



Deratyzacja, odszczurzanie – zwalczanie za pomocą środków chemicznych, fizycznych lub biologicznych wszelkich szkodliwych gryzoni, najczęściej szczurów i myszy. Przeważnie zatrutym pokarmem lub za pomocą pułapek, rzadziej innymi metodami. Określenie deratyzacja odnosi się również do procesu zwalczania kun, kretów i nornic[potrzebny przypis].
Deratyzację wykonuje się w celu ograniczenia: szkód wyrządzanych przez gryzonie w infrastrukturze miasta i otoczenia człowieka, zanieczyszczania żywności oraz rozprzestrzeniania przez gryzonie chorób, do których należą m.in.: dur brzuszny, choroby hantawirusowe, leptospirozy, dżuma czy wścieklizna.
W deratyzacji budynków, mieszkań, zakładów przemysłowych najczęściej stosowanymi metodami są:
Lepszy efekt daje łączenie metod zwalczania gryzoni. Jako główne czynniki przyciągające szczury w pobliże siedzib ludzkich zidentyfikowano łatwy dostęp do źródeł wody i pożywienia oraz schronień. W związku z tym likwidacja takich punktów – zwłaszcza w połączeniu z innymi metodami – pozwala istotnie zwiększyć skuteczność odszczurzania.
Odszczurzanie, konieczne zwłaszcza w zainfekowanych ośrodkach miejskich, nabrało nowego znaczenia w ratowaniu systemów ekologicznych odległych wysp np. Oceanii poważnie zagrożonych zagładą mnożącymi się zwłaszcza szczurami. Takie zawleczone gatunki skutecznie wytępiono („eradykowano”) ostatnio przy pomocy trucizny opartej na Brodifacoum w akcjach obejmujących całe wyspy (dotąd tylko niewielkie) – słynnym przykładem jest tu całkowite wytępienie m.in. szczurów na wyspach Kapiti i Campbella w Nowej Zelandii.