | James Nachtwey, Frederick Wiseman | |
| Przyszłość – kosmologia i astronomia | John Bahcall | |
| 2004 | Przeszłość – miasta: dziedzictwo historyczne | Rzym, Stambuł, Jerozolima |
| Teraźniejszość – przywództwo: zmienianie naszego świata | Klaus Schwab | |
| Przyszłość – nauki o mózgu | Robert Wurtz, Amiram Grinvald, William Newsome | |
| 2005 | Przeszłość – archeologia | Graeme Barker, Israel Finkelstein |
| Teraźniejszość – sztuki widowiskowe: film, teatr, taniec, muzyka | Peter Brook | |
| Przyszłość – badania materiałowe | Robert Langer, George M. Whitesides, Chintamani Nagesa Ramachandra Rao | |
| 2006 | Przeszłość – muzyka | Yo-Yo Ma |
| Teraźniejszość – dziennikarstwo | Magdi Allam, Mónica González Mujica, Adam Michnik, Goenawan Mohamad | |
| Przyszłość – leczenie nowotworów złośliwych | John Mendelsohn, Joseph Schlessinger | |
| 2007 | Przeszłość – historycy | Jacques Le Goff |
| Teraźniejszość – muzyka współczesna | Pascal Dusapin, Zubin Mehta | |
| Przyszłość – poszukiwanie źródeł energii | James Hansen, Jerry Olson, Sarah Kurtz | |
| 2008 | Przeszłość – twórcze przedstawianie przeszłości | Amos Oz, Tom Stoppard, Atom Egoyan |
| Teraźniejszość – odpowiedzialność społeczna | Al Gore | |
| Przyszłość – nauki o Ziemi | Ellen Mosley-Thompson i Lonnie Thompson, Geoffrey Eglinton | |
| 2009 | Przeszłość – astrofizyka – historia Wszechświata | Paolo de Bernardis, Andrew E. Lange, Paul Linford Richards |
| Teraźniejszość – przywództwo | Tony Blair | |
| Przyszłość – globalne zdrowie publiczne | Robert Gallo | |
| 2010 | Przeszłość – marsz ku demokracji | Giorgio Napolitano |
| Teraźniejszość – literatura: obraz XX wieku | Margaret Atwood, Amitav Ghosh | |
| Przyszłość – komputery i telekomunikacja | Leonard Kleinrock, Gordon E. Moore, Michael O. Rabin | |
| 2011 | Przeszłość – ewolucja | Marcus Feldman |
| Teraźniejszość – kino i społeczeństwo | Joel i Ethan Coenowie | |
| Przyszłość – starzenie się: zmierzyć się z wyzwaniem | Cynthia Kenyon, Gary Ruvkun | |
| 2012 | Przeszłość – historia/biografia | Robert Conquest, Martin Gilbert |
| Teraźniejszość – sztuki plastyczne | William Kentridge | |
| Przyszłość – badania genomu | David Botstein, Eric Lander, Craig Venter | |
| 2013 | Przeszłość – filologia klasyczna, współczesne dziedzictwo świata starożytnego | Geoffrey Lloyd |
| Teraźniejszość – idee, intelektualiści publiczni i filozofowie współcześni | Michel Serres, Leon Wieseltier | |
| Przyszłość – medycyna zapobiegawcza | Esther Duflo, Alfred Sommer | |
| 2014 | Przeszłość – historia i pamięć | Krzysztof Czyżewski, Pierre Nora, Saul Friedländer |
| Teraźniejszość – walka z utratą pamięci | John Anthony Hardy, Peter St George-Hyslop, Brenda Milner | |
| Przyszłość – sztuczna inteligencja, cyfrowy umysł | Marvin Minsky | |
| 2015 | Przeszłość – odzyskiwanie przeszłości: historycy i ich źródła | Peter Brown, Alessandro Portelli |
| Teraźniejszość – rewolucja informacyjna | Jimmy Wales | |
| Przyszłość – bioinformatyka | Cyrus Chothia, David Haussler, Michael Waterman | |
| 2016 | Przeszłość – historia społeczna – nowe kierunki | Inga Clendinnen, Arlette Farge |
| Teraźniejszość – walka z ubóstwem | Tony Atkinson, François Bourguignon, James Heckman | |
| Przyszłość – nanonauka | Paul Alivisatos, Chad Mirkin, John Pendry | |
| 2017 | Przeszłość – archeologia i nauki przyrodnicze | Svante Pääbo, David Reich |
| Teraźniejszość – literatura | Jamaica Kincaid, A. B. Yehoshua | |
| Przyszłość – astronomia | Neil Gehrels, Shrinivas Kulkarni, Andrzej Udalski | |
| 2018 | Przeszłość – historia nauki | Lorraine Daston, Evelyn Fox Keller, Simon Schaffer |
| Teraźniejszość – bioetyka | Ezekiel Emanuel, Jonathan Glover, Mary Warnock | |
| Przyszłość – medycyna spersonalizowana | Carlo M. Croce, Mary-Claire King, Bert Vogelstein | |
| 2019 | Przeszłość – makrohistoria | Kenneth Pomeranz, Sanjay Subrahmanyam |
| Teraźniejszość – obrona demokracji | Michael Ignatieff, Reporterzy bez Granic | |
| Przyszłość – walka ze zmianą klimatu | Christiana Figueres | |
| 2020 | Przeszłość – ochrona i odrodzenie kultury | Lonnie G. Bunch III, Barbara Kirshenblatt-Gimblett |
| Teraźniejszość – równość płci | Gita Sen, Debora Diniz | |
| Przyszłość – sztuczna inteligencja | Demis Hassabis, Amnon Shashua | |
| 2021 | Przeszłość – historia zdrowia i medycyny | Alison Bashford, Katharine Park, Keith Wailoo |
| Teraźniejszość – zdrowie publiczne | Anthony Fauci | |
| Przyszłość – medycyna molekularna | Zelig Eshhar, Carl June, Steven Rosenberg |
| Rok | Zwycięzca | Dziedzina |
|---|---|---|
| 2022 | Mirjam Brusius | Kultura wizualna i materialna w kontekstach globalnych i kolonialnych |
| Bartow Elmore | Historia środowiskowa globalnego kapitalizmu | |
| Tyrone McKinley Freeman | Historia filantropii afroamerykańskiej | |
| Verena Krebs | Średniowieczna Etiopia i spotkania międzykulturowe | |
| Efthymia Nikita | Bioarcheologia basenu Morza Śródziemnego | |
| Nana Oforiatta Ayim | Kuratorka, pisarka, artystka i historyczka sztuki, skupiająca się na dziedzictwie Afryki | |
| Kristina Richardson | Średniowieczny świat islamu i Romowie | |
| Natalia Romik | Architektka i badaczka historii publicznej, działająca na rzecz zachowania pamięci o życiu Żydów w Europie Wschodniej | |
| Kimberly Welch | Historia prawa amerykańskiego Południa przed wojną secesyjną | |
| 2023 | Saheed Aderinto | Historyk społeczny i kulturowy nowoczesnej Afryki, który do zrozumienia przeszłości Nigerii stosuje nietypowe perspektywy i kategorie, takie jak seksualność, dzieciństwo, broń palna, zwierzęta i muzyka |
| Ana Antic | Historyczka psychiatrii i XX-wiecznej Europy, badająca zagadnienia polityki, przemocy i zdrowia psychicznego | |
| Karma Ben Johanan | Historyczka idei badająca spotkania międzyreligijne, zwłaszcza relacje katolicko-żydowskie | |
| Elise K. Burton | Historyczka nauki, rasy i nacjonalizmu na nowoczesnym Bliskim Wschodzie, zajmująca się zwłaszcza genetyką, antropologią fizyczną i biologią ewolucyjną | |
| Adam Clulow | Historyk globalny Europy i Azji Wschodniej, wykorzystujący gry komputerowe i rzeczywistość wirtualną do popularyzacji historii | |
| Krista Goff | Historyczka wykorzystująca historię mówioną i źródła dotyczące życia codziennego do zrozumienia doświadczeń słabo zbadanych mniejszości etnicznych w Związku Radzieckim | |
| Stephanie E. Jones-Rogers | Historyczka badająca społeczne, ekonomiczne i prawne relacje kobiet z osobami zniewolonymi oraz z handlem niewolnikami w świecie transatlantyckim | |
| Anita Radini | „Archeolożka brudu” analizująca drobne pozostałości pyłu gromadzące się w kamieniu nazębnym, aby poznać warunki pracy i środowisko życia ludzi w przeszłości | |
| Chao Tayiana Maina | Badaczka historii publicznej wykorzystująca technologie cyfrowe do utrwalania i ochrony dotąd ukrytych lub tłumionych narracji historycznych w Kenii | |
| 2024 | Keisha N. Blain | Czarny internacjonalizm i aktywizm czarnych kobiet w XX wieku |
| Benjamin Brose | Historia kultury buddyzmu i religii azjatyckich | |
| Cécile Fromont | Kultury wizualne i materialne wczesnonowożytnej Afryki, Ameryki Łacińskiej i Europy | |
| Cat Jarman | Archeologia epoki wikingów i archeologia publiczna | |
| Daniel Jütte | Historia kultury przedmiotów materialnych i technologii codziennego użytku w Europie | |
| Stuart M. McManus | Globalna historia renesansu i niewolnictwa | |
| Kathryn Olivarius | Choroby, obywatelstwo i ekonomia na Południu Stanów Zjednoczonych przed wojną secesyjną | |
| Katarzyna Person | Archiwa Holokaustu i przywracanie głosów osób marginalizowanych | |
| Tripurdaman Singh | Kolonializm, dekolonizacja i narodziny demokracji w Azji Południowej | |
| 2025 | Abidemi Babatunde Babalola | Archeologia antropologiczna nauki i techniki w Afryce Zachodniej |
| Mackenzie Cooley | Przyroda i medycyna w świecie wczesnonowożytnym | |
| Bar Kribus | Archeologia Etiopii oraz historia i kultura materialna Beta Israel (etiopskich Żydów) | |
| Fred Kuwornu | Twórca filmów dokumentalnych badający tożsamość, rasę i sposoby przedstawiania historii | |
| Dmitri Levitin | Wczesnonowożytna historia idei i historia wiedzy | |
| Beth Lew-Williams | Rasa i migracje w nowoczesnych Stanach Zjednoczonych | |
| Hannah Marcus | Nauka i kultura naukowa we wczesnonowożytnej Europie | |
| Alina Șerban | Historia, kultura i tożsamość Romów przedstawiane za pośrednictwem filmu i teatru | |
| Caroline Sturdy Colls | Archeologia Holokaustu i miejsc ludobójstwa | |
| 2026 | R. Isabela Morales | Historia publiczna niewolnictwa i emancypacji w Stanach Zjednoczonych |
| Verena Meier | Prześladowania Romów i Sinti w nowoczesnej Europie; Uniwersytet w Heidelbergu / Uniwersytet Techniczny w Berlinie | |
| Giancarlo Marcone Flores | Archeologia przedhiszpańskiego Peru i partycypacyjne podejście do dziedzictwa; Universidad de Ingeniería y Tecnología – UTEC, Peru | |
| Andrew Lipman | Historia wczesnonowożytnej Ameryki Północnej; Barnard College, Uniwersytet Columbia | |
| Dagomar Degroot | Historia zmian środowiskowych na Ziemi i w Układzie Słonecznym; Uniwersytet Georgetown | |
| Howard Chiang | Medycyna, płeć kulturowa i seksualność w nowoczesnej Azji Wschodniej; Uniwersytet Kalifornijski w Santa Barbara | |
| Matthew Champion | Historia przednowoczesnych temporalności; University of Melbourne | |
| Roland Betancourt | Historia sztuki bizantyjskiej i współczesna kultura popularna; Uniwersytet Kalifornijski w Irvine | |
| Max Bergholz | Przemoc międzywspólnotowa, nacjonalizm i pamięć w nowoczesnej Europie; Uniwersytet Concordia, Montreal, Kanada |