| Dolichognatha | |||
| O. Pickard-Cambridge, 1869 | |||
Samiec Dolichognatha umbrophila | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Gromada | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Rodzaj |
Dolichognatha | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Dolichognatha nietneri O. Pickard-Cambridge, 1869 | |||
| Synonimy | |||
| |||

Dolichognatha – rodzaj pająków z rodziny kwadratnikowatych i podrodziny czaikowatych.
Pająki te mają dość prostokątną część głowową karapaksu, co odróżnia je od pokrewnych rodzajów Meta i Metellina. Oczy pary przednio-środkowej są wyraźne, umieszczone na wzgórku i mają średnicę większą od wysokości nadustka. Oczy pary tylno-środkowej są położone blisko siebie, stykające się lub całkiem zanikłe. Długie szczękoczułki niekiedy osiągają długość zbliżoną do całego karapaksu. Opistosoma (odwłok) jest szersza niż dłuższa i zazwyczaj zaopatrzona w guzki.
Nogogłaszczki samców są mniejsze niż w przypadku rodzaju Zhinu i cechuje je brak dużych szczecin (makrochet) na rzepce. Ich cymbium zaopatrzone jest w płaski wyrostek zewnętrzno-nasadowy (processus cymbialis ectobasalis), natomiast pozbawione jest wyrostka zewnętrzno-środkowego (processus cymbialis ectomedialis) i wykrojenia. W przeciwieństwie do rodzaju Zhinu cymbium jest więc kompletne. Embolus wyposażony jest w pojedynczą apofizę MEA (ang. metaine embolic apophysis) o stosunkowo prostej budowie i słabej sklerotyzacji. Samice mają słabo zesklerotyzowaną płytkę płciową, trochę nabrzmiałą w widoku bocznym, mniej płaską niż u Metellina. Podobnie jak w rodzaju Zhinu, szerokie otwory kopulacyjne zwrócone są dobrzusznie i otoczone szczecinkami, jednak są one, podobnie jak przegroda, silniej zaznaczone i lepiej widoczne niż u Zhinu.
Pająki te budują pionowe lub prawie pionowe sieci kolistego kształtu z otwartymi pępkami.
Przedstawiciele rodzaju zamieszkują krainy: neotropikalną, nearktyczną, etiopską, orientalną i australijską z Oceanią włącznie. W Eurazji znani są tylko z Indii, Sri Lanki, Mjanmy, Tajlandii, Tajwanu, Okinawy i Indonezji.
Rodzaj ten wprowadzony został w 1869 roku przez Octaviusa Pickarda-Cambridge’a. W 2018 Robert Kallal i Gustavo Hormiga opublikowali wyniki molekularnej analizy filogenetycznej czaikowatych, według których rodzaj Metellina zajmuje pozycję siostrzaną względem rodzaju Zhinu, a powstały tak klad pozycję siostrzaną względem rodzaju Dolichognatha, podczas gdy rodzaj Meta zajmuje pozycję bazalną w podrodzinie.
Naukowa nazwa rodzaju pochodzi od połączenia dwóch greckich słów: δολιχος dolikhos „długi” oraz γναθος gnathos „szczęka, żuchwa”.
Do rodzaju tego należy 31 opisanych gatunków: