| Digonis apocrypha | |
| Ramos-González et Parra, 2024 | |
.jpg) Holotypowy samiec, widok grzbietowy | |
.jpg) Holotypowy samiec, widok brzuszny | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Gromada | |
| Rząd | |
| Podrząd | |
| Infrarząd | |
| Nadrodzina | |
| Rodzina | |
| Podrodzina | |
| Plemię | |
| Rodzaj | |
| Gatunek |
Digonis apocrypha |
Digonis apocrypha – gatunek motyla z rodziny miernikowcowatych i podrodziny Ennominae.
Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2024 roku przez Mario I. Ramosa-Gonzáleza i Luisa E. Parrę na łamach „ZooKeys” w publikacji współautorstwa Maríi F. Venegas-González i Carlosa Zamory-Manzura. Jako miejsce typowe wskazano Las Trancas w chilijskiej prowincji Ñuble. Epitet gatunkowy pochodzi od greckiego ἀπόκρυφος (apocryphos).
Głowa ma czoło i ciemię porośnięte szarobrązowymi łuskami. Sterczące głaszczki wargowe są o ⅓ dłuższe niż średnica oka.
Skrzydło przednie ma kształt niemal trójkątny z zaostrzonym szczytem i z wklęśnięciem na zewnętrznej krawędzi między szczytem a trzecią żyłką medialną. Na bladopopielatym tle ma liczne, drobne, czarniawe kropki, rozmytą, nieco zygzakującą przepaskę przedśrodkową, jasnobrązową, rozmytą przepaskę środkową oraz również jasnobrązową i rozmytą przepaskę zaśrodkową opatrzoną widocznymi tylko po stronie grzbietowej, czarniawymi kropkami z białymi środkami. Skrzydło tylne jest prawie prostokątne z małą, ogonkowatą wypustką u końca trzeciej żyłki medialnej. Barwę ma bladopopielatą z widoczną plamką dyskową i bez przepasek czy nakrapiania. Ogólnie wzór na skrzydłach przypomina ten u D. aspersa. Golenie przedniej pary pozbawione są ostróg, natomiast środkowej mają po dwie ostrogi, a tylnej po cztery.
Samcze genitalia cechują się stożkowatym unkusem z maczugowatym szczytem, U-kształtnym gnatosem z wierzchołkiem w formie ząbkowanej płytki, prawie prostokątnymi walwami z zaokrąglonym płatem odsiebnym przed szczytem kosty, sięgającym poza szczyt kosty kukulusem, rozdwojoną zawieszką z palcowatym wyrostkiem na szczycie, błoniastym sakusem, słabo wyodrębnioną jukstą z wklęśnięciem pośrodku, przekraczającą wysokość gnatosa, wydłużoną, maczugowatą, rowkowaną, w odsiebnej połowie gęsto opatrzoną kolcami furką, słabo wyodrębnionym sklerytem anellusa oraz rurkowatym, wyprostowanym edeagusem z zajmującym połowę jego długości, delikatnym cekum i pozbawioną cierni wezyką.
Osobniki dorosłe latają od lutego do maja.
Owad neotropikalny, południowoamerykański, endemiczny dla Chile, podawany z prowincji Diguillín, Valdivia i Capitán Prat.
