| Meta | |||
| Menge, 1866 | |||
| Okres istnienia: paleogen–dziś | |||
Samica sieciarza jaskiniowego | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Gromada | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Rodzaj |
Meta | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Aranea menardii Latreille, 1804 | |||
| Synonimy | |||
| |||


Meta – rodzaj pająków z rodziny kwadratnikowatych i podrodziny czaikowatych.
Pająki o połyskującym ciele. Od rodzaju Dolichognatha wyróżniają się nieprostokątną częścią głowową karapaksu. Oczy tylno-boczne leżą blisko przednio-bocznych, w widoku od przodu na tym samym poziomie co tylno-środkowe. W widoku od góry oczy przednio-środkowe leżą bardziej z przodu od przednio-bocznych. Wysokość nadustka jest zbliżona szerokości oczu przednio-środkowych. Szczękoczułki zaopatrzone są w 4 duże zęby na krawędzi przedniej i 4 małe na tylnej. Szczęki są prawie dwukrotnie dłuższe od wargi dolnej, dłuższe niż szerokie, najszersze z przodu. Warga dolna jest szersza niż długa i wyraźnie obrzeżona. Trichobotria występują na goleniach i nadstopiach, natomiast brak ich na udach.
Nogogłaszczki samców cechuje wolne, krótkie i szerokie paracymbium, cymbium zaopatrzone w płaski wyrostek zewnętrzno-nasadowy (processus cymbialis ectobasalis) i wyrostek zewnętrzno-środkowy (processus cymbialis ectomedialis) oraz embolus z pojedynczą apofizą MEA (ang. metaine embolic apophysis), słabiej zesklerotyzowaną niż u rodzaju Metellina. Samica wyróżnia się od innych przedstawicieli podrodziny otworami kopulacyjnymi o tylnym położeniu, a od rodzaju Metellina także kopulasto wysklepioną środkową częścią płytki płciowej.
Pająki te budują pionowe lub prawie pionowe sieci kolistego kształtu z otwartymi pępkami.
Rodzaj kosmopolityczny, ale w krainie neotropikalnej znany jest tylko z Kuby (brak go w Ameryce Południowej i Centralnej). W Europie występują M. bourneti i sieciarz jaskiniowy, z których tylko ten ostatni znany jest z Polski (zobacz kwadratnikowate Polski).
Rodzaj ten wprowadzony został w 1866 roku przez Franza Antona Menge. W pracach Jörga Wunderlicha, a także w publikacji Johna A. Murphy’ego i Michaela J. Robertsa z 2015 roku synonimizowano z nim rodzaj Metellina, ale pogląd ten nie znajduje poparcia u innych autorów. W 2018 Robert Kallal i Gustavo Hormiga opublikowali wyniki molekularnej analizy filogenetycznej czaikowatych, według których rodzaj Meta zajmuje pozycję bazalną w podrodzinie. Jednocześnie autorzy zwracają uwagę, że rodzaj ten traktowany był jako „takson-worek” i wymaga rewizji.
Do rodzaju tego należą 23 opisane gatunki współczesne i 2 znane z paleogenu: