Difenylometan

Difenylometan
Ogólne informacje
Wzór Hilla

C13H12

Masa molowa

168,23 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

101-81-5

PubChem

7580

Podobne związki
Pochodne

difenylometanol benzofenon

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Difenylometan – organiczny związek chemiczny, zaliczany do węglowodorów aromatycznych, charakteryzujący się temperaturą topnienia około 22–24 °C. Jest substancją o przyjemnym aromatycznym zapachu, również opisywany jako zapach przypominający geranium (pelargonię).

Difenhydramina i hydroksyzyna są pochodnymi difenylometanu o właściwościach antyhistaminowych.

Zastosowanie

Jego pochodne difenylometanol i chlorodifenylometan są wykorzystywane jako substraty do produkcji farmaceutyków. Difenylometan stosowany jest w przemyśle perfumeryjnym jako utrwalacz i do aromatyzowania mydeł. Jest również stosowany jako plastyfikator w celu poprawy właściwości barwiących oraz jako rozpuszczalnik do barwników.

Synteza

Można uzyskać w wyniku reakcji Friedla-Craftsa, stosując chlorek benzylu i benzen w obecności chlorku glinu pełniącego rolę katalizatora. Jako katalizator można również zastosować amalgamat glinu. Reakcja ta stanowi ważną metodę otrzymywania tego związku.

C6H5CH2Cl + C6H6 → (C6H5)2CH2 + HCl

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Difenylometan [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: D209317 [dostęp 2026-10-28].
  2. 1 2 Diphenylmethane, [w:] PubChem [online], United States National Library of Medicine, CID: 7580 [dostęp 2026-10-25] (ang.).
  3. ↑ Diphenylmethane: properties, applications and safety_Chemicalbook [online], ChemicalBook [dostęp 2026-10-28].
  4. 1 2 Jakub A. Konkol, Ravendra Singh, Fernando J. Muzzio, George Tsilomelekis, On the synthesis of diphenhydramine: Steady state kinetics, solvation effects, and in-situ Raman and benchtop NMR as PAT, „Chemical Engineering Journal”, 493, 2024, s. 152159, DOI: 10.1016/j.cej.2024.152159 [dostęp 2026-10-29] (ang.).
  5. ↑ Ekaterini Tiligada, Madeleine Ennis, Histamine pharmacology: from Sir Henry Dale to the 21st century, „British Journal of Pharmacology”, 177 (3), 2020, s. 469–489, DOI: 10.1111/bph.14524 [dostęp 2026-10-29] (ang.).
  6. ↑ Tharwat Tadros, Colloid and interface aspects of pharmaceutical science, Elsevier, 2014, s. 29–54, DOI: 10.1016/B978-0-444-62614-1.00002-8, ISBN 978-0-444-62614-1 (ang.).
  7. 1 2 Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry, wyd. 1, Wiley, 11 marca 2003, s. 167-168, DOI: 10.1002/14356007, ISBN 978-3-527-30385-4 (ang.).
  8. ↑ Organic Syntheses Procedure [online], www.orgsyn.org [dostęp 2026-10-25] (ang.).
  9. ↑ V.D Chaube, Benzylation of benzene to diphenylmethane using zeolite catalysts, „Catalysis Communications”, 5 (6), 2004, s. 321–326, DOI: 10.1016/j.catcom.2004.02.013 [dostęp 2026-10-29] (ang.).